[ ΠΡΟΒΟΛΕΙΣ ]

ΓΙΑΤΙ EXEI ΠΙΑΣΕΙ ορισμένους τόση πρεμούρα για την τουρκική (ΝΑΤΟϊκή)
άσκηση στο Αιγαίο; Προς τι η αγωνία μήπως υπάρξει κάποια προβοκάτσια; Τόσα
χρόνια όλοι αυτοί οι ανησυχούντες δεν υποστήριζαν ότι «μας προστατεύει η
ένταξή μας στην E.E. και η συμμετοχή μας στο ΝΑΤΟ»;

Πώς ξαφνικά έδειξαν να εκπλήσσονται, αφού για τόσα πολλά χρόνια «πιπίλιζαν» το
μυαλό μας ότι «η ενταξιακή πορεία της Τουρκίας στην E.E. μας διασφαλίζει από
εθνικές περιπέτειες»; Δεν είναι οι ίδιοι που χρόνια τώρα στήριξαν την πολιτική
τους στις Συμφωνίες του Ελσίνκι και της Μαδρίτης; Δεν είναι οι ίδιοι που
αποδέχθηκαν τις γκρίζες ζώνες στο Αιγαίο, ύστερα από την τουρκική εισβολή στα
Ίμια, με τη «λογική» πως «έτσι αποφεύγεται ο πόλεμος»; Δεν είναι οι ίδιοι που
ευθύνονται για την περιπέτεια του Οτζαλάν; Έπειτα, δεν καταντά αστείο να
αλληλοεπικρίνονται για το ελληνοτουρκικό ζεϊμπέκικο (στη Σάμο) και την
κουμπαριά (στην Κωνσταντινούπολη), όταν η ελληνική εξωτερική πολιτική έμεινε
ίδια και απαράλλαχτη για πολλές δεκαετίες; Ξέχασαν κάποιοι ότι επί δικτατορίας
Μεταξά, το τότε καθεστώς έκανε πλύση εγκεφάλου περί «ελληνοτουρκικής φιλίας»,
φέρνοντας ακόμα και μεικτά χορευτικά συγκροτήματα έξω από το Παναθηναϊκό
Στάδιο; Το ίδιο δεν έγινε και στη δικτατορία με τους ελληνοτουρκικούς χορούς
των δοτών πρωθυπουργών Κόλλια και Παπαδόπουλου, μέχρι το κλίμα να… γλυκάνει
και να αποσυρθεί η ελληνική μεραρχία από την Κύπρο; Και στις δύο περιπτώσεις
δεν ακολούθησαν εθνικές περιπέτειες (τραγικά γεγονότα της Σμύρνης το ’65, οι
διωγμοί και οι απελάσεις από την Κωνσταντινούπολη το ’64, η κατάληψη της μισής
Κύπρου το’74); Γιατί λοιπόν ορισμένοι εκπλήσσονται με όσα προωθεί η Τουρκία με
τις ευλογίες των ΗΠΑ που τη θέλουν περιφερειακή δύναμη; Σε τι την εμπόδισαν
άλλωστε να πετύχει όλα αυτά τα χρόνια να «νομιμοποιήσει» μέσα στην E.E. τις
διεκδικήσεις της έναντι της Ελλάδας στο Αιγαίο; Και γιατί δεν ακολούθησαν μία
άλλη αποτρεπτική πολιτική ώστε να διαφυλαχθεί η ειρήνη, να εξασφαλισθούν τα
νώτα μας και να μας σέβονται στις Βρυξέλλες, αντί να μας θεωρούν απλώς ως τα
καλά παιδιά που δεν ατακτούν στα σαλόνια της Ευρώπης;