Οι Aγώνες γεννήθηκαν για να κλείσουν πληγές πολέμου

H διοργάνωση απέκτησε τη σημερινή της μορφή ουσιαστικά το 1988 στη Σεούλ, όπου πλέον είχαμε αγώνες υψηλού πρωταθλητισμού με τη συμμετοχή τότε 3.053 αθλητών από 61 χώρες

Μπορεί το 1988 στη Σεούλ οι Παραολυμπιακοί Αγώνες να γιγαντώθηκαν, αλλά η
ιστορία της διοργάνωσης ξεκινά τουλάχιστον 40 χρόνια πριν, αν και οι πρώτοι
επίσημοι Αγώνες έγιναν το 1960 στη Ρώμη.

Ο κόσμος προσπαθούσε να συνέλθει από τα δεινά του B’ Παγκόσμιου Πολέμου, όταν
το Λονδίνο διοργάνωσε τους Ολυμπιακούς Αγώνες του 1948.

H βρετανική πρωτεύουσα ήταν σε θέση να φιλοξενήσει αυτή τη μεγάλη αθλητική
γιορτή σε μια εποχή όπου οι περισσότερες πόλεις ιδιαίτερα της Ευρώπης
προσπαθούσαν να αναστηλωθούν.

Στις 28 Ιουλίου του 1948 τα φώτα όλου του κόσμου συγκεντρώθηκαν λοιπόν στο
στάδιο Γουέμπλεϊ για την Τελετή Έναρξης, αλλά την ίδια ημέρα στον κήπο του
νοσοκομείου Στόουκ Μάντεβιλ ουσιαστικά για πρώτη φορά άτομα με κινητικά
προβλήματα ή άλλες αναπηρίες διοργάνωσαν τους δικούς τους Αγώνες.

Ο Βρετανός γιατρός σερ Λούντβιχ Γκούντμαν είχε πάρει την εντολή από τη
βρετανική κυβέρνηση, τέσσερα χρόνια νωρίτερα και ενώ ο πόλεμος μαινόταν, να
ιδρύσει σε αυτό το νοσοκομείο μια πτέρυγα αποκατάστασης τραυματιών του
πολέμου. Πιστεύοντας ότι ο αθλητισμός βοηθούσε ιδιαίτερα στην επούλωση των
ψυχικών, αλλά και των σωματικών τραυμάτων, ο δρ Γκούντμαν προσπάθησε με αυτόν
τον τρόπο να δώσει μια άλλη διάσταση σε αυτή τη δύσκολη προσπάθεια.

KAI ΒΕΤΕΡΑΝΟΙ

Ουσιαστικά, η αντίστροφη μέτρηση για τους Παραολυμπιακούς είχε ξεκινήσει και
το 1948 διεξήχθησαν οι πρώτοι διεθνείς αγώνες ατόμων με αναπηρία, στον κήπο
του νοσοκομείου με τη συμμετοχή βετεράνων του B’ Παγκοσμίου Πολέμου.

Τέσσερα χρόνια αργότερα είχαμε τη δεύτερη διοργάνωση των Αγώνων «Στόουκ
Μάντεβιλ», όπως ονομαζόταν, αυτή τη φορά με τη συμμετοχή βετεράνων στρατιωτών
από την Ολλανδία.

Όμως, το 1960 στη Ρώμη, η οποία φιλοξένησε και τους Ολυμπιακούς Αγώνες,
ουσιαστικά γεννήθηκαν οι Παραολυμπιακοί Αγώνες. Ο δρ Γκούντμαν «πατέρας» του
Παραολυμπιακού κινήματος έβλεπε το όνειρό του να γίνεται πραγματικότητα και η
συμμετοχή και μόνο 400 αθλητών από 23 χώρες σε έξι Παραολυμπιακά αθλήματα,
έδωσε άλλη διάσταση στην έννοια των Αγώνων.

Από τότε οι Αγώνες άρχισαν να γίνονται κάθε τέσσερα χρόνια, ενώ το 1976 στο
Τορόντο του Καναδά (εκεί είχαμε και την πρώτη ελληνική συμμετοχή) προστέθηκαν
και άλλες κατηγορίες αναπηρίας, καθώς και περισσότερα αθλήματα. Την ίδια
χρονιά είχαμε και τη διεξαγωγή των πρώτων Χειμερινών Παραολυμπιακών Αγώνων στη
Σουηδία.

H διοργάνωση απέκτησε τη σημερινή της μορφή ουσιαστικά το 1988 στη Σεούλ, όπου
πλέον είχαμε αγώνες υψηλού πρωταθλητισμού με τη συμμετοχή τότε 3.053 αθλητών
από 61 χώρες.

Στο Σίδνεϊ πριν από τέσσερα χρόνια είχαμε το ρεκόρ συμμετοχής (3.843 αθλητές
από 123 χώρες), το οποίο όμως θα καταρριφθεί στην Αθήνα, όπου ήδη έχουν
δηλώσει συμμετοχή 4.000 αθλητές από 144 χώρες!

Το 1982 ιδρύθηκε η Διεθνής Συντονιστική Επιτροπή Παγκοσμίων Οργανισμών
Αθλητισμού για άτομα με αναπηρία, ενώ επτά χρόνια αργότερα στο Ντίσελντορφ τον
Σεπτέμβριο του 1989 είχαμε την ίδρυση της Διεθνούς Παραολυμπιακής Επιτροπής.

Σήμερα συμπεριλαμβάνονται στη δύναμή της 160 Εθνικές Παραολυμπιακές Επιτροπές,
καθώς και πέντε παγκόσμιες ομοσπονδίες για άτομα με ειδικές ανάγκες.