ΣE ΠPΩTO ENIKO Aναμνήσεις, μυρωδιές και αισθήσεις

Μια συνηθισμένη Σαββατιάτικη βόλτα στο αγαπημένο σου κατάστημα μπορεί άραγε να
κρύβει… ευχάριστες παγίδες; Είναι δυνατόν εκεί που αμέριμνα κάνεις τις
αγορές σου να συναντάς ανθρώπους που το… έσκασαν από το πλατό
κινηματογραφικής ταινίας; Ομολογώ πως έχω αδυναμία στις αγορές, αν και πολλοί
με αποτρέπουν, καθώς δεν είναι οπαδοί της θεωρίας πως η… καλή διάθεση μπορεί
να κλειστεί σε ένα μπουκάλι άρωμα. Σε μία πολύχρωμη κασετίνα με προϊόντα
μακιγιάζ, μέσα σε ένα βαζάκι κρέμα. Σε μία από τις πρόσφατες εξορμήσεις, δίπλα
μου περίμενε υπομονετικά τη σειρά της μία ηλικιωμένη κυρία, η οποία έδειχνε
από μακριά ότι ήξερε να περιποιείται τον εαυτό της. Με παρατηρούσε όση ώρα
συζητούσα με την πωλήτρια γνωστής εταιρείας καλλυντικών και ενημερωνόμουν για
τις νέες αφίξεις των προϊόντων. Και τότε πήρε το θάρρος και μπήκε στην
κουβέντα μας. Μας μίλησε για τα δικά της χρόνια, όταν τα αρώματα ήταν πιο
μεθυστικά και τα χρώματα πιο ζωηρά. Με περισσή φροντίδα έπιασε στα χέρια της
ένα από τα μικρά γυάλινα μπουκαλάκια, που υπήρχαν στο ράφι, τα γνωστά
«τέστερς» για τους πιο μυημένους. Ζήτησε να το μυρίσουμε και να….
αποκωδικοποιήσουμε το άρωμά του με λέξεις και εικόνες της καθημερινότητάς μας.
Απορήσαμε και διστακτικά αρχίσαμε να δίνουμε απαντήσεις. Στο τέλος της
κουβέντας αγόρασα το μπουκαλάκι με το άρωμα εν γνώσει μου πως δεν θα το
χρησιμοποιήσω ποτέ. H άγνωστη κυρία συνωμοτικά σχεδόν έκλεισε το μπουκάλι και
συνέχισε μόνη την περιπλάνησή της στον χώρο των αρωμάτων. Ενώ απομακρυνόταν
έμοιαζε λες και ήταν βγαλμένη από την ταινία «Πολίτικη κουζίνα», που ύμνησε
αναμνήσεις, μυρωδιές και αισθήσεις.