[ ΠΡΟΒΟΛΕΙΣ ]

MIA XAPA τα είπε ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας Κωστής Στεφανόπουλος στα
Τίρανα, ζητώντας να κοιτάμε Έλληνες και Αλβανοί μπροστά και να μην σκαλίζουμε
τις στάχτες του παρελθόντος. H ζωή τα έφερε έτσι και φέτος έκανα για πρώτη
φορά δύο ταξίδια στην Αλβανία, γενέθλια γη του πατέρα μου που έφυγε από τη ζωή
τον περασμένο Φεβρουάριο. Ταξίδια μνήμης σε όλη τη Νότια Αλβανία όπου ζει η
ελληνική μειονότητα – από τον Αυλώνα, τη Χειμάρρα και τους Αγίους Σαράντα
μέχρι το χωριό του πατέρα μου, την Κάτω Λεσινίτσα, που απέχει 50 χιλιόμετρα
από αυτούς. Πενήντα μαρτυρικά, όμως, χιλιόμετρα που κάνεις δύο ώρες να τα
διασχίσεις – και μόνο με τζιπ ή τετρακίνητο αυτοκίνητο -, καθώς ο δρόμος είναι
όπως ήταν και πριν από 40 χρόνια. Και να πεις ότι όλα τα ελληνόφωνα χωριά που
περνάς είναι υπό εγκατάλειψη και ρημαγμένα, πάει στα κομμάτια, τι να κάνεις…
Όταν όμως αντικρύζεις να είναι αναπαλαιωμένα τα περισσότερα με χρήματα που
στέλνουν από την Ελλάδα οι συμπατριώτες μας που ζουν και εργάζονται εδώ, τότε
λες είναι κρίμα. Γιατί οι ηλικιωμένοι Έλληνες που κατοικούν μόνιμα σε αυτά δεν
είναι κάποιοι ξεχασμένοι γέροι, αλλά οι φύλακες μνήμης μιας ελληνικής
παράδοσης που χάνεται μέσα στους αιώνες. Τα καλοκαίρια τα χωριά ζωντανεύουν
καθώς οι νέοι Βορειοηπειρώτες που ζουν στην Ελλάδα κάνουν σε αυτά τις διακοπές
τους. Και το «να κοιτάμε μπροστά» τού Προέδρου της Δημοκρατίας σημαίνει: να
εκσυγχρονιστούμε, να πατάμε στο σήμερα χωρίς να αμφισβητούμε τα κυριαρχικά
δικαιώματα και να πάμε στο αύριο για το καλό των λαών. Μέσα σε αυτό το πνεύμα,
θα μπορούσε το Ελληνικό Δημόσιο να ενδιαφερθεί οικονομικά – κάτι ανάλογο έχει
κάνει αρκετές φορές η Αρχιεπισκοπή της Ελλάδας – για να φτιαχτούν οι δρόμοι
στα ελληνόφωνα ορεινά χωριά γύρω από τους Αγίους Σαράντα. Για να μην
ξεκληριστεί το ελληνικό μειονοτικό στοιχείο που χρωματίζει αιώνες τώρα τη
νότια πλευρά της Αλβανίας.