NIKOΣ ANAΣTAΣIAΔHΣ Nα συνδεθεί η ένταξη της Tουρκίας με το Kυπριακό

Ο μεγάλος κίνδυνος για Λευκωσία και Αθήνα στη Σύνοδο Κορυφής του Δεκεμβρίου
είναι να απενοχοποιηθει πλήρως η Τουρκία και η λύση του Κυπριακού να μετατεθεί
στο άδηλο μέλλον, τονίζει σε συνέντευξή του στα «NEA» ο πρόεδρος του
Δημοκρατικού Συναγερμού Νίκος Αναστασιάδης. Ο ηγέτης της κυπριακής
αντιπολίτευσης υπογραμμίζει ταυτόχρονα πως άμεση προτεραιότητα κατά την
επίσκεψη Καραμανλή στη Λευκωσία είναι να συμφωνηθούν συλλογικοί χειρισμοί ώστε
στις 17 Δεκεμβρίου, όταν θα συζητείται ο καθορισμός ημερομηνίας έναρξης
ενταξιακών διαπραγματεύσεων με την Τουρκία, να επιτευχθεί η επανασύνδεση του
Κυπριακού με την ευρωπαϊκή της πορεία.

O Νίκος Αναστασιάδης ασκεί έντονη κριτική στον Πρόεδρο T. Παπαδόπουλο,
λέγοντας ότι ο Κύπριος Πρόεδρος «είναι εγκλωβισμένος σε μια εποχή που φεύγει
και δεν μπορεί να είναι φορέας νέων ιδεών και προτάσεων».

«Το άμεσο και βραχυπρόθεσμο είναι το κομβικό ορόσημο της 17ης Δεκεμβρίου,
λέει. Είναι ένας σημαντικός σταθμός, αφού στις αποφάσεις αυτού του Ευρωπαϊκού
Συμβουλίου η Τουρκία έχει επενδύσει πολλά. Εάν η Άγκυρα καταφέρει να
εξασφαλίσει ημερομηνία ενταξιακών διαπραγματεύσεων χωρίς οποιονδήποτε
συσχετισμό με τις προσπάθειες λύσης του Κυπριακού, τότε θα έχει απενοχοποιηθεί
πλήρως και φυσικά η λύση του πολιτικού μας προβλήματος θα έχει μετατεθεί για
το άδηλο μέλλον.

Επείγει συνεπώς να συζητηθούν οι χειρισμοί μέχρι τις 17 Δεκεμβρίου προκειμένου
να επιτευχθεί η επανασύνδεση του Κυπριακού με την ευρωπαϊκή πορεία της
Τουρκίας και να ληφθούν συλλογικές αποφάσεις. Από εκεί και πέρα είναι πολύ
σημαντικό να συζητήσουμε τα παραπέρα βήματά μας. Πώς δηλαδή θα πορευτούμε το
αμέσως επόμενο χρονικό διάστημα, προκειμένου να οδηγηθούμε σε μια συνολική
λύση του Κυπριακού που θα επανενώνει την πατρίδα μας, αποτρέποντας το
ενδεχόμενο της μονιμοποίησης των τετελεσμένων και της οριστικής και
τελεσίδικης διχοτόμησης της Κύπρου».

H Άγκυρα, αν κρίνουμε από τις δηλώσεις Ερντογάν και Γκιουλ, δεν πρόκειται
να κάνει οποιαδήποτε χειρονομία στο Κυπριακό έως τη Σύνοδο του Δεκεμβρίου. Από
την άλλη, ο πρόεδρος Παπαδόπουλος έχει αφήσει το ενδεχόμενο άσκησης βέτο να
αιωρείται έως την τελευταία στιγμή.

Δεν νομίζω ότι ωφελεί την Κύπρο ή την Ελλάδα μια δημόσια συζήτηση γύρω από
ένα ενδεχόμενο βέτο για την τουρκική υποψηφιότητα. Αυτά τα ζητήματα θέλουν
πολιτικές αποφάσεις και διπλωματική δράση για να επιτύχουμε τα μέγιστα οφέλη.
Χρειάζεται συνεννόηση Ελλάδας – Κύπρου, καθαροί στόχοι, διαβούλευση με τους
εταίρους μας, διαπραγμάτευση.

Αυτό που πρέπει να πετύχουμε, μέσα από πολιτικές και διπλωματικές
πρωτοβουλίες, είναι η επανασύνδεση της ευρωπαϊκής πορείας της Τουρκίας με τις
προσπάθειες επίλυσης του Κυπριακού.

Είναι καιρός να αφήσουμε κατά μέρος τις δηλώσεις για εσωτερική κατανάλωση.
Αρκετά έχουμε πληρώσει τις αποφάσεις που λαμβάνονται στα μπαλκόνια.

Παρατηρούμε όμως μια σκλήρυνση της τουρκικής πολιτικής παραμονές της
Συνόδου Κορυφής με παραβιάσεις στο Αιγαίο και σκληρή γλώσσα στο Κυπριακό. Ποια
είναι η ερμηνεία σας;

Έχω υποστηρίξει ότι η Κύπρος πρέπει να επιθυμεί ειλικρινά, και πράγματι
επιθυμεί, μια ευρωπαϊκή Τουρκία. Μια Τουρκία που θα συμμορφώνεται με τις
ευρωπαϊκές αρχές, αξίες και κανόνες. Αυτές οι αξίες, οι αρχές και οι κανόνες
ούτε συμβιβάζονται, ούτε ανέχονται δυνάμεις κατοχής, παραβιάσεις εναέριου
χώρου, καταστρατήγηση της διεθνούς νομιμότητας. Δυστυχώς, παρότι η κυβέρνηση
του κ. Ερντογάν προσπαθεί και κάνει βήματα, μέσα στην ίδια τη χώρα υπάρχουν
δυνάμεις οπισθοδρόμησης που είναι παγιδευμένες στο παρελθόν. Εύχομαι αυτή η
μάχη ανάμεσα στο παλιό και στο καινούργιο να λήξει με τέτοιον τρόπο που να
είναι προς όφελος της ειρήνης και των λαών της περιοχής.

Ποιες οι προοπτικές λύσης του Κυπριακού μετά τα δημοψηφίσματα; Πολλοι
πιστεύουν ότι η λύση απομακρύνεται.

Οι προοπτικές παραμένουν ανοικτές. Το αν τελικά θα έχουμε λύση ή όχι, κατά
κύριο λόγο εξαρτάται από την επιθυμία της δικής μας πλευράς να διαμορφώσει
ξανά τις προϋποθέσεις για την πρόκληση νέων διεθνών πρωτοβουλιών. Και για να
συμβεί κάτι τέτοιο χρειάζεται ξεκάθαρος στόχος, σχέδιο και στρατηγική. Είναι
επίσης σαφές πως οι προοπτικές επίλυσης του Κυπριακού είναι άρρηκτα δεμένες με
την ευρωπαϊκή πορεία της Τουρκίας. Πιστεύω παράλληλα ότι τις προοπτικές τις
καθορίζουμε εμείς. Και όταν λέω εμείς, αναφέρομαι και στις δύο κοινότητες του
νησιού. H πρόκληση είναι ίδια και για μας και για εκείνους: να συμμετάσχουμε
από κοινού στο εγχείρημα της ευρωπαϊκής πορείας της Κύπρου. Να μετατρέψουμε
τους παράλληλους βίους 30 χρόνων σε μια κοινή πορεία. Ο κύκλος των χαμένων
ευκαιριών είναι ώρα να σταματήσει. Ελληνοκύπριοι και Τουρκοκύπριοι ζούσαν και
μπορούν να ζήσουν ξανά μαζί. Υπήρξαν πολλές φορές ευκαιρίες φιλίας,
συνεργασίας και συνύπαρξης, αλλά επανειλημμένα κάποιοι φρόντισαν να τις εξανεμίσουν..

Τελικά το σχέδιο Ανάν είναι νεκρό ή όχι;

Το σχέδιο του γ.γ. αποτελεί ένα ολοκληρωμένο περίγραμμα λύσης του Κυπριακού.
Παρά τις επιφυλάξεις και ενστάσεις της ελληνοκυπριακης πλευράς για μια σειρά
προνοιών του σχεδίου, αυτό εξακολουθεί να βρίσκεται στο τραπέζι και να
αποτελεί ουσιαστικά τη βάση για την εξεύρεση λύσης.

Έχετε ασκήσει έντονη πολλές φορές κριτική στον πρόεδρο Παπαδόπουλο ότι δεν
συγκεκριμενοποιεί τις αλλαγές που επιδιώκει η ελληνοκυπριακή πλευρά στο σχέδιο
Ανάν. Εκείνος όμως απαντά ότι αυτοί που πρέπει να γνωρίζουν τις έχουν υπ’ όψιν τους…

H δική μας πλευρά είναι εκείνη που έχει κάθε λόγο και συμφέρον να επιδιώξει
την επείγουσα λύση του Κυπριακού γιατί ο χρόνος αποδεδειγμένα δουλεύει εις
βάρος μας. Συνεπώς, εμείς έχουμε την ευθύνη να δημιουργήσουμε κινητικότητα και
νέες πρωτοβουλίες. Εξάλλου, σε όλες τις επαφές που πραγματοποιούμε στο
εξωτερικό οι συνομιλητές μας μάς θέτουν ένα απλό ερώτημα. «Τι ακριβώς θέλουμε
σε σχέση με το περιεχόμενο της λύσης του Κυπριακού». Έχω την εντύπωση, και η
εντύπωσή μου αυτή ισχυροποιείται από τις διάφορες επαφές που πραγματοποιώ το
τελευταίο διάστημα στον χώρο της Ευρώπης, ότι ενώ οι επιφυλάξεις και οι
ενστάσεις μας ως προς το σχέδιο του γ.γ. έχουν επαρκώς επεξηγηθεί, οι εταίροι
μας δεν γνωρίζουν στον ίδιο βαθμό τις επιδιώξεις μας αλλά και τον τρόπο με τον
οποίο στοχεύουμε να φτάσουμε στη λύση. Υπάρχει μια ασάφεια και μια
γενικολογία, η οποία στην καλύτερη περίπτωση προκαλεί σύγχυση και δεν βοηθά
στο να κερδίσουμε ετούτη την κρίσιμη ώρα στήριξη και συμμάχους.

H Κύπρος έγινε ο «φτωχός συγγενής» της E.E.

H κριτική που ασκεί ο κ. Αναστασιάδης στον Πρόεδρο Παπαδόπουλο και την
κυβέρνηση συνεργασίας ΑΚΕΛ – ΔΗΚΟ – ΕΔΕΚ, πολλές φορές είναι σκληρή, τόσο για
το Κυπριακό όσο και για την εσωτερική διακυβέρνηση.

Ο ίδιος και το κόμμα του τάχθηκαν υπέρ τού «ναι» στο δημοψήφισμα για το σχέδιο
Ανάν. Σήμερα κατηγορεί τον κ. Παπαδόπουλο ότι δεν έχει σχέδιο ούτε πολιτικές
ούτε διεθνή παρουσία και ότι οδήγησε την Κύπρο στην απομόνωση.

«Ο βαθμός ενεργού παρουσίας και ισότιμης συμμετοχής της Κύπρου στις ευρωπαϊκές
αλλά και τις διεθνείς εξελίξεις, δεν καθορίζεται από τον αριθμό των επισκέψεων
του Προέδρου Παπαδόπουλου σε διάφορες χώρες, ούτε εξαρτάται από το πληθυσμιακό
μέγεθος της χώρας μας. Αντίθετα, εξαρτάται από τη δυνατότητά της να έχει
σχέδιο, να έχει πολιτικές, να έχει παρουσία στις διεθνείς εξελίξεις. Επίσης,
εξαρτάται από την ικανότητά της να είναι σεβαστή, αλλά και να ακούγεται η φωνή
της. Δυστυχώς στα πεδία αυτά, που είναι τα πεδία της πολιτικής και όχι των
δημοσίων σχέσεων, το τελευταίο διάστημα η Κύπρος υστερεί. Έχει μείνει πίσω.
Έχει χάσει έδαφος».

Με τον τρόπο αυτό, ισοπεδώνετε την πολιτική παρουσία του Προέδρου της
Κυπριακής Δημοκρατίας σε διεθνές επίπεδο;

Κάθε άλλο. Μιλώ για συγκεκριμένα θέματα. Για παράδειγμα η οικονομία μας, αντί
να συγκλίνει, αποκλίνει από τα ευρωπαϊκά δεδομένα, ενώ πριν από την ένταξη
στην Ευρωπαϊκή Ένωση, η Κύπρος είχε από τους ίδιους του Ευρωπαίους
χαρακτηρισθεί «ο καλύτερος μαθητής».

Ένα χρόνο αργότερα, η Κύπρος όχι μόνο έχει χάσει την πρωτιά και άλλες χώρες
την έχουν υποσκελίσει, αλλά και ο μεγάλος εθνικός και στρατηγικός στόχος μας,
που είναι η συμμετοχή μας στην ευρωζώνη, φαίνεται να απομακρύνεται σταθερά.
Και αυτό, φυσικά, υπονομεύει όχι μόνο τις οικονομικές αλλά και τις πολιτικές
δυνατότητες και προοπτικές της Κύπρου. Διότι μια Κύπρος ενταγμένη στον σκληρό
πυρήνα της Ευρώπης, θα είναι ισχυρή και όχι περιθωριοποιημένη. Το γεγονός ότι
η καρέκλα της Κύπρου στην Ευρωπαϊκή Ένωση ουσιαστικά είναι άδεια, δεν
αντιμετωπίζεται με τις επισκέψεις του Τάσσου Παπαδόπουλου στις ευρωπαϊκές
πρωτεύουσες. Το μόνο που κάνει η Κύπρος είναι να παρακολουθεί τις διεργασίες
και τις εξελίξεις ως «φτωχός συγγενής», αντί να αναλαμβάνει πρωτοβουλίες και
να συμμετέχει ενεργά στις σημαντικές δραστηριότητες που αναπτύσσονται στον
χώρο της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Ως μέλος της E.E., η Κύπρος δεν μπορεί να είναι
παίκτης ενός μόνο θέματος: του Κυπριακού. Αν αυτό συνεχισθεί, τότε η Κύπρος θα
βρεθεί στο περιθώριο των ευρωπαϊκών εξελίξεων. Θα αντιμετωπίζεται ως
περιθωριακή και ενοχλητική συνιστώσα.

Το εσωτερικό «μέτωπο» της Κύπρου φαίνεται να δοκιμάζεται, με πιο πρόσφατη
σύγκρουση τις καταγγελίες ότι κάποιοι στην Κύπρο πήραν χρήματα από τα Ην. Έθνη
και τις Ην. Πολιτείες για να υποστηρίξουν το «ναι» στο δημοψήφισμα…

Πιστεύω ότι το όλο ζήτημα πρέπει να κλείσει το ταχύτερο δυνατόν, με απόλυτη
διαφάνεια και χωρίς να αφήνονται σκιές και αμφιβολίες. Ο όλος χειρισμός που
έγινε από την πλευρά της κυβέρνησης, με τις γενικές, αόριστες και μη
τεκμηριωμένες αναφορές, υπήρξε ατυχής και αδικεί τους ενεργούς πολίτες της
Κύπρου. Επιπρόσθετα συντηρεί κλίμα διχασμού και μας φέρνει σε ρήξη με τον ΟΗΕ
αλλά και με τις Ηνωμένες Πολιτείες, σε μια περίοδο που δεν έχουμε την…
πολυτέλεια να ανοίγουμε νέα μέτωπα. Εμείς προτείναμε να συσταθεί Ερευνητική
των πραγμάτων Επιτροπή από εγνωσμένου κύρους προσωπικότητες της δημόσιας ζωής
ώστε να αποσαφηνιστεί το σκηνικό, να διερευνηθούν τα όποια στοιχεία και να
πάψει, επιτέλους, το ζήτημα αυτό να αποτελεί ακόμη μία αφορμή για αντιπαράθεση
και διχασμό, αλλά και σύγκρουσης με τη διεθνή κοινότητα.

«Χρειάζεται σχέδιο για το στοίχημα της ευρωζώνης»

ΤΩΡΑ ΠΟΥ το δημοψήφισμα είναι παρελθόν και η κυπριακή κοινωνία
βρίσκεται αντιμέτωπη με τα προβλήματα της καθημερινότητας, δημιουργούνται οι
προϋποθέσεις για μια εναλλακτική πρόταση εξουσίας που θα προέρχεται από τη
συμπόρευση ευρύτερων δυνάμεων της κοινωνίας και της πολιτικής, σύμφωνα με τον
πρόεδρο του ΔΗΣΥ.

Οι αντίπαλοί σας υποστηρίζουν ότι με τη στάση υπέρ τού «ναι» που τηρήσατε
στο δημοψήφισμα, έχετε οδηγήσει το κόμμα σας στην απομόνωση.

Φαίνεται ότι κάποιοι κάνουν πραγματικότητα την επιθυμία τους, προπαγανδίζοντας
ευσεβείς πόθους. Ο κριτής μας, που δεν είναι άλλος από τους πολίτες, γνωρίζει
και αξιολογεί τη στάση μας. Ο Δημοκρατικός Συναγερμός δεν είναι κόμμα του
συρμού ούτε εκφράζει κάποιο κυβερνητικό συνασπισμό αλληλοσυγκρουόμενων και
αντιφατικών επιδιώξεων. Ο Δημοκρατικός Συναγερμός είναι μία μεγάλη πολιτική
παράταξη, με στέρεες, ισχυρές, κοινωνικές και πολιτικές αναφορές.

Έχει διαχειρισθεί τα προβλήματα και τις προσδοκίες του Κυπριακού Ελληνισμού με
υπευθυνότητα και σοβαρότητα. Στρατηγική επιλογή μου ήταν – και παραμένει – μία
και μοναδική: να είμαι χρήσιμος και όχι αρεστός. Τη στρατηγική αυτή
επιδοκιμάζουν οι πολίτες της Κύπρου, όπως απέδειξαν και τα αποτελέσματα των ευρωεκλογών.

Εμείς έχουμε την πεποίθηση ότι την ώρα ετούτη, ενώ το δημοψήφισμα αποτελεί
παρελθόν και η κυπριακή κοινωνία βρίσκεται αντιμέτωπη με τη σκληρότητα της
καθημερινής οικονομικής και κοινωνικής πραγματικότητας, δημιουργούνται οι
προϋποθέσεις συμπόρευσης με ευρύτερες δυνάμεις της κοινωνίας και της
πολιτικής. Καθημερινά καταγράφουμε τάση συσπείρωσης προοδευτικών,
μεταρρυθμιστικών και ευρωπαϊκών δυνάμεων, σε μια προσπάθεια να οικοδομηθεί μία
σύγχρονη, εναλλακτική πρόταση εξουσίας.

Ποιες είναι οι σχέσεις σας με τον Πρόεδρο Παπαδόπουλο; Φαίνεται να υπάρχει
χάσμα αγεφύρωτο ανάμεσά σας.

Οι προσωπικές σχέσεις με τον Πρόεδρο Παπαδόπουλο είναι πολύ καλές και στις
συναντήσεις μας επικρατεί κλίμα ειλικρίνειας. Πρέπει, όμως, να πω ότι είναι
σχέσεις κατ’ εξοχήν πολιτικές και ως τέτοιες τις αντιμετωπίζω. Εκπροσωπούμε
διαφορετικές πολιτικές δυνάμεις, υπερασπιζόμαστε διαφορετικές πολιτικές
προτάσεις. Εμείς πιστεύουμε ότι η Κύπρος χρειάζεται ευρωπαϊκή στρατηγική που
θα βλέπει στο μέλλον, αντί να παγιδευόμαστε στη στασιμότητα που μας κρατά
καθηλωμένους στο παρελθόν. Εμείς πιστεύουμε ότι η Κύπρος χρειάζεται σύγχρονη
διακυβέρνηση, η οποία θα διακρίνεται από την κουλτούρα του πολιτικού διαλόγου,
τη δημιουργικότητα της σύνθεσης και της συναίνεσης, αντί να ενοχοποιεί τις
διαφορετικές απόψεις, αντί να διαβάλλει τους πολιτικούς αντιπάλους της, αντί
να διχάζει και να διαιρεί τους πολίτες – όπως κάνει το σύστημα διακυβέρνησης
Παπαδόπουλου – σε φίλους και αντιπάλους. Εμείς πιστεύουμε ότι η Κύπρος
χρειάζεται ένα πολιτικό σχέδιο αλλαγών και μεταρρυθμίσεων προκειμένου να
κερδίσουμε το στοίχημα της συμμετοχής μας στην ευρωζώνη, αλλά και να
εξασφαλίσουμε ρυθμούς ανάπτυξης που θα μας επιτρέπουν να έχουμε πολιτική
αναδιανομή του κοινωνικού πλούτου, προς όφελος των αδύναμων και ασθενέστερων
κοινωνικών ομάδων.

Πιστεύω ότι ως χώρα, ως κοινωνία και ως πολίτες καλούμαστε να αντιμετωπίσουμε
τις ανάγκες και τις απαιτήσεις της εποχής μας, ακολουθώντας μία άλλη πολιτική.
Και αυτό γιατί κάθε εποχή έχει τα δικά της χαρακτηριστικά, έχει τις δικές της
ανάγκες και απαιτήσεις. Μην ξεχνάτε ότι το μέλλον ανήκει σε αυτούς που το
προετοιμάζουν και δουλεύουν γι’ αυτό. Ο Πρόεδρος Παπαδόπουλος φαίνεται να
είναι εγκλωβισμένος σε μια εποχή που φεύγει. Δεν μπορεί να είναι φορέας νέων
ιδεών και προτάσεων. Αυτή είναι η δική μας πολιτική αξιολόγηση, χωρίς να έχει
την οποιαδήποτε προσωπική αιχμή ή αναφορά.