AΦIEPΩMA A’ EΘNIKH AIΓAΛEΩ

Κάνουν τη διαφορά: Από λύσεις, να… γελάνε και τα μουστάκια του Θωμά!
Συσπειρώνει τη δυτική όχθη και μακάρι ο κόσμος να επιστρέψει και να ακολουθεί
το Σίτυ κάνοντάς το… ιντερσίτυ! H έδρα, πάντως, θεωρείται από τις γερές της
κατηγορίας και το Αιγάλεω θέλει μόνο να αρχίσει καλά τον μαραθώνιο. Τα
υπόλοιπα θα τα βρει στην πορεία. Αρκεί οι παίκτες να μην αποκτήσουν ξαφνικά το
προφίλ του «νεόπλουτου», ένεκα της συμμετοχής στο Κύπελλο ΟΥΕΦΑ.

* Αχίλλειος πτέρνα: Θα λείψουν οι… φωνές του Γιώργου Χατζάρα! Ο Ντε
Μολ είναι καλός, αλλά δεν φωνάζει ­ θα το έχει σε κακό να μιλά δυνατά
ευρισκόμενος στον πάγκο της ομάδας του. H ιδιοκτησία να μείνει στην… απ’
έξω, όσο δύσκολο κι αν ακούγεται αυτό.

* Πρόβλεψη: Αν ο Ντε Μολ τούς αφήσει ελεύθερους, αναμένονται…
ζωγραφιές. H ομάδα δείχνει έτοιμη. Να τη χαλάσουν λέτε; Ο Μανουσάκης επέστρεψε
δριμύτερος από τη Χαλκηδόνα και ο Φριζενμπίχλερ προσθέτει και άλλο ύψος στη
δεδομένη ικανότητα του Νικολόπουλου στα ψηλά. Ωραίος πονοκέφαλος να έχεις
τόσες επιλογές. Δύσκολα δεν θα πάει καλά.

H ΕΔΡΑ

Γήπεδο Αιγάλεω

Έτος κατασκευής: 1968

Χωρητικότητα: 3.530 θέσεις

ΜΕΤΑΚΙΝΗΣΕΙΣ

* Αυτοί ήρθαν: Τσαγκαβέλης (Προοδευτική), Μακρής (Χαλκηδόνα),
Μανουσάκης (Χαλκηδόνα Κουμπαρούλης (Σούρμενα), Χατζηγιαννάκος (Αθηναΐδα),
Νταϊφώτης (A.Ο. Μοσχάτου), Μιχελής (Χαλκίδα), Τσιρογιάννης (Χαλκίδα),
Φριζενμπίχλερ (Ξάνθη).

* Αυτοί έφυγαν: Μεϊδάνης (Ολυμπιακός Λεμεσού), Ουάνγκα (Καλλιθέα),
Κατσαραίος (Νίκη Βόλου), Μήτσης (Εθνικός Αστέρας), Κοντόπουλος (Καλαμάτα),
Κίτσας (Καλαμάτα), Καλαγκάνης (Καλαμάτα), Μίχος (Κερατσίνι), Γκουντσελίτσας
(Χαϊδάρι), Ζώκος (Ηλυσιακός), Πετρόπουλος (Κερατσίνι), Ντούκα (Τροιζηνιακός).

TO ΑΣΤΕΡΙ

Ο Αγρίτης διαθέτει την απαιτούμενη για την κατηγορία ταχύτητα, ενώ βάζει και
γκολ. Πρέπει να το κάνει όμως συχνότερα, γιατί από… πίσω ο Μανουσάκης
καραδοκεί. Άλλωστε η επίθεση του Αιγάλεω βρίθει ταλαντούχων παικτών με όρεξη
για δουλειά και διακρίσεις.

O ΠΡΟΠΟΝΗΤΗΣ

Ο Ντε Μολ είχε μεγάλη καριέρα ως παίκτης, ενώ συμμετείχε και σε τελικούς
Μουντιάλ με τη φανέλα της Εθνικής Βελγίου. Όπως και ο προκάτοχός του επιλέγει
το 4-4-2, προφανώς για να υπάρχει συνέχεια σε όλα τα επίπεδα, αλλά ας
αποκαλύψουμε ότι έχοντας να αντιμετωπίσει ομάδα που παίζει 4-3-3 τα προβλήματα
δεν λείπουν. Κλείνεται και τα «αγκάθια» στην ανάπτυξη ενοχλούν…