TPITH AΠOΨH Tο φάντασμα του Bιετνάμ

Βιετνάμ, Hap River, 13 Μαρτίου 1969: Ο λοχαγός Τζον Κέρι σώζει (μέσα σε
εχθρικά πυρά) τον Αμερικανό αξιωματικό Ράσμαν και παρασημοφορείται. Σήμερα,
έπειτα από 35 χρόνια, η αιματηρή τούτη ιστορία βγαίνει ξανά από το
χρονοντούλαπο της Ιστορίας και επηρεάζει ακατανόητα τις επικείμενες προεδρικές
εκλογές του Νοεμβρίου. Έτσι, ο βρώμικος πόλεμος της Καμπότζης «στοιχειώνει»
και πάλι τις αμερικανικές συνειδήσεις.

Και γιατί γίνεται αυτό; Γιατί οι δεξιοί Ρεπουμπλικανοί θέλουν να κτυπήσουν
ανελέητα το μόνο δυνατό στοιχείο της επίμαχης προσωπικότητας του Δημοκρατικού
Τζον Κέρι. Δηλαδή, θέλουν να καταστρέψουν την κοινωνική εικόνα «του τιμημένου
ήρωα του πολέμου», ώστε να μη γίνεται μια άνιση σύγκριση με τον σημερινό
πρόεδρο Μπους, που δεν είχε τα κότσια να πάει στη μάχη και κατετάγη στο
«παιδικό κλαμπ» της εθνοφρουράς του Τέξας, όπως έκαναν τότε τα καλά παιδιά της
ανώτερης κοινωνικής τάξης («Seattle Post – Intelligencer»,
25/8/2004).

Τι κάνουν, λοιπόν, οι πλούσιοι υποστηρικτές των Ρεπουμπλικανών, όπως ο
εκατομμυριούχος πετρελαιοβιομήχανος Β. Pickens; Χρηματοδοτούν με πολλά λεφτά
μια στημένη ομάδα βετεράνων (Swift Boat Veterans for Truth), που παρουσιάζεται
στα αμερικανικά media για να εκθέσει τη «δική της αλήθεια» για το παραπάνω
περιστατικό του Βιετνάμ, που έκανε ήρωα τον Κέρι.

Έτσι, η ομάδα τούτη υποστηρίζει έντονα ότι ο υποψήφιος των Δημοκρατικών όχι
μόνο δεν έπραξε τίποτε το ηρωικό στο προκείμενο πολεμικό επεισόδιο, αλλά
επιπλέον ότι το «έσκασε» κιόλας από το πεδίο της μάχης την πιο κρίσιμη στιγμή
(«Ν.Υ. Times», 7/9/2004).

Βεβαίως, γνωρίζουμε από τον μεγάλο ιστορικό Θουκυδίδη πόσο σχετικοποιημένη
είναι η ιστορική αλήθεια, αφού όπως ομολογούσε και ο ίδιος (κατά την
εξιστόρηση του Πελοποννησιακού Πολέμου), οι συμμέτοχοι ή οι πρωταγωνιστές μιας
μάχης τού έλεγαν διαφορετικές εκδοχές για τα ίδια πραγματικά γεγονότα.

Όμως εδώ, προφανώς, δεν έχουμε να κάνουμε με αυτές τις δύσκολες διακρίσεις.
Απλώς, χρηματοδοτούμενες οργανώσεις των υποστηρικτών του Μπους θέλησαν να
σπιλώσουν την ιστορία του Κέρι, για να αποδυναμώσουν εντελώς την προεδρική του
υποψηφιότητα. Μάλιστα, η εφημερίδα «Washington Post» απέδειξε με συγκεκριμένα
ντοκουμέντα την εικονικότητα αυτών των ισχυρισμών των καινούργιων σταυροφόρων
της αλήθειας (που αποτέλεσαν το «βρώμικο» όχημα για την κυκλοφορία του soft
money).

Πάντως, σ’ αυτό το σημείο είναι απαραίτητο να θέσουμε το ακόλουθο νευραλγικό
ερώτημα: Άραγε, το εκλογικό σώμα των ΗΠΑ έχει επηρεασθεί καθόλου από αυτούς
τους δυσφημιστικούς ισχυρισμούς; Μια προχθεσινή δημοσκόπηση αποκαλύπτει
εμφανώς το εξής απίθανο πράγμα: το 60% των Αμερικανών πιστεύει ακράδαντα ότι ο
Κέρι κρύβει κάτι από τη συμμετοχή του στο παραπάνω τραγικό επεισόδιο του
Βιετνάμ («Ν.Υ. Times», 18/9/2004)!

Και εδώ, ίσως, θα μπορούσε να επικαλεσθεί κανείς την ανάλυση του Γάλλου
φιλοσόφου Z. Μπροντιγιάρ, για να εξηγήσει στοιχειωδώς αυτό το
καταπληκτικό εύρημα. Δηλαδή, ότι τα μεγάλα τηλεοπτικά δίκτυα, όπως το Fox
News, παρουσίασαν μεροληπτικά αυτή την υπόθεση και κατασκεύασαν μια εικονική (
και στρεβλωμένη) πραγματικότητα γύρω από τα πολεμικά κατορθώματα του Κέρι.

Όμως, γιατί το 60% υποστηρίζει, επιπλέον, ότι ο υποψήφιος των Δημοκρατικών δεν
έχει ένα σαφές όραμα για την κοινωνία, ώστε να νομιμοποιείται να γίνει
Πρόεδρος των Ηνωμένων Πολιτειών;

Εδώ, κατά τη γνώμη μου, βρίσκεται το δομικό πρόβλημα. Ενώ λ.χ. το Ιράκ
βυθίζεται στο αίμα και στο χάος, ο Τζον Κέρι δεν μπορεί να εκφράσει μια
ριζοσπαστική εναλλακτική λύση γι’ αυτό το παγκόσμιο πρόβλημα.

Αντίθετα, έχει διατυπώσει απαράδεκτα τρεις ή τέσσερις διαφορετικές απόψεις:
Πρώτα ψήφισε υπέρ της στρατιωτικής εισβολής, μετά είπε ότι ο πόλεμος τούτος
έγινε σε λάθος χρόνο κ.λπ.

Ποιο είναι το συμπέρασμα από όλα αυτά; Ο Τζον Κέρι δέχτηκε μια χυδαία επίθεση
από τους πληρωμένους βετεράνους των Ρεπουμπλικανών, αλλά ο ίδιος δεν έχει ένα
διαφορετικό ιδεολογικό όραμα από τον Μπους σε πολλά ζητήματα. Όμως, έτσι δεν
θα πείσει εύκολα τον αμερικανικό λαό γι’ αυτό που λέει ο έμπειρος
δημοσιογράφος Bob Herbert: Δηλαδή, «ότι το Ιράκ μετατρέπεται σιγά σιγά στο
Βιετνάμ του Μπους»!

O Γρηγόρης Καλφέλης είναι καθηγητής της Νομικής Σχολής του Αριστοτελείου
Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης.