Ο μπουφές με τ’ ασημικά

ΠΟΙΟΣ δεν θυμάται εκείνη την καταπληκτική δήλωση Αλογοσκούφη, όταν ο κ.
N. Χριστοδουλάκης – ως υπουργός Οικονομίας – είχε πουλήσει σε θεσμικούς
επενδυτές ένα μεγάλο μέρος της συμμετοχής του Δημοσίου στην Εθνική Τράπεζα;
«Πωλούν τα ασημικά του σπιτιού», είχε δηλώσει προσφυώς ο – τότε – φέρελπις
βουλευτής…

Τα υπόλοιπα, είναι πια Ιστορία: Ο φέρελπις έγινε Χριστοδουλάκης στη θέση τού
Χριστοδουλάκη – και τις προάλλες πούλησε τα εναπομείναντα ασημικά. Μόνο που
δεν βγήκε να κάνει την οποιαδήποτε δήλωση για ασημικά, κουζινικά, χρυσαφικά ή
για το ίδιο το σπίτι. Σε αυτές τις περιπτώσεις, η σιωπή είναι χρυσός – ή,
τέλος πάντων, ασημικό…

… και ποιος τα βγάζει στο σφυρί

Από την πλευρά του, ο κ. Γ. Αλογοσκούφης δεν είχε άλλωστε κανένα λόγο να
θυμίσει στους πολίτες τις παλαιότερες δηλώσεις του για τα ασημικά. Ενδεχομένως
μάλιστα, αν τον ρωτούσε κανείς, θα μπορούσε να απαντήσει ότι δεν είναι κατ’
ανάγκην κακό να πωλεί κάποιος τα ασημικά του σπιτιού – ή να σημειώσει ότι στην
πολιτική δεν έχει σημασία αν πωλούνται τα ασημικά, αλλά… ποιος είναι εκείνος
που τα βγάζει στο σφυρί…

Τώρα πια, δεν έχει και μεγάλη σημασία ότι ο κ. Αλογοσκούφης σχεδιάζει την
ιδιωτικοποίηση των μεγάλων Τραπεζών – οπότε ως αντιπολίτευση, θα έπρεπε να
χειροκροτεί και όχι να στηλιτεύει την πώληση των ασημικών από τον κ.
Χριστοδουλάκη, αφού του άνοιγε τον δρόμο. Τώρα πια, δεν έχει σημασία ότι άλλα
έλεγε και άλλα κάνει – οι νεοδημοκράτες ψηφοφόροι μπορούν να αρκεστούν στο ότι
τα «άλλα» τα κάνει ο… δικός τους!

Το επόμενο βήμα του υπουργού Οικονομίας είναι να ανοίξει τον μπουφέ ενός άλλου
σπιτιού – της Εμπορικής Τράπεζας – και ό,τι ασημικά βρει εκεί, θα πάρουν τον
δρόμο για το δημοπρατήριο. H κυβέρνηση θέλει χρήματα, και τα θέλει επειγόντως:
η συνέπεια λόγων και έργων πηγαίνει τους πολιτικούς στον Παράδεισο, αλλά δεν
γεμίζει τα ταμεία.