Δρόμοι

Δεν πρόκειται…

… να ησυχάσει ο Αραφάτ, ούτε στον τάφο του. Το Ισραήλ ξεκινάει μεταθανάτια
εκστρατεία εναντίον του. Ο Ισραηλινός πρωθυπουργός Αριέλ Σαρόν δήλωσε πως μετά
την κηδεία του Παλαιστίνιου ηγέτη το Ισραήλ θα εξαπολύσει έναν πόλεμο
προπαγάνδας εναντίον του, γράφει η ισραηλινή εφημερίδα «Χααρέτζ». Τι φοβάται;
Το είπε ο ίδιος: «Υπάρχει φόβος, μετά την κηδεία του, να γίνει ο Αραφάτ ένας
εθνικός ήρωας σαν αγωνιστής της ελευθερίας. Θα δώσουμε σκληρή μάχη για να
δείξουμε τον δολοφονικό χαρακτήρα του και για να πούμε πως ήταν ένας στρατηγός
της παγκόσμιας τρομοκρατίας που έβλαψε αθώους ανθρώπους».

Ήταν ειρωνεία…

… να περιμένει κανείς από τον Αραφάτ να πετύχει εκεί όπου οι ίδιοι οι
Ισραηλινοί αποτυγχάνουν τόσα χρόνια, παρά τη βία, τις συλλήψεις, τους
βομβαρδισμούς. Είναι ειρωνεία οι Ισραηλινοί να ρίχνουν το φταίξιμο μόνο σε
έναν άνθρωπο που από τη μια τού κατέστρεφαν όλους τους μηχανισμούς με τους
οποίους θα μπορούσε να ασκήσει εξουσία και από την άλλη τού ζητούσαν να
συλλάβει τους Παλαιστίνιους βομβιστές.

Τι άλλο…

… θα πει άραγε ο Σαρόν σε αυτόν τον πόλεμο της προπαγάνδας που
προαναγγέλλει; H Γκόλντα Μέιρ είχε πει για τους Παλαιστινίους: «Δεν υπάρχουν
Παλαιστίνιοι». Ο Σαουδάραβας βασιλιάς Φεϊζάλ είχε πει για τους Ισραηλινούς:
«Τι το θέλουν το Τείχος των Δακρύων; Ας τους χτίσουν ένα άλλο τείχος να
πηγαίνουν να κλαίνε». Πιο σωστά το είχε πει ένας ανώνυμος Παλαιστίνιος: «Ή να
μας χωρίσουν ή να μας παντρέψουν». Αυτός και άλλοι Παλαιστίνιοι ήλπιζαν πως
κάποτε το Ισραήλ θα αποφάσιζε ή θα υποχρεωνόταν είτε να τους εκχωρήσει αρκετά
εδάφη και εξουσίες ώστε να έχουν ουσιαστική κυριαρχία στην περιοχή τους είτε
να τους παραχωρήσει υπηκοότητα σε ένα αδιαίρετο Ισραήλ. Οι προθέσεις που
δείχνει ο Ισραηλινός πρωθυπουργός μετά τον θάνατο του Αραφάτ διαψεύδουν αυτές
τις ελπίδες.

Στο BBC…

… είχαν ρωτήσει κάποτε τον Ρολφ Μάγιερ, πρώην υπουργό στην τελευταία
κυβέρνηση του απαρτχάιντ στη Νότια Αφρική, ποιος πρέπει να κάνει το πρώτο βήμα
για τον τερματισμό της σύγκρουσης, οι Παλαιστίνιοι ή το Ισραήλ. Και εκείνος
είχε πει πως η Νότια Αφρική μπόρεσε να προχωρήσει μπροστά μονάχα όταν η
κυβέρνηση του απαρτχάιντ αποφάσισε να βάλει κατά μέρος το όνειρο της
μονοκρατορίας των λευκών. Καλούσε έτσι εμμέσως το Ισραήλ να ξεχάσει το όνειρο
της μονοκρατορίας των Ισραηλινών. Το πρώτο βήμα θα έπρεπε είναι δικό του.
(Φιλικές συμβουλές από τον υπουργό του ρατσιστικού καθεστώτος που υπήρξε ένας
από τους στενότερους συμμάχους του Ισραήλ.) Τη μια μέρα το βάρος του θανάτου
πέφτει πάνω στους Παλαιστινίους. Την άλλη πέφτει πάνω στους Ισραηλινούς.
Τίποτα πια δεν μπορεί να μας ξαφνιάσει. Ίσως, μονάχα, αν αύριο δεν θρηνήσουμε
και άλλους αθώους νεκρούς.