ΣE ΠPΩTO ENIKO Tα ψεύτικα τα λόγια τα μεγάλα…

«Πατρίς, θρησκεία, οικογένεια»… Το μότο έγινε ξανά επίκαιρο τις τελευταίες
ημέρες. H ανίερη συμμαχία Χριστιανών και Βαπτιστών που επένδυσαν εκατομμύρια
δολάρια στην επανεκλογή του Μπους φαίνεται πως έκανε καλά τη δουλειά της.

Οι εκλογές αυτές κρίθηκαν στις ηθικές αξίες, λένε οι αναλυτές. Γιατί πάνω απ’
όλα, περισσότερο απ’ τον φονταμενταλισμό της θρησκείας και τον φόβο για το
μέλλον, θριάμβευσε το ψέμα. Υπάρχει πιο σταθερή αξία; «Θα σας κάνουμε να
νιώσετε ασφαλείς, δεν θ’ αφήσουμε τους τρομοκράτες να σας πειράξουν, διαβάστε
τη Βίβλο και όλα θα πάνε καλά», άκουσαν οι Αμερικανοί προεκλογικά. Και
πίστεψαν γιατί είχαν ανάγκη να πιστέψουν.

Ποιος είπε πως η θρησκεία και η πίστη είναι λογικά συναισθήματα; H θρησκεία
είναι φαντασία. Το ίδιο και το ψέμα. Το κακό είναι πως όταν συνηθίσεις ν’
ακούς ψέματα από ανθρώπους τους οποίους εμπιστεύεσαι και οι οποίοι κατά τ’
άλλα θεωρούνται έντιμοι και αξιοπρεπείς, αποδέχεσαι το ψέμα τους ως αλήθεια.

Μοιάζει σαν μια αόρατη εξουσία να αιωρείται πάνω απ’ τα κεφάλια μας, η οποία
όχι μόνο μας θεωρεί αναλώσιμους κι εφήμερους, αλλά κυρίως αφελείς. Και
είμαστε. Οι περισσότεροι άνθρωποι λατρεύουν το ψέμα. Του αρέσει να ζουν σε
νεφελώματα, τους αρέσουν τα παραμύθια και τα χάπι εντ, τους αρέσει να τους
χαϊδεύουν τ’ αυτιά, τους αρέσει να τους μιλούν για τη μοναδικότητά τους.

Την εποχή του θριάμβου της επιστήμης και του καπιταλισμού, εκεί που ο
ρεαλισμός συναντά τον κυνισμό, οι άνθρωποι χρειάζονται αξίες. Χρειάζονται
άλλοθι. Χρειάζονται το ψέμα. Το ψέμα πουλάει, καθησυχάζει, λειαίνει τις
διαφορές, μαλακώνει τις σκληρές αλήθειες. Το πρόβλημα είναι, όπως λέει μια
βοσνιακή παροιμία, πως «όποιος λέει ψέματα για χάρη σου θα πει ψέματα και
εναντίον σου»… Αναμένουμε.