Aπόφαση με ελλιπή στοιχεία

Ελισάβετ Μπρίλλη, η πρόεδρος στην υπόθεση ΕΛΑ – 1ης Μάη, δηλώνει από έδρας
στις 2 Αυγούστου 2004:

Οι εισαγγελείς έχουν ζητήσει την ενοχή των τεσσάρων κατηγορουμένων Χρ. Τσιγαρίδα, K. Αγαπίου, Αγγ. Κανά και Ειρήνης Αθανασάκη κατά μετατροπή του κατηγορητηρίου για απλή συνέργεια στις πράξεις με τη μορφή ψυχικής συνδρομής, ενώ για τον M. Κασσίμη έχουν εισηγηθεί να κηρυχθεί ένοχος μόνο για συμμετοχή στην απόπειρα ανθρωποκτονίας εις βάρος του πρώην προέδρου της ΓΣΕΕ Γ. Ραυτόπουλου, όχι όμως με τις επιβαρυντικές διατάξεις του αντιτρομοκρατικού νόμου

«Ξεκινήσαμε να κάνουμε μία δίκη με πολύ ελλιπή στοιχεία. Αγωνιστήκαμε όλοι οι
παράγοντες να βρούμε την αλήθεια. Αν είχαμε περισσότερο χρόνο στη διάθεσή μας,
θα ικανοποιούσαμε περισσότερα αιτήματα των κατηγορουμένων, όπως κατ’
αντιπαράσταση εξέταση μαρτύρων, που ήταν πράγματι ουσιώδη, αλλά χάριν της
επιτάχυνσης της δίκης εν όψει Ολυμπιακών Αγώνων δεν καταφέραμε να τα
ικανοποιήσουμε».

H δήλωση της προέδρου του Τριμελούς Εφετείου Κακουργημάτων Αθηνών συνέπεσε με
την αποφυλάκιση των κατηγορουμένων λόγω συμπληρώσεως του 18μήνου, ανώτατου
ορίου προσωρινής κράτησής τους. H δημόσια παραδοχή εκ μέρους της κ. Ελ.
Μπρίλλη είχε θεωρηθεί από την υπεράσπιση ως αναγνώριση των δικών τους
επιχειρημάτων περί έλλειψης αποδεικτικών στοιχείων, ικανών να στηρίξουν το
βαρύ κατηγορητήριο της υπόθεσης.

Αύριο

Δύο μήνες έπειτα από εκείνη τη δήλωση και έπειτα από 113 συνεδριάσεις, η
πρόεδρος μαζί με τα τακτικά μέλη της σύνθεσης, εφέτες κ.κ. Δημήτρη Μουστάκα
και Κωνσταντίνο Φράγκο, εκδίδουν αύριο το πρωί την ετυμηγορία τους για τους
Χρήστο Τσιγαρίδα, Κώστα Αγαπίου, Αγγελέτο Κανά, Ειρήνη Αθανασάκη και Μιχάλη
Κασσίμη. Και οι πέντε φέρονται ως μέλη του ΕΛΑ και της 1ης Μάη και θεωρούνται
άλλοτε ως αυτουργοί και άλλοτε ως ηθικοί αυτουργοί υπεύθυνοι για δύο
ανθρωποκτονίες – του αστυνομικού υποδιευθυντή Απόστολου Βέλιου και του
εισαγγελέα Αναστάσιου Βενάρδου -, για 74 απόπειρες ανθρωποκτονιών και 70
εκρήξεις σε Αθήνα και Θεσσαλονίκη.

Οι εισαγγελείς

Στη διάρκεια της επτάμηνης αποδεικτικής διαδικασίας δεν προέκυψαν στοιχεία που
ευθέως να συνδέουν κάποιο από τα πρόσωπα που κάθονται στο εδώλιο με
οποιαδήποτε από τις εγκληματικές πράξεις που τους αποδίδονται. Οι εισαγγελείς
κ.κ. Ελ. Πατσής και K. Βομπίρης έχουν ζητήσει την ενοχή των τεσσάρων
κατηγορουμένων κατά μετατροπή του κατηγορητηρίου για απλή συνέργεια στις
πράξεις με τη μορφή ψυχικής συνδρομής, ενώ για τον M. Κασσίμη έχουν εισηγηθεί
να κηρυχθεί ένοχος μόνο για συμμετοχή στην απόπειρα ανθρωποκτονίας εις βάρος
του πρώην προέδρου της ΓΣΕΕ Γ. Ραυτόπουλου, όχι όμως με τις επιβαρυντικές
διατάξεις του αντιτρομοκρατικού νόμου.

Το τέλος της δίκης βρίσκει εκτός φυλακής όλους τους κατηγορουμένους. H
ελευθερία τους όμως εξαρτάται άμεσα από την απόφαση του δικαστηρίου, που όπως
ορισμένοι εκτιμούν μπορεί να αποτελέσει ένα οιονεί δεδικασμένο και για την
επόμενη υπόθεση του ΕΛΑ, που αναμένεται να εκδικασθεί στις αρχές του 2005. Στο
εδώλιο τότε θα βρίσκονται τα ίδια πρόσωπα μαζί με έναν «συνήθη ύποπτο», τον Γ.
Σερίφη, για συμμετοχή στην ίδια οργάνωση.

ΑΝΑΣΤΑΣΙΑ ΧΡΙΣΤΟΔΟΥΛΟΠΟΥΛΟΥ (υπεράσπιση K. Αγαπίου):

Αισιόδοξη πρόβλεψη

«ΑΝΑΜΕΣΑ στο ότι δεν υπάρχει πράξη, ώστε ν’ ασχοληθεί η έννομη τάξη, και στο
δημιουργώ μια πράξη για ν’ ασχοληθεί η έννομη τάξη, ώστε οι δικονομικές
(αρμοδιότητα), τιμωρητικές (κακούργημα) και ιδεολογικές (ενίσχυση καταστολής)
συνέπειες να επέλθουν, η απόσταση είναι τόσο μεγάλη όσο είναι η απόσταση από
το κράτος δικαίου στο αστυνομικό κράτος.

Το ερώτημα είναι αν το Τριμελές Εφετείο θα καταργήσει αυτή την απόσταση με μια
καταδικαστική απόφαση ή αν θα τηρήσει αυστηρά τις αποστάσεις με μια
απαλλακτική.

Για το πρώτο έχει εξαιρετικές δυσκολίες, δυσκολίες που καθόρισαν σε μεγάλο
βαθμό και την εξέλιξη της δίκης.

H βεβαιότητα ενοχής που κυριαρχούσε στην έναρξη της διαδικασίας, έδωσε τη θέση
της στην έκπληξη και η έκπληξη στην αμηχανία.

Έκπληξη για την ένδεια των αποδεικτικών στοιχείων, αμηχανία για το πασίδηλο
της διάλυσης του ΕΛΑ από το 1995.

Για το δεύτερο, τα πράγματα είναι νομικά απλά, αλλά πολιτικά πολύπλοκα.

Το αν οι δικαστές θα επιλέξουν τη νομιμότητα ή τη σκοπιμότητα, αναμένεται με
μεγάλο ενδιαφέρον.

H προσωπική μου πρόβλεψη, όταν το τίμημα είναι η ελευθερία,
υποχρεωτικά είναι αισιόδοξη».

ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΕΥΑΓΓΕΛΑΤΟΣ (Πολιτική Αγωγή για την υπόθεση του Γ. Ραυτόπουλου):

Υψηλές οι προσδοκίες

«ΥΣΤΕΡΑ από επτάμηνη ακροαματική διαδικασία που χαρακτηρίστηκε από
προδιαγραφές ενός Ευρωπαϊκού Ποινικού Δικαστηρίου, όπου με “απλοχεριά”
ασκήθηκαν ακώλυτα τα ιερά δικαιώματα των κατηγορουμένων και έγιναν απόλυτα
σεβαστές οι παγκόσμια αναγνωρισμένες αρχές “της δίκαιης δίκης” και του
“τεκμηρίου της αθωότητας”, οι προσδοκίες όλων των παραγόντων της δίκης, αλλά
και της κοινής γνώμης για την απόφαση του δικαστηρίου είναι δικαιολογημένα
υψηλές. Οι κατηγορούμενοι που, ύστερα από “σχέδιο”, επανειλημμένα αμφισβήτησαν
την “νομιμότητα”, “την αμεροληψία” του δικαστηρίου, αλλά και γενικότερα την
“ανεξαρτησία της ελληνικής Δικαιοσύνης” που δεν μπορεί να αποτελεί “καθολική
νομική πραγματικότητα”, αλλά σαφώς “αίτημα συνεχώς επαναλαμβανόμενο”,
αναμένουν να κριθούν σύμφωνα με το νόμο και τις αποδείξεις, οι οποίες είτε
“άμεσα” είτε ” έμμεσα”, μέσα στα αυστηρά πλαίσια της διαγνωστικής διαδικασίας,
υπήρξαν γι’ αυτούς ενοχοποιητικές. Οι πολιτικώς ενάγοντες σε αυτή τη δίκη δεν
ζητούν εκδίκηση, αλλά “αληθινή δικαιοσύνη”».