Aποδεκατισμένοι «λοχαγοί»…

H αποπομπή του Σάββα Τσιτουρίδη από το υπουργείο Γεωργίας δεν ήταν ένα
πλήγμα μόνο για την κυβέρνηση, αλλά ένα βαθύ τραύμα και για την ομάδα των
«λοχαγών» της N.Δ. ­ ή, τουλάχιστον, για ό,τι έχει απομείνει από αυτή την
ομάδα, η οποία επτάμισι χρόνια πριν πρωτοστάτησε για να περάσει στα χέρια του
Κων. Καραμανλή το τιμόνι της παράταξης…

Ήταν μια νύχτα στα μέσα Φεβρουαρίου του 1997, όταν οκτώ άτομα άρχισαν να
καταφθάνουν με μία δόση «συνωμοτισμού» στο σπίτι του Γιάννη Βαρβιτσιώτη στη
Φιλοθέη. H N.Δ. δεν είχε ακόμη συνέλθει από τη νέα εκλογική ήττα (τον
Σεπτέμβριο του ’96) και προετοίμαζε τον επόμενο μήνα ένα από τα σημαντικότερα
συνέδρια της ιστορίας της. Κι εκείνη η βραδινή σύναξη έμελλε να αλλάξει την
πορεία του κόμματος. Το παιχνίδι της κομματικής εξουσίας όλα έδειχναν ότι
παιζόταν ανάμεσα στον Μιλτ. Έβερτ, που είχε από το 1993 διαδεχθεί τον Κων.
Μητσοτάκη, και τον Γ. Σουφλιά, σε μία «μάχη» που για μία ακόμη φορά φαινόταν
ότι θα δοθεί ανάμεσα στα μέλη της παλιάς φρουράς με την ομάδα των
«μητσοτακικών». Αλλά σε εκείνη τη συνάντηση – που στα χρονικά της N.Δ. έχει
καταγραφεί ως η «νύχτα των λοχαγών» – κλείδωσε και μία τρίτη υποψηφιότητα που
έκλεψε την παράσταση: στη Φιλοθέη, λίγο πριν από τα ξημερώματα, ο Κων.
Καραμανλής είχε πάρει το «δαχτυλίδι»…

H μεγάλη κινητοποίηση. H ιστορία λέει ότι στο σπίτι του Γ. Βαρβιτσιώτη
εκείνο το βράδυ μαζεύτηκαν κι άλλοι «γαλάζιοι» βουλευτές, αλλά το βέβαιο είναι
ότι η μεγάλη κινητοποίηση είχε γίνει από τους οκτώ «λοχαγούς» του
καραμανλισμού. Οι Γιώργος Αλογοσκούφης, Σάββας Τσιτουρίδης, Θανάσης Νάκος,
Νίκος Νικολόπουλος, Γιώργος Καλαντζής, Θανάσης Δαβάκης, Γιώργος Καλός και
Νίκος Τσιαρτσώνης, είχαν ξεκινήσει τη «ζύμωση» μέσα στην Κοινοβουλευτική Ομάδα
και είχαν προσεγγίσει και αρκετούς συνέδρους για τη στήριξη Καραμανλή, αρκετές
εβδομάδες νωρίτερα.

Στήριξη από «βαρόνους». Με δεδομένο ότι οι «οκτώ» είχαν περιορισμένη
δύναμη στο κόμμα, το ζητούμενο ήταν η υποψηφιότητα Καραμανλή να στηριχθεί και
από μερικούς «βαρόνους». Κοινό τόπο βρήκαν με τον I. Κεφαλογιάννη, που επίσης
θεωρούσε ότι ο Έβερτ «δεν τραβάει», αλλά το «πράσινο φως» άναψε από τον I.
Βαρβιτσιώτη, ο οποίος μπορούσε να επηρεάσει πρόσωπα και καταστάσεις στο κόμμα.
Με τον Κων. Καραμανλή οι «λοχαγοί» βρίσκονταν από μήνες σε ανοικτή γραμμή,
ενισχύοντας μέρα με τη μέρα τις σχέσεις τους, αλλά ποτέ ως βουλευτής ο νυν
πρόεδρος του κόμματος δεν κινήθηκε ως επικεφαλής της ομάδας τους. Ο
βασικότερος λόγος, όπως αναφέρει κυβερνητικό στέλεχος που παρακολούθησε από
κοντά τις κινήσεις εκείνης της περιόδου, είναι ότι «δεν θα μπορούσε ένας
Καραμανλής να λειτουργήσει ως ομαδάρχης μέσα στο κόμμα».

Ο χαρακτηρισμός τους προέκυψε στη Ρηγίλλης από τους «λογαχούς» του ΠΑΣΟΚ
(Ρέππας, Καστανίδης, Μαλέσιος κ.ά.) που ως ομάδα φίλων, εντός κι εκτός
πολιτικής, στήριξαν ενεργά την εκλογή Σημίτη. Αλλά οι «λοχαγοί» της N.Δ., όπως
διαπιστώθηκε πολύ γρήγορα, δεν βρίσκονταν στο ίδιο επίπεδο σχέσεων. H καλύτερη
στιγμή τους ήταν η εκλογή Καραμανλή, τον Μάρτιο του ’97, και αμέσως μετά
άρχισαν οι «διαρροές», αφού κάποιοι, όπως ο Γ. Αλογοσκούφης, πήραν τον δικό
τους δρόμο.

Παράπονα από όσους δεν αξιοποιήθηκαν

Οι σχέσεις των «λοχαγών» με τον Κων. Καραμανλή στα χρόνια της αντιπολίτευσης
για αρκετούς περνούσε από το ζεστό στο κρύο, ενώ δεν έλειπαν και τα παράπονα
από όσους δεν αξιοποιήθηκαν. Χαρακτηριστική είναι η περίπτωση του Νικ.
Νικολόπουλου, ο οποίος είναι κουμπάρος του Καραμανλή, και είχε σχεδιάσει την
πρώτη «ηγετική» εμφάνισή του, με περιοδεία στην Αχαΐα, πριν από το συνέδριο
του ’97. Μάταια στον σχηματισμό της κυβέρνησης περίμενε τηλέφωνο από τον
πρόεδρο… Το ίδιο έγινε και με τους Αθ. Δαβάκη και Γ. Καλαντζή.

Όπως επισημαίνουν κομματικά στελέχη, η αποπομπή του Σ. Τσιτουρίδη έρχεται να
αποδείξει για μία ακόμη φορά ότι «πολιτική δεν γίνεται με φιλικές σχέσεις», αν
και θεωρούν ότι η κοινή παρουσία του πρώην υπουργού Γεωργίας με τον υφυπουργό
Παιδείας Γ. Καλό στο γραφείο του πρύτανη του Παντείου είναι ένα δείγμα και της
«αλληλεγγύης» που εξακολουθεί να υπάρχει ανάμεσα σε αρκετά μέλη της ομάδας των
«λοχαγών». Κι έστω κι αν ο χρόνος αλλάζει πολλά, η ομάδα εξακολουθεί, όπως
λένε, να διαγράφει σταθερή τροχιά στον «αστερισμό Καραμανλή». Αυτό το μήνυμα
έστειλε, ουσιαστικά, και ο αποπεμφθείς υπουργός κατά την παράδοση του
υπουργείου στον Ευάγγ. Μπασιάκο, λέγοντας δις ότι «ο πρόεδρός μας ξέρει τι
κάνει…».

Ποιοι δεν πήραν… «βαθμό»

Οι «λοχαγοί» της N.Δ. για μία περίοδο εξέδιδαν το περιοδικό «Πολιτικό
Εντευκτήριο» και είχαν σχεδιάσει να δώσουν το ίδιο όνομα σ’ έναν «Όμιλο σκέψης
και προβληματισμού». Οι Γ. Αλογοσκούφης, Σ. Τσιτουρίδης, Γ. Καλός και Θ. Νάκος
είχαν γίνει τομεάρχες και έτσι αμέσως βαφτίστηκαν «συνταγματάρχες». Ο Γ.
Καλαντζής έγινε αναπληρωτής γραμματέας της Κοινοβουλευτικής Ομάδας και
χρίστηκε «ταγματάρχης».