ΓPAMMATA ΣTIΣ MATIEΣ Φόβος Θεού

Ο λόγος στους αναγνώστες.

Ο Λ. Παπαμερκουρίου, T.Θ. 62090 – 152 10, Χαλάνδρι, γράφει: «Μάθαμε ότι
ο Αρχιεπίσκοπος Χριστόδουλος στη Μητρόπολη Αθηνών μίλησε για τα συναισθήματα
του κόσμου και τον ελληνορθόδοξο πολιτισμό, με την ευκαιρία της ονομαστικής
του εορτής (22/10.2004) παρουσία 32 ιεραρχών. Όταν δημοσιογράφοι τον ρώτησαν
για τον Μητροπολίτη Ζακύνθου που δήλωσε: “Όχι να μιλάει έτσι απλώς για
νταβατζήδες. Να μας πει ποιοι είναι”, ο κ. Χριστόδουλος απάντησε: “Αυτό που
εννοώ, είναι ότι φοβάμαι μόνο τον Θεό. Δεν φοβάμαι τίποτα. Είμαι ελεύθερος”.
(Κάτι παρέλειψε από τον Καζαντζάκη).

Δυστυχώς, ο Αρχιεπίσκοπος αγνοεί ότι ο Θεός είναι Πανάγαθος. Δεν θα ήταν Θεός
εάν ήταν εκδικητικός και τιμωρούσε τους ανθρώπους για τα λάθη τους ή ακόμη και
τα εγκλήματά τους. Μας βοηθάει, για να διορθωθούμε. Δίνει νέες ευκαιρίες στους
παραστρατημένους.

Γιατί όμως ο κ. Χριστόδουλος φοβάται τον δικό του, έστω, Θεό; Τι έχει κάνει
στη ζωή του, για να φοβάται αυτόν τον Θεό;

Αλλά ας δούμε τι έχει συμβεί με τον ελληνορθόδοξο πολιτισμό μας, που ήταν το
θέμα του κηρύγματός του στη Μητρόπολη.

Θα πάμε μερικά χρόνια πίσω, στην εποχή του Εμφυλίου. Τότε κυβερνούσε την
Ελλάδα το κατ’ εξοχήν ελληνορθόδοξο καθεστώς των εθνικοφρόνων.

H κυβέρνηση αυτών των πιστών ορθοδόξων χριστιανών δίκασε, καταδίκασε σε θάνατο
και εκτέλεσε 6.000 νέους Έλληνες. Οι δίκες άψογες. Δεν χρειαζόταν να
αποδειχθεί ότι είχαν κάνει κάποια εγκλήματα οι δικαζόμενοι. Αρκούσε το γεγονός
ότι οι ιδέες τους ήταν διαφορετικές από τις ιδέες του ελληνορθόδοξου
κατεστημένου και αυτό το αποδείκνυε η άρνησή τους να κάνουν δήλωση μετάνοιας.

Οι δικαζόμενοι έδειχναν στους στρατοδίκες τα σημάδια από τις πληγές των
βασανιστηρίων. Μερικοί δεν μπορούσαν να περπατήσουν. Οι στρατοδίκες παρίσταναν
ότι αγνοούσαν τι είχε συμβεί: “Άστε τα αυτά, τα γνωρίζουμε, μην παίζετε
θέατρο!”.

Δεν σταματούσε όμως εδώ ο ελληνορθόδοξος πολιτισμός μας. Μετά την εκτέλεση των
καταδικασμένων, πετούσαν τα σώματα των εκτελεσθέντων σε λάκκους
χριστιανικότατα, χωρίς να ειδοποιούν τους συγγενείς τους να τα παραλάβουν για
να τα θάψουν.

H ταφή των νεκρών, που θεωρείται ιερή από τους αρχαίους Έλληνες και τηρείται
από όλους τους λαούς, οποιασδήποτε θρησκείας, δεν συγκινούσε τους ιθύνοντες
του εθνικόφρονος ελληνορθόδοξου κράτους μας.

Ο Αρχιεπίσκοπος δεν είναι αυτός που θα αισθανθεί την υποχρέωση να ερευνήσει
την πρόσφατη Ιστορία μας και να στηλιτεύσει στα κηρύγματά του αυτούς που
παριστάνουν τους κέρβερους του δήθεν ελληνορθόδοξου πολιτισμού, ενώ είναι οι
ίδιοι που τον θάβουν.

Είναι απίθανο βέβαια να αλλάξει η νοοτροπία του κ. Χριστόδουλου, αφού υπάρχουν
τα “συναισθήματα του κόσμου που τον στηρίζουν”. Ο κόσμος αυτός είναι ο κόσμος
της Δεξιάς, ο οποίος είναι αδύνατον να κατανοήσει ότι κάποιοι τον εξαπατούν».