Pίζες στην ουσία

Τούτη τη φορά οι ρίζες της έμπνευσης (όπως εκείνες του πλατάνου – διαχρονικού
συμβόλου του ελληνικού πολιτισμού, κατά το σκεπτικό των οργανωτών) έφτασαν
βαθιά στην ουσία. Στους ίδιους τους πρωταγωνιστές των Παραολυμπιακών Αγώνων
της Αθήνας, που σοφά έγιναν το επίκεντρο τούτης της γιορτής, της Τελετής
Έναρξης.

Εκείνοι, οι αθλητές – άνθρωποι με αναπηρίες, τους οποίους η κοινωνία συνήθως
ευσχήμως (και με πλείστη αδιαφορία εν Ελλάδι) προτιμά να ξεχνά – είχαν χθες τη
μεγάλη τους μέρα. Και η δύναμη, η θέληση, η ψυχή (τους) αποτέλεσαν την πηγή
έμπνευσης όχι μόνον για την τελετή αλλά και το κοινό, που ζητωκραύγασε και
τους αποθέωσε συγκινητικά. Το ίδιο κοινό που ταλαιπωρήθηκε πολύ – αντίθετα με
τους Ολυμπιακούς Αγώνες – με τις καθυστερήσεις του Μετρό, τις ουρές αναμονής,
εν είδει αγέλης, στον Προαστιακό και με την κατάργηση των λεωφορείων στον
Σταθμό Δουκίσσης Πλακεντίας (που εξυπηρετούσαν άλλωστε και τα άτομα με
αναπηρίες).

Ευτυχώς, το πνεύμα της γιορτής και κυρίως της απλότητας και του μέτρου –
αρετών ελληνικών που εφαρμόστηκαν από τους Γάλλους οργανωτές – θα είναι εκείνο
που θα πρυτανεύσει στη μνήμη.