Mελέτη για τον «διάσπαρτο» ζωγράφο της Kέρκυρας

«Νεανικό πορτρέτο του ζωγράφου Άγγελου Κόντη» (1929) του Ανδρέα Βρανά

Ζωγράφος και πολιτευτής με τους Φιλελεύθερους της Κέρκυρας, ο Ανδρέας Βρανάς
(1870-1935) γίνεται για πρώτη φορά αντικείμενο έρευνας για τη συλλογή του
διάσπαρτου έργου του και την κατάταξή του στους σημαντικούς δημιουργούς της
Κερκυραϊκής Σχολής.

Καθαρά τονισμένα σχέδια, εκφραστική δύναμη, συνδυασμός της προσοχής στη γενική
εντύπωση και στη λεπτομέρεια, ρεαλισμός και μια προσωπική ποιητική έκφραση
είναι μερικά από τα χαρακτηριστικά που καταξιώνουν τον Ανδρέα Βρανά στους
σημαντικούς ζωγράφους της Κέρκυρας, ενός τόπου με υψηλή κουλτούρα που είχε τη
δυνατότητα να διαμορφώνει και να συντηρεί τους δικούς του ζωγράφους.

Πορτρέτα, όπως του Ελευθερίου Βενιζέλου, πάνω στη σοβαρή γραμμή της παλιάς
Επτανησιακής Σχολής, θρησκευτικές παραστάσεις και εικόνες – σε εκκλησίες και
για ιδιωτική χρήση – σε δυτικό αναγεννησιακό τρόπο ηθογραφίας, νεκρές φύσεις
και προπάντων ακουαρέλες που αποτυπώνουν λεπταίσθητα τοπία της Κέρκυρας
απαρτίζουν το έργο του Ανδρέα Βρανά. Όλα αυτά τα είδη ζωγραφικής τα χειρίσθηκε
με σιγουριά και τα πλούτισε με δικά του ρεαλιστικά στοιχεία. Όπως όμως
παρατηρούν οι μελετητές του έργου του – ο Ευάγγελος Πρόντζης για τον ιστορικό
και κοινωνικό περίγυρο, ο Θάνος Χρήστου που αναλύει ένα ένα τα έργα του, η
Ντόρα Ηλιοπούλου-Ρογκάν, ο Στέφανος Σγουρός και ο Σπύρος Σουρτζίνος -, ο
καλλιτέχνης δεν χρονολογεί τα έργα του κι αυτό κάνει δύσκολη μια μελέτη για
την εξέλιξη της δουλειάς του που εντοπίσθηκε σε σπίτια, εκκλησίες,
παλαιοπωλεία κ.α. και παρουσιάζεται για πρώτη φορά σε σώμα με πολύ καλές
μάλιστα φωτογραφίες των δυσεύρετων έργων του.