[ ΠΡΟΒΟΛΕΙΣ ]

Το… εύκολο (και στην Ελλάδα) ήταν να βγουν ορισμένοι και να κατηγορήσουν
τους Ρώσους για τα τραγικά γεγονότα στο σχολείο της πόλης Μπεσλάν. Και «από
πίσω» να χαίρονται που δεν έγινε και το ταξίδι του Πούτιν στην Άγκυρα, στη
Θεσσαλονίκη και στο Άγιον Όρος. Το… εύκολο ήταν να βγουν κάποιοι άλλοι –
περίπου οι ίδιοι «απερίσκεπτοι» των αρχών της δεκαετίας του ’90 – για να
καταδικάσουν τους Αλβανούς που αποδοκίμασαν μέσα στο γήπεδο τον Εθνικό Ύμνο
της Ελλάδας. Το… εύκολο ήταν και πάλι «κάποιοι» να υποβαθμίσουν τις
προβοκάτσιες των Γκρίζων Λύκων – είχαν σκοτώσει το ’96 τους Ισαάκ και Σολωμού
στην Κύπρο – στην Κωνσταντινού-πολη.
Κι όμως, όλα «δένουν» μεταξύ τους. Αφορούν τα Βαλκάνια, την Ευρασία, την
Ευρώπη. Και επηρεάζουν την Ελλάδα. Μια χώρα για την οποία ορισμένοι τόσο
επιπόλαια – επειδή πολλαπλασιάστηκαν οι πισίνες, οι γέφυρες και οι δρόμοι –
διατείνονται ότι είναι «ισχυρή». Προφανώς θέλουν να ευλογήσουν τα γένια τους,
όταν (με ευθύνη τους) ο Οτζαλάν είναι ακόμα στη φυλακή, οι γκρίζες ζώνες
παγιώνονται στο Αιγαίο και παραλίγο να επιβάλουν στη Λευκωσία το
αμερικανοβρετανικό σχέδιο διάλυσης – με τη… βούλα – της «ακρωτηριασμένης»
Κύπρου.
Όλοι «αυτοί» δεν βλέπουν ότι η Ελλάδα βρίσκεται σ’ ένα σταυροδρόμι ενός κόσμου
όπου παλιές «συμμαχίες» καθίστανται επικίνδυνες και άλλες – μέχρι τώρα δυνάμει
– αχρηστεύονται. Γιατί; Πρώτον, η αμερικανική διοίκηση δεν μπορεί λόγω των –
οικονομικοστρατιωτικών – στηριγμάτων της να κάνει τίποτα άλλο από το να
εμπλέκεται όλο και περισσότερο σε πολεμικές περιπέτειες. Δεύτερον, η ρωσική
διοίκηση δεν έχει άλλο δρόμο να ακολουθήσει – μετά και την «επίθεση» των MME
της Δύσης που στην Τσετσενία δεν «είδαν» τρομοκράτες όπως κάνουν σε άλλες
περιπτώσεις – παρά να στραφεί και προς άλλες κατευθύνσεις (π.χ. Κίνα, Ινδία).
Και, τρίτον, όσον αφορά την περιοχή μας, τίποτα μα τίποτα δεν δείχνει ότι
μπορεί να διατηρηθεί σταθερό (Βαλκάνια – Μέση Ανατολή).
Και καλά για όσους δεν βλέπουν ότι όλα γύρω μας είναι εύθραυστα… Υπάρχει η
δικαιολογία ότι τους τύφλωσαν τα βεγγαλικά των Ολυμπιακών Αγώνων. Οι
υπόλοιποι; Κανείς, μα κανείς; Είναι όλοι του συρμού;













