Nα κρατήσουμε τη συγκίνηση

Σε σχέση με τις αυγουστιάτικες τελετές, είναι προφανές ότι είχαμε να κάνουμε
με β’ κατηγορίας διοργάνωση δυστυχώς για β’ κατηγορίας πολίτες, παρ’ όλα τα
μεγαλόστομα θαυμαστικά που λένε. Έτσι, η κριτική για τη θέσπιση της β’
κατηγορίας πρέπει οπωσδήποτε να γίνει. Όχι όμως και η κριτική της γιορτής.
Πήραμε ήδη αρκετή δόση από υψηλή αισθητική ανάλυση, σημειολογία και
στρουκτουραλισμό, έτσι όπως τριχοτομήσαμε την τρίχα με τις αυγουστιάτικες
τελετές, όπου και πάλι κρίναμε τη γιορτή, το πανηγύρι, τη χαρά, με όρους Έκο,
μπαϊρόικ και βάλε. Ειδικότερα τώρα η γιορτή αυτή δεν τη χρειάζεται την
ανάλυση. Και εγώ, δίπλα και γύρω μου μέσα στο στάδιο, είδα πρόσωπα
ευτυχισμένα. Με αυτή την εικόνα θέλω να μείνω, με αυτήν την εικόνα θα ήθελα να
μείνουμε. Να κρατήσουμε δηλαδή μία φορά τη συγκίνησή μας μακριά από την
κριτική, μήπως και σε αυτό έστω το σημείο ανταμώσουμε τη συγκίνηση και τη χαρά
αυτών που δοκιμάστηκαν και συνεχώς μάς δοκιμάζουν.