«Δεν ξέρω γιατί πολεμάμε»

«Αγαπητέ Μάικ, η κατάσταση στο Ιράκ βρωμάει»: Κάπως έτσι ξεκινούν τα
περισσότερα γράμματα και e-mails που έλαβε ο Αμερικανός σκηνοθέτης Μάικλ Μουρ,
μετά την προβολή της ταινίας-καταπέλτη του εναντίον του Μπους, «Φαρενάιτ
9/11». Οι αποστολείς τους είναι αγανακτισμένοι Αμερικανοί στρατιώτες που
υπηρετούν στο Ιράκ.

Σον Χιουζ, Κυριακή 28/3/2004:

Τα δάκρυα: «Μας είπαν ψέματα και μας χρησιμοποίησαν. Και δεν υπάρχουν κατάλληλες λέξεις για να περιγράψουν το αίσθημα προδοσίας που νιώθω»

«Είμαι πεζοναύτης και βετεράνος της επιχείρησης Απελευθέρωσης του Ιράκ. Κύριε
Μουρ, σας παρακαλώ, συνεχίστε να χτυπάτε τον Μπους… Στο διάστημα που ήμουν
στο Ιράκ είδα τους δρόμους της Νασιρίγιας να γεμίζουν νεκρά παιδιά, αμέτρητους
άλλους αμάχους νεκρούς. Και μέσα απ’ όλα αυτά, διατήρησα μέσα μου την πίστη
ότι έπρεπε όλα να γίνονται για κάποιο ευρύτερο καλό. Μήνες έχουν περάσει από
τότε που επέστρεψα σπίτι και το συμπέρασμα στο οποίο έχω φτάσει είναι ότι ο
Μπους είναι ένας ψεύτης, μαλάκας, που χειραγωγεί τον κόσμο και δεν νοιάζεται
καθόλου για τις ζωές εκείνων που υπηρετούν αυτήν την χώρα ως ένστολοι. Ας το
καλό, εκτός από το να ντύνεται σαν πιλότος σε αεροπλανοφόρα, τι ξέρει για το
τι σημαίνει να υπηρετείς την πατρίδα σου ως ένστολος; H σιωπή και η άρνησή του
να καταθέσει ενόρκως στην επιτροπή που ερευνά την 11η Σεπτεμβρίου, περαιτέρω
κοροϊδεύει τη χώρα μας. Ο Πατριωτικός Νόμος παραβιάζει όλες τις αρχές για τις
οποίες πολεμάμε και πεθαίνουμε. Και όλα αυτά έχουν γίνει κατά τη διάρκεια της
πρώτης θητείας του. Μπορείτε να φανταστείτε ποιες θα είναι οι πολιτικές του
όταν δεν θα ανησυχεί για την επανεκλογή του; Δεν μπορούμε να επιτρέψουμε αυτό
να συμβεί και υπάρχουν τόσο πολλοί στον στρατό που νιώθουν όπως εγώ. Μας είπαν
ψέματα και μας χρησιμοποίησαν. Και δεν υπάρχουν κατάλληλες λέξεις για να
περιγράψουν το αίσθημα προδοσίας που νιώθω γι’ αυτό».

Τζόζεφ Τσεργουίνσκι, Σάββατο, 3 /7/2004:

Μάικλ Μουρ. Οι επιστολές περιλαμβάνονται στο νέο του βιβλίο

«Είμαι στρατιώτης στον στρατό των ΗΠΑ και βρισκόμουν στο Ιράκ με την Τέταρτη
Μεραρχία Πεζικού για οκτώ μήνες… Το διάστημα που ήμουν εκεί κατάλαβα ότι δεν
βρισκόμαστε στο Ιράκ για απελευθερώσουμε τους Ιρακινούς, ούτε για να βρούμε
όπλα μαζικής καταστροφής. Δεν είχαμε πλέον καμία ιδέα για τι ακριβώς
πολεμούσαμε».

Κάιλ Γουόλντμαν, Παρασκευή, 27/2/2004:

«Όπως όλοι μπορούμε πια να δούμε, το Ιράκ δεν ήταν ποτέ άμεση απειλή για τις
ΗΠΑ ή τον υπόλοιπο κόσμο. Το διάστημα που ήμουν στο Ιράκ μού έχει μάθει λίγα
πράγματα για τον ιρακινό λαό και την κατάσταση που επικρατεί σε αυτήν τη χώρα,
που είναι ξεσκισμένη από τον πόλεμο και τη φτώχεια… Σύντομα κατάλαβα ότι
αυτός ο πόλεμος έγινε για τους λίγους που θα επωφεληθούν από αυτόν και όχι για
τον ιρακινό λαό. Εμείς, οι συμμαχικές δυνάμεις, δεν απελευθερώσαμε αυτούς τους
ανθρώπους, τους βυθίσαμε ακόμα πιο βαθιά στη φτώχεια. Δεν βλέπω να έρχεται
σύντομα καμία οικονομική βοήθεια σε αυτούς τους ανθρώπους, ενώ ο Μπους ήδη
χρησιμοποιεί το ιρακινό πετρέλαιο για αμερικανικές ανάγκες. Βρισκόμαστε εδώ
για να κρατήσουμε την ειρήνη, όταν το μόνο για το οποίο έχουμε εκπαιδευτεί
είναι να καταστρέφουμε. Πώς γίνεται 200.000 στρατιώτες να ελέγξουν τη χώρα;
Γιατί δεν είχαμε ένα αποτελεσματικό σχέδιο για να ξαναχτίσουμε τις υποδομές
του Ιράκ; Γιατί δεν γνωρίζει ο αμερικανικός λαός περισσότερα γι’ αυτά τα
αποτρόπαια πράγματα; H αρραβωνιαστικιά μου και εγώ σκεφτόμαστε να
μετακομίσουμε στον Καναδά, ως πολιτικοί πρόσφυγες».

Όλα τα μηνύματα και οι επιστολές αυτές περιέχονται στο νέο βιβλίο του
Μάικλ Μουρ, «Θα μας ξαναεμπιστευθούν ποτέ; Γράμματα από την πολεμική ζώνη στον
Μάικλ Μουρ», που θα κυκλοφορήσει αύριο από τις εκδόσεις Allen Lane.
Αποσπάσματα του βιβλίου προδημοσιεύτηκαν χθες στην «Γκάρντιαν».