«Kαλώς ήρθες Aμπού Aμάρ, γέρο μας»

Σε χώμα από τη λατρεμένη του Ιερουσαλήμ αναπαύεται από χθες το απόγευμα ο
Γιάσερ Αραφάτ. Έτσι σφράγισε, με το όνομα και το όραμά του, μια ολόκληρη
εποχή. H εικόνα είχε κάτι το μεσσιανικό. Χιλιάδες χέρια υψωμένα στον αέρα, στο
σήμα της νίκης, σε σφιχτές γροθιές, να χαιρετούν τον νεκρό ηγέτη τους καθώς
αυτός κατέβαινε από τον «ουρανό».

ΡΑΜΑΛΑ

Το ελικόπτερο που μετέφερε τη σορό του Γιάσερ Αραφάτ από τη Ραμάλα
προσγειώθηκε στη Μουκάτα στις 2.15 το μεσημέρι. Χρειάστηκαν όμως είκοσι πέντε
λεπτά για να ανοίξουν οι πόρτες. Μια θάλασσα λαού το έπνιξε στην αγκαλιά της.
Αλλεπάλληλες ριπές στον αέρα, δάκρυα και κραυγές. Χιλιάδες φωνές σε μία:
«Καλώς ήρθες, καλώς ήρθες Αμπού Αμάρ. Καλώς ήρθες γέρο μας».

H εικόνα έφερνε δάκρυα στα μάτια ακόμα και στους πιο ψύχραιμους. Ώρα πολύ
προσπαθούσαν οι άνδρες της Φατάχ να απωθήσουν το πλήθος και να ανοίξουν δρόμο
γύρω από το ελικόπτερο προκειμένου να μεταφερθεί το φέρετρο του Αραφάτ στο
ειδικό όχημα. Όταν τελικά το κατάφεραν, ήταν μόνο για λίγο. H απόσταση των 150
μέτρων μέχρι το μαυσωλείο που ετοιμάστηκε να δεχθεί τον Παλαιστίνιο ηγέτη,
φαινόταν ατελείωτη. Το φέρετρο του Αραφάτ, τυλιγμένο στην παλαιστινιακή
σημαία, όρθιο πάνω στα χέρια, πάνω στο όχημα, κι αυτό σχεδόν ακίνητο από το
πλήθος. «Με το αίμα και την ψυχή μας θα σε λυτρώσουμε, ηγέτη μας, Γιάσερ
Αραφάτ». Το φέρετρο πάνω στα χέρια, και χιλιάδες άνθρωποι να προσπαθούν να το
αγγίξουν, για τελευταία φορά, να αποχαιρετήσουν. Τέτοιο ήταν το χάος, που η
σημαία τραβήχτηκε, χάθηκε, και το φέρετρο έμεινε γυμνό. Ανάμεικτες με τις
ιαχές και τους πυροβολισμούς, και σειρήνες ασθενοφόρων. Νωρίτερα, μια ξύλινη
εξέδρα είχε καταρρεύσει από το βάρος του πλήθους που είχε συρρεύσει στη
Μουκάτα. Λίγα χιλιόμετρα πιο πέρα, σε μια γέφυρα κοντά στη Ραμάλα, ένα
αυτοκίνητο είχε εκραγεί σκοτώνοντας δύο ανθρώπους.

Δεν έφευγαν. Ώρα 3.08, το φέρετρο του Παλαιστίνιου προέδρου
τοποθετήθηκε στον τάφο του. Αν και αρχικά είχε προγραμματιστεί να εκτεθεί η
σορός του για δύο ώρες σε λαϊκό προσκύνημα, η παλαιστινιακή ηγεσία, φοβούμενη
επεισόδια, αποφάσισε να ταφεί αμέσως. Έτσι και έγινε με τις λαμπρότερες των
τιμών. Πλάι, μουσουλμάνοι κληρικοί προσεύχονταν, διάβαζαν στοίχους από το
Κοράνι. Το πλήθος δεν έφευγε. Περίμενε. «H κατάσταση ήταν χαοτική, αλλά όχι
τρομακτική», δήλωνε ο Παλαιστίνιος υπουργός Σαέμπ Ερεκάτ. Είχε συνοδεύσει τον
Αραφάτ από το Κάιρο. Μαζί και ο νέος ηγέτης της ΟΑΠ, Μαχμούντ Αμπάς.

Όταν ο κόσμος είχε πια διαλυθεί, γύρω στις 5 το απόγευμα, ήταν η ώρα για τους
δικούς του ανθρώπους, αυτούς που τον συντρόφευσαν έως το τέλος. Μπροστά στον
τάφο διακρίναμε εξαιρετικά κλονισμένο τον Ναμπίλ Αμπού Ρουντέινα, τον άνθρωπο
που είχε γίνει η σκιά του. Στεκόταν μόνος του με μάτια βουρκωμένα. «Βαριά η
θλίψη, πολύ δύσκολη στιγμή για όλο τον παλαιστινιακό λαό, για όλους τους
μαχητές τής ελευθερίας. Είναι όμως και μια στιγμή πρόκλησης: να συνεχίσουμε το
έργο του, να συνεχίσουμε να αγωνιζόμαστε για την ελευθερία σε όλο τον κόσμο»,
είπε μιλώντας στα «NEA». Εκεί κοντά και ο στενός του σύμβουλος Σάεμπ Ερεκάτ με
τον Αμπντελαζίζ Μπουτεφλίκα, τον Πρόεδρο της Αλγερίας. Δεν μπορούσαν να
συγκρατήσουν τα δάκρυά τους. Κουνούσαν το κεφάλι και με σφιγμένα χείλη ήταν
σαν να έλεγαν δεν είναι αλήθεια. Τα όπλα άρχισαν να εκπυρσοκροτούν. Οι
στρατιώτες έκλαιγαν.

Ήταν η τελευταία Παρασκευή του Ραμαζανιού. Ημέρα προσευχών, ημέρα θλίψης, ό,τι
πιο βαρύ για ένα έθνος που θάβει τον ηγέτη του. Με μεγάλο πόνο, όλοι μαζί
ορκίστηκαν με το αίμα τους και την ψυχή τους να κρατήσουν ζωντανό το όραμά τους.

ΙΣΡΑΗΛ

Συναγερμός για ενδεχόμενες ταραχές

Σε κατάσταση συναγερμού είχαν τεθεί χθες ο Στρατός και η Αστυνομία στο Ισραήλ,
για την αντιμετώπιση ενδεχόμενων ταραχών εν όψει της ταφής του Γιάσερ Αραφάτ
στη Ραμάλα. Σημαντικές στρατιωτικές δυνάμεις είχαν αποκλείσει τη Δυτική Όχθη,
για να αποτραπούν βίαια επεισόδια. Οι Παλαιστίνιοι που ήθελαν να μεταβούν στη
Ραμάλα για να παραστούν στην τελετή ταφής του Αραφάτ, έφταναν εκεί μόνο με
ειδικά λεωφορεία, κατόπιν αδείας των Ισραηλινών Αρχών. Δεν μπόρεσαν να
παραστούν οι κάτοικοι της Γάζας, η οποία ήταν αποκλεισμένη από τον Ισραηλινό
Στρατό. Για να μεταβούν στη Ραμάλα οι Ισραηλινοί αραβικής καταγωγής, οι
ειρηνιστές και οι δημοσιογράφοι, έπρεπε να υπογράψουν σε ειδικό έγγραφο ότι το
Ισραήλ δεν έφερε καμία ευθύνη για την ασφάλειά τους. Ισχυρές δυνάμεις της
Αστυνομίας είχαν αναπτυχθεί στην Ανατολική Ιερουσαλήμ, κυρίως γύρω από την
Πλατεία των Τζαμιών όπου είχαν επιβληθεί δρακόντεια μέτρα ασφαλείας. Μόνο οι
μουσουλμάνοι άνω των 45 ετών είχαν την άδεια να μεταβούν στο ιερό τέμενος Αλ
Άκσα για να προσευχηθούν.

ΚΑΪΡΟ

Επισημότητα και κατάνυξη

Ηγέτες αραβικών χωρών και εκπρόσωποι κυβερνήσεων παρευρέθησαν στην κηδεία του
Γιάσερ Αραφάτ στο Κάιρο, σε μία τελετή γεμάτη επισημότητα και κατάνυξη που
χαρακτηρίσθηκε από την απουσία του κοινού. Για λόγους ασφαλείας κρατήθηκε στο
περιθώριο. Το φέρετρο του Γιάσερ Αραφάτ μεταφέρθηκε από το νοσοκομείο Αλ
Γκαλάα μέχρι το τέμενος που βρίσκεται κοντά στο διεθνές αεροδρόμιο του Καΐρου,
όπου η τελετή άρχισε με την προσευχή στους νεκρούς η οποία απαγγέλθηκε από τον
σεΐχη Μοχάμεντ Σάγεντ Ταντάουι, πρύτανη του Αλ Αζχάρ, της ανώτατης σουνιτικής
αρχής. Σκεπασμένη με την παλαιστινιακή σημαία, η σορός μεταφέρθηκε από οκτώ
αξιωματικούς του αιγυπτιακού στρατού στο μικρό τέμενος, όπου συνωστίζονταν οι
Άραβες ηγέτες και δεκάδες ξένοι επίσημοι.

Συλλυπητήρια. Αμέσως μετά την τελετή, οι ξένοι επίσημοι εξέφρασαν τα
συλλυπητήριά τους προς τους Παλαιστίνιους αξιωματούχους, οι οποίοι θα
αποτελέσουν τη μεταβατική ηγεσία των Παλαιστινίων. Παρόντες ήταν ο Μαχμούντ
Αμπάς, πρόεδρος της Οργάνωσης για την Απελευθέρωση της Παλαιστίνης, ο Φαρούκ
Καντούμι, αρχηγός της Φατάχ, ο Ράουχι Φατούχ, πρόεδρος του Νομοθετικού
Συμβουλίου και προσωρινός πρόεδρος της Παλαιστινιακής Αρχής, και ο Γιάσερ
Αμπέντ Ράμπο, σύμβουλος του Γιάσερ Αραφάτ. H σορός του τοποθετήθηκε στη
συνέχεια σε κιλλίβαντα πυροβόλου που έσερναν έξι μαύρα άλογα και άρχισε η
πορεία των παρισταμένων για μερικές εκατοντάδες μέτρα – μια συμβολική συνοδεία
του νεκρού προς την τελευταία του κατοικία. Μετά την ολοκλήρωση της τελετής,
το φέρετρο μεταφέρθηκε με αιγυπτιακό στρατιωτικό ελικόπτερο στη Ραμάλα, στο
αρχηγείο του Αραφάτ στη Μουκάτα, όπου έζησε αποκλεισμένος από τις ισραηλινές
δυνάμεις τα τελευταία τρία χρόνια της ζωής του.