TPITH AΠOΨH Tο σχολείο των δυσαρεστημένων!

Κάτω από το βάρος των οξυμμένων προβλημάτων σε όλες τις βαθμίδες τις
εκπαίδευσης, και μετά την αδυναμία αντιμετώπισής τους από το ΥΠΕΠΘ, τη σκυτάλη
παίρνει η Βουλή με τη διεξαγωγή, την προσεχή Δευτέρα, προ ημερησίας διατάξεως,
συζήτησης για την Παιδεία. Στο μεταξύ δάσκαλοι και καθηγητές, Πανεπιστήμια και
TEI, γονείς και μαθητές εκδηλώνουν, περισσότερο από ποτέ, τη δυσαρέσκεια και
την αγανάκτησή τους για την κατάσταση στα σχολεία και τα Πανεπιστήμια, καθώς
κοντά στα χρόνια προβλήματα-«κατάγματα» της ελληνικής εκπαίδευσης, έρχονται να
προστεθούν από τη μια κάποιες προεκλογικές δεσμεύσεις της νέας κυβέρνησης που
«φούντωσαν» προσδοκίες και δεν φαίνεται να υλοποιούνται και από την άλλη τα
νέα μέτρα που προτίθεται να πάρει το ΥΠΕΠΘ, απέναντι στα οποία έχει
τοποθετηθεί αρνητικά το σύνολο των εκπαιδευτικών φορέων.

Γιατί ενώ στο προεκλογικό πρόγραμμα του κυβερνώντος κόμματος προβαλλόταν σε
περίοπτη θέση η υπόσχεση «καταπολεμάται και περιορίζεται η παραπαιδεία που
εξανεμίζει τα οικονομικά της ελληνικής οικογένειας» (Νέα Δημοκρατία, Το
κυβερνητικό μας πρόγραμμα για την Παιδεία, σ. 22), ο «σχολικός προϋπολογισμός»
είναι ίσως περισσότερο διογκωμένος από ποτέ καθώς η απελευθέρωση των διδάκτρων
αυξάνει τις δαπάνες για τα φροντιστήρια ξένων γλωσσών αλλά και για τις γνωστές
«εξωσχολικές δραστηριότητες», όπως και για τα απαραίτητα σχολικά είδη
(τσάντες, τετράδια, φόρμες, κ.λπ.).

Ένα από τα σοβαρά ζητήματα που δημιουργούν σε πολλές περιοχές της χώρας
προβλήματα είναι ο αριθμός των φοιτώντων μαθητών ανά τμήμα. Οι προϋποθέσεις
για στενή συνεργασία διδασκόντων και διδασκομένων, η καλύτερη αφομοίωση της
ύλης, η αντιμετώπιση των αυξημένων μαθησιακών προβλημάτων χιλιάδων μαθητών των
«τελευταίων θρανίων», η στήριξη χιλιάδων παλιννοστούντων και αλλοδαπών
μαθητών, τινάζονται στον αέρα σε πληθωρικές τάξεις, όπως αυτές που υπάρχουν
σήμερα σε εκατοντάδες σχολεία. Πρόκειται για ένα πρόβλημα που μπορεί κανείς να
το «διαβάσει» τόσο στις ανακοινώσεις των Ενώσεων και των Συλλόγων δασκάλων και
καθηγητών όσο και στις καθημερινές συζητήσεις και τα παράπονα των γονέων. Στο
προεκλογικό της πρόγραμμα η νέα κυβέρνηση υποσχέθηκε «μείωση του ανώτατου κατά
τμήμα αριθμού φοιτώντων μαθητών», θεωρώντας πολύ σωστά ότι «αυτό θα βοηθήσει
ουσιαστικά την παιδαγωγική και εκπαιδευτική διαδικασία στα σχολεία» (Νέα
Δημοκρατία, Το κυβερνητικό μας πρόγραμμα για την Παιδεία, σ. 26). H
«υποσχετική» αυτή, που απαντούσε στα αιτήματα χιλιάδων εκπαιδευτικών και
γονέων, φαίνεται να ξεχνιέται καθώς δεν έχει γίνει καμιά ρύθμιση και ενώ
απομένουν ελάχιστες ημέρες για την έναρξη των μαθημάτων.

Στο «καυτό» και χρόνιο πρόβλημα της σχολικής στέγης έχουμε μια ακόμη απόκλιση
από το προεκλογικό πρόγραμμα της N.Δ. που έταζε «την πρωινή λειτουργία όλων
των σχολείων μέσα σε μια πενταετία» (Νέα Δημοκρατία, Το κυβερνητικό μας
πρόγραμμα για την Παιδεία, σ. 41). Αυτά ως αντιπολίτευση, γιατί ως κυβέρνηση
πλέον ο προγραμματισμός που ανακοινώθηκε πρόσφατα δεν μιλάει για εξάλειψη αλλά
για περιορισμό της διπλής βάρδιας. Έτσι π.χ. προβλέπεται ότι, μέχρι το 2009,
στα σχολεία του Δήμου Αθηναίων θα περιοριστεί η διπλοβάρδια στο 6,5%, στα
σχολεία του Νομού Θεσσαλονίκης προβλέπεται ότι οι παρεμβάσεις του ΟΣΚ θα
περιορίσουν τη διπλή βάρδια στο 14,7%, ενώ στον Δήμο Θεσσαλονίκης θα
περιοριστεί στο 33,1%! Αυτό σημαίνει ότι και το 2009 στον Νομό Θεσσαλονίκης
ένα στα επτά σχολεία θα λειτουργούν σε διπλή βάρδια ενώ στον Δήμο Θεσσαλονίκης
το αίσχος της διπλοβάρδιας θα βαραίνει μία στις τρεις σχολικές μονάδες.

Δυσαρέσκεια υπάρχει στους 150 χιλιάδες εκπαιδευτικούς της Πρωτοβάθμιας και
Δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης. Σύμφωνα με το κυβερνητικό πρόγραμμα της Νέας
Δημοκρατίας «H Πολιτεία οφείλει να αναγνωρίζει την ιδιαιτερότητα και τη
σημασία του έργου των εκπαιδευτικών» και «η αναγνώριση αυτή πρέπει να
εκδηλώνεται και με τη φροντίδα για ικανοποιητικές συνθήκες εργασίας και με
καλύτερες αποδοχές» (Νέα Δημοκρατία, Το κυβερνητικό μας πρόγραμμα για την
Παιδεία, σ. 27). Αυτά πριν από τις εκλογές. Αμέσως μετά στις 18/9/2004, η
υπουργός Παιδείας αποσαφηνίζει ότι «δεν μπορώ να λύσω μέσα σε λίγους μήνες
αυτό το πρόβλημα, όταν το δημόσιο χρέος είναι τόσο υψηλό στην Ελλάδα. Το
υπουργείο μας έχει ένα τεράστιο οργανικό έλλειμμα, φετινό, 505 εκατ. ευρώ, και
χρωστάει ακόμη τις αμοιβές των περσινών ωρομισθίων». Είναι φανερό ότι το
μισθολογικό θα γίνει γρήγορα «αιτία πολέμου» ανάμεσα στους 150 χιλιάδες
εκπαιδευτικούς και το ΥΠΕΠΘ, ίσως περισσότερο από άλλη φορά, καθώς οι
συγκεκριμένες προεκλογικές υποσχέσεις προστέθηκαν στα δικαιολογημένα αιτήματα
των εκπαιδευτικών και τις προσδοκίες που καλλιεργήθηκαν.