Eθνική αλληλεγγύη

Το θετικό μετά το 1-1 της Εθνικής στο Κίεβο: αποδείχθηκε πως μέσα στα
αποδυτήρια αυτή η ομάδα, την οποία καλεί βρέξει-χιονίσει ο Ρεχάγκελ, παραμένει
«οικογένεια». Με τα καλά και τα (ενδεχομένως) άσχημά της. Ακούσατε τον Τσιάρτα
στο φινάλε; Αφιέρωσε το γκολ στον Νικοπολίδη. Αυτό ένιωσε, αυτό είπε. Και να
μην το πίστευε 100%, όπως ίσως πουν οι καχύποπτοι, το ζητούμενο είναι πως το
δήλωσε και μπράβο του. H Εθνική μας έφτασε στην κατάκτηση του Πρωταθλήματος
Ευρώπης γιατί – εκτός των άλλων – οι παίκτες ήταν αγαπημένοι. Συνεχίζουν.
Μακάρι να μείνουν έτσι, ανόθευτοι από το άγγιγμα του χρόνου. Θαύματα, βέβαια,
δεν ξαναγίνονται (τουλάχιστον όχι συχνά) και αν πορευτούν ενωμένοι θα
ελπίζουμε σε καλύτερη συνέχεια. Και η εικόνα των παικτών της Εθνικής με όλους
τους ποδοσφαιριστές να θέλουν να πουν μια κουβέντα καλή στον Νικοπολίδη, τον
γκολκίπερ που φορούσε μόνιμα το καπέλο του στην πτήση της επιστροφής και
αναζητούσε… μοναξιά, έλεγε πολλά για το κλίμα της Εθνικής.
KAI ΔΕΝ χάλασε, ούτε με την ιστορία των πριμ. Γιατί οι διεθνείς πήραν
επιταγές και στη συντριπτική τους πλειονότητα θα τις εξαργυρώσουν τον Νοέμβριο
του 2005! Τόσο νωρίς…
ΠΡΟ ετών, έλεγε ο Μανωλάς για τον Τσιάρτα: «Δεν είναι μεγάλο ταλέντο,
αλλά έχει ταλέντο ως παίκτης». Αντιληπτή, άραγε, η διαφορά στις έννοιες; Ήθελε
να πει πως η περίοδος του ταλέντου είχε παρέλθει και ο μέσος ήταν
ολοκληρωμένος αστέρας. Το αριστερό πόδι τού Τσιάρτα είναι απείρως καλύτερο από
το να βάζει δύο γκολ σε 26 ματς (όπως πέρυσι με την AEK) και ασφαλώς είναι
κρίμα και άδικο να μένει ακόμη δίχως ομάδα. Ξεκάθαρο: ο Τσιάρτας δεν ήταν μόνο
για… Σεβίλλη, ούτε πρέπει να ψάχνει για στέγη το καταχείμωνο.
ΑΤΥΧΟΣ, ναι, ο Αντώνης Νικοπολίδης. Το μεγάλο προσόν του είναι η
σταθερότητα και η ικανότητα να μη δέχεται «εύκολα γκολ». Άρα, η έκπληξη για το
φάουλ του Σεφτσένκο μεγάλωσε. Ο Νικοπολίδης ουδέποτε «έβγαζε» τα άπιαστα.
Είναι, όμως, γκολκίπερ με καλές θέσεις στην περιοχή και, αλίμονο, δεν έγινε
χειρότερος επειδή του έφυγε η μπάλα στο Ολιμπίνσκι. Χρειάζεται όμως να είναι
περισσότερο προσεκτικός.
ΣΚΕΨΕΙΣ πολλές κάνει για το μέλλον του ο Τραϊανός Δέλλας. Να μείνει ή
να φύγει από τη Ρόμα; Το συμβόλαιό του λήγει το ερχόμενο καλοκαίρι και ο
διεθνής λίμπερο επιθυμεί διακαώς να συνεχίσει στην Αιώνια Πόλη. Αλλά να παίζει
και όχι να μένει στον πάγκο σε μόνιμη βάση. Άρα, αν ο Ντελ Νέρι δώσει χρόνο
συμμετοχής στον «Τράι», τότε τα σχέδια φυγής θα αναβληθούν.
ΕΔΩ ο Πατεμτζής, εκεί ο Μανώλης, πού είναι ο προπονητής; Κι όμως,
βρέθηκε! Θα θυμάστε πως κατά τη διάρκεια της προηγούμενης εβδομάδας άφησε στα
κρύα του λουτρού τον Ηρόδοτο και ανηφόρισε στην Παιανία με στόχο να κάνει
παρέα στον Σκάζνι. Χθες, ωστόσο, ο Πατεμτζής με ταξίδι-αστραπή στην Κρήτη
έδωσε το «παρών» στον πάγκο του Ηροδότου, αλλά δεν έφερε γούρι και η ήττα στο
τοπικό ντέρμπι με τα Μάλια, πόνεσε… Από σήμερα ο Πατεμτζής επιστρέφει για
μόνιμη εγκατάσταση στην Παιανία. Να σημειωθεί πως έστω και… κατόπιν εορτής
(ή πρόσληψης!), ο αντιπρόεδρος της ΠΑΕ ΠΑΟ Γιώργος Στράτος επικοινώνησε με τον
πρόεδρο του Ηροδότου, Αντώνη Σεκέρη, ζητώντας συγγνώμη. Όχι γιατί ο Πατεμτζής
έγινε «πράσινος». Διότι δεν ενημέρωσε εγκαίρως για την κίνηση του
Παναθηναϊκού. Αν και δεν θα άλλαζε κάτι εδώ που τα λέμε…
ΤΟ ερχόμενο καλοκαίρι προβλέπονται νέες εντάσεις. Έστω για τα μάτια του
κόσμου, καθόσον ΠΑΟ και ΟΦΗ ουδέποτε έκρυψαν τις φιλικές-αδελφικές τους
σχέσεις. Λοιπόν: αν μείνει ο Σκάζνι (απαραίτητη προϋπόθεση) σχεδιάζει να
προχωρήσει σε νέα μεταγραφή! Θα πάρει κοντά του τον νυν γυμναστή και
εργοφυσιολόγο του ΟΦΗ Νίκο Κουνδουράκη. Περιττό να αναφέρουμε πως ο Τσέχος
διατήρησε την επαφή με τον γυμναστή, άσχετα αν έφυγε από την Ελλάδα.
ΟΙ πιστοί των Ολυμπιακών, ασφαλώς πέρα από την «ιπτάμενη» Δεβετζή,
δυσκολεύονται να ξεχάσουν την προπονήτριά της Σοφία Μπακατσάκη. Για την
ακρίβεια δεν λησμονούν το χαμόγελό της… Πέραν αυτού, φαίνεται πως οι
δουλειές… ανοίγουν για την άλλοτε άλτρια του τριπλούν και του μήκους. Μετά
την Χρυσοπηγή, υπό τις (προπονητικές) οδηγίες της θα τεθεί οσονούπω και ο
Φιλήνδρας. Πρόκειται για άλτη του μήκους και είθε η αύρα της Μπακατσάκη να
ξεκολλήσει από τη μετριότητα τους ταλαντούχους αθλητές μας.













