[ ΠΡΟΒΟΛΕΙΣ ]

ΤΟ ΑΣΦΑΛΙΣΤΙΚΟ ΣΥΣΤΗΜΑ στη χώρα μας παραμένει αβοήθητο. Σαν ακυβέρνητο
καράβι στον ωκεανό. H κυβέρνηση, αν και γνωρίζει τα σοβαρά προβλήματα, απλώς
παρακολουθεί. Χωρίς να λαμβάνει μέτρα, χωρίς να προχωρεί σε καμία κίνηση, έστω
σε κάποιες εξαγγελίες. Επαναλαμβάνει μόνο ότι δεν θα θιγούν τα όρια ηλικίας,
οι εισφορές, τα εφάπαξ κ.ά. Και όσο περνάει ο καιρός, τα προβλήματα
διογκώνονται και η εξυπηρέτηση των πολιτών παραμένει μαρτύριο. Και δεν μιλάμε
για το δυσοίωνο μέλλον, με την έκρηξη του δημογραφικού. Μιλάμε για τη σημερινή
πραγματικότητα. Αρκεί μόνο να αναφερθεί ότι συνολικά σε 6 δισ. ευρώ ετησίως
ανέρχεται η «μαύρη τρύπα» του ασφαλιστικού μας συστήματος, δηλαδή το ποσό που
χάνουν τα ασφαλιστικά ταμεία στη χώρα μας από την εισφοροδιαφυγή, την ανεργία,
τη μη αξιοποίηση της περιουσίας τους και την αδυναμία ελέγχου των δαπανών
υγείας. Εκτός από τη σημαντική καθυστέρηση στον διορισμό διοικήσεων σε πολλά
ασφαλιστικά ταμεία, χαρακτηριστική είναι η κατάσταση που επικρατεί στο IKA
όπου παρατηρούνται καθυστερήσεις στην ολοκλήρωση του Ολοκληρωμένου
Πληροφοριακού Συστήματος (ΟΠΣ) IKA, αλλά και στην απονομή σύνταξης (καθυστερεί
μέχρι και 10 μήνες). Παράλληλα, καταγράφεται μείωση των εσόδων και «έκρηξη»
της εισφοροδιαφυγής (ετησίως 1,5 δισ. ευρώ) καθώς ένας στους έξι εργαζομένους
είναι ανασφάλιστος, ενώ μία στις δέκα επιχειρήσεις δεν είναι καταγεγραμμένη.
Την ίδια ώρα, οι έλεγχοι στις επιχειρήσεις είναι ανύπαρκτοι λόγω της έλλειψης
προσωπικού, ενώ παραμένει και το μεγάλο θέμα του ασφαλιστικού των
τραπεζοϋπαλλήλων με το έλλειμμα του 1 δισ. ευρώ και δεν εφαρμόζονται οι
παρεμβάσεις στο ασφαλιστικό σύστημα που καθιερώθηκαν από την προηγούμενη
κυβέρνηση (ενοποιήσεις ταμείων, διαδοχική ασφάλιση κ.ά.). Και δικαιολογημένα
τα εργατικά συνδικάτα ανησυχούν γι’ αυτήν την παρατεταμένη απραξία και ζητούν
δράση, με την άμεση υλοποίηση των ρυθμίσεων του νόμου 3029/2004 (νόμος Ρέππα).
Αλλά και στο μεγάλο θέμα των συντάξεων, το νέο έτος έρχονται… ψίχουλα, παρά
τις εξαγγελίες για σημαντικές αυξήσεις. Και όλα αυτά συνθέτουν ένα «κοκτέιλ»
ανησυχίας. Γιατί και η κυβερνητική απραξία έχει τα όριά της.