Στον εισαγγελέα άλλες δύο συμβάσεις οπλικών συστημάτων

Τα αντισταθμιστικά οφέλη από την αγορά των ρωσικών «χόβερκραφτ» ZUBR (αριστερά) και τα οικονομικά χαρακτηριστικά της προμήθειας μεταφορικών ελικοπτέρων τύπου ΝΗ-9 (δεξιά) στέλνει προς διερεύνηση ο γ.γ. του υπουργείου Άμυνας στον προϊστάμενο της Εισαγγελίας Πρωτοδικών Αθηνών

ΔΥΟ AKOMH φακέλους για συμβάσεις οπλικών συστημάτων την περίοδο
2000-2003 διαβίβασε από την περασμένη Παρασκευή προς έλεγχο στον προϊστάμενο
της Εισαγγελίας Πρωτοδικών Αθηνών ο γενικός γραμματέας του υπουργείου Άμυνας
κ. Γ. Ζορμπάς, συνεχίζοντας την καλλιέργεια κλίματος σκανδαλολογίας. Κλίμα που
ενισχύεται με φημολογίες αλλά και δημοσιεύματα του φιλικού προς την κυβέρνηση
Τύπου, ότι ακολουθούν και άλλοι «φάκελοι» προμηθειών προς τη Δικαιοσύνη…

Ο πρώην αντεισαγγελέας του Αρείου Πάγου και σημερινός γενικός γραμματέας
Οικονομικού Σχεδιασμού και Εξοπλιστικών Επενδύσεων του υπουργείου Εθνικής
Άμυνας κ. Γ. Ζορμπάς απέστειλε δύο μεγάλα χάρτινα κιβώτια στον προϊστάμενο της
Εισαγγελίας κ. Δημήτρη Παπαγγελόπουλο, ο οποίος τις επόμενες ημέρες αναμένεται
– κατά τη συνήθη πρακτική που ακολουθείται σε αντίστοιχες υποθέσεις – αφού
μελετήσει τα συνοδευτικά έγγραφα, να διατάξει τη διενέργεια προκαταρκτικής
εξέτασης, προκειμένου να ερευνηθεί η νομιμότητα των επίμαχων συμβάσεων, καθώς
και αν ενδεχομένως προκύπτουν ευθύνες εις βάρος συγκεκριμένων προσώπων.

Τα ρωσικά χόβερκραφτ

1. H πρώτη υπόθεση αφορά την προμήθεια δύο ρωσικών αερόστρωμνων ZUBR
για την αγορά των οποίων είχαν καταβληθεί, σύμφωνα με δικαστικές πηγές,
177.143.200 δολάρια. Στον ίδιο φάκελο περιέχονται και τα έγγραφα τα οποία
αφορούν μια εργολαβική σύμβαση που είχε υπογραφεί με την προμηθεύτρια εταιρεία
των αερόστρωμνων και προέβλεπε την κατασκευή χώρου ελλιμενισμού στη ναυτική
βάση της Αμφιάλης, ως μέρος των αντισταθμιστικών προγραμμάτων.

Αναλυτικά, τα ρωσικής κατασκευής αερόστρωμνα (χόβερκραφτ) ZUBR αγοράστηκαν τον
Ιανουάριο του 2000 τα δύο πρώτα και τον Σεπτέμβριο του 2002 το τρίτο. Σύμφωνα
με στοιχεία του Πολεμικού Ναυτικού, και τα τρία ZUBR – μαζί με ανταλλακτικά,
υλικό υποστήριξης, εκπαίδευση και πυρομαχικά – κόστισαν 164,7 εκατ. δολάρια.
(Το τρίτο αγοράστηκε επειδή ένα από τα δύο ουκρανικά ZUBR που είχαν αγοραστεί
μαζί με τα ρωσικά χάλασε και επεστράφη).

Τα σκάφη – που μπορούν να μεταφέρουν ταχύτατα σε νησιά του Αιγαίου, τανκς,
πυροβόλα ή οπλίτες – έχουν ενταχθεί και αξιοποιούνται κανονικά.

Μεταξύ των αντισταθμισμάτων που έπρεπε να κάνουν οι Ρώσοι της Rosoboronexport
ήταν και η κατασκευή μέχρι το τέλος του 2001 τέσσερις θέσεις στάθμευσης για τα
ZUBR στην Αμφιάλη. Αρχικά η κατασκευή πήρε παράταση 14 μηνών, έγινε σειρά
διαβουλεύσεων και αναπροσαρμογών και έφθασαν σε όριο παράδοσης τον Ιούνιο του
2003. Άρχισαν και προχώρησαν οι εργασίες, αλλά πηγές του ΓΕΝ λένε ότι οι
εργολάβοι καθυστερούσαν υπέρμετρα, παρά τις οχλήσεις του ΓΕΝ και των Ρώσων.
Τελικά έγινε νέα αναπροσαρμογή της σύμβασης, με την οποία τα έργα προβλέπεται
να παραδοθούν τέλος του 2004.

Τα μεταφορικά ελικόπτερα

2. H δεύτερη υπόθεση αφορά σύμβαση του 2003 σχετικά με την προμήθεια
μεταφορικών ελικοπτέρων τύπου ΝΗ-9 της εταιρείας ΝΗΑ Industries που συγκροτούν
ευρωπαϊκές εταιρείες. Πρόκειται για 16 μεταφορικά ελικόπτερα και άλλα 4 ίδιου
τύπου, με ειδική διαμόρφωση για καταδρομείς.

Το ύψος της σύμβασης – που στηρίζεται σε απόφαση του ΚΥΣΕΑ τον Νοέμβριο του
2002 – ανέρχεται σε 659 εκατ. ευρώ.

Σύμφωνα με πηγές προσκείμενες στον τότε υπουργό Άμυνας κ. Γ. Παπαντωνίου, όταν
πραγματοποιήθηκε η προμήθεια, το αντίστοιχο αμερικανικό H-92 δεν είχε εκδώσει
στρατιωτικό τύπο. Παλιότερα δε (1999-2000), το ΓΕΣ είχε αξιολογήσει 3 τύπους
ελικοπτέρων παλαιότερης γενιάς, τα οποία απέρριψε ως ακατάλληλα, καθώς δεν
πληρούσαν τις προδιαγραφές.

H κριτική της N.Δ. προεκλογικά είχε εστιαστεί στο ότι τελικά αγοράστηκαν 20
ελικόπτερα, αντί 32, με τα ίδια χρήματα.

H βασική ανάγκη ήταν η ταυτόχρονη μεταφορά περίπου 400 ανδρών. Έτσι με βάση τα
τότε στοιχεία για το NH-90 είχε αποφασιστεί να αγοραστούν «έως 32». Όταν όμως
έγινε η προσφορά από την εταιρεία και διαπιστώθηκαν οι ακριβείς επιχειρησιακές
δυνατότητες, το ΓΕΣ αναπροσάρμοσε την αρχική έγκριση προμήθειας ως προς τον
αριθμό ελικοπτέρων, δεδομένου ότι καθένα μπορούσε με τη νέα διαμόρφωση να
μεταφέρει 20 άνδρες (και 3μελές πλήρωμα).

Ως προς την τιμή, κατά τις διαθέσιμες πληροφορίες η Ελλάδα πέτυχε χαμηλότερο
κόστος από την αντίστοιχη γερμανική αγορά. Αργότερα το NH-90 επελέγη και από
την Αυστραλία και το Ομάν σε τιμές υψηλότερες από την προσφερθείσα στην
Ελλάδα, σύμφωνα με δημοσιεύματα του ξένου Τύπου. Ειδικότερα, σύμφωνα με
πρόσφατο (8/9/2004) δημοσίευμα του εγκύρου αμυντικού περιοδικού «Janes», η
Αυστραλία αποφάσισε την προμήθεια 12 ελικοπτέρων NH-90 έναντι 704 εκατ. δολ.
ΗΠΑ, δηλαδή περίπου 580 εκατ. ευρώ. Από αυτό προκύπτει ότι καθένα αγοράστηκε
προς 48 εκατ. ευρώ.

Όπως προκύπτει από τη σύμβαση, η Ελλάδα αγόρασε κατά μέσο όρο προς 33 εκατ.
ευρώ το ένα ή περίπου 25 εκατ. ευρώ το απλό και 33 το ειδικής διαμόρφωσης για
τους κομάντος.