6 μέρες

1. Ήχοι παρήγοροι. Κατάφεραν να συσπειρώσουν τον διχασμένο γαλλικό λαό και
υποχρέωσαν σκληροπυρηνικούς μουσουλμάνους κληρικούς να ενώσουν τις φωνές
διαμαρτυρίας τους με εκπροσώπους οργανώσεων υπέρ των ανθρωπίνων δικαιωμάτων.
Οι εξτρεμιστές που απήγαγαν δύο Γάλλους δημοσιογράφους στο Ιράκ, απαιτώντας να
αρθεί η απαγόρευση της ισλαμικής μαντίλας στα δημόσια σχολεία της Γαλλίας,
απλώς επιβεβαίωσαν τη φήμη τους ως κοντόφθαλμων.

2. Γεύση γλυκιά. Τι «sygnomi» μάς είπαν, τι «efharisto» μάς είπαν, τι
«αναλάβετε μόνιμα τη διεξαγωγή των Ολυμπιακών Αγώνων» μάς είπαν – τουλάχιστον
δέκα πόντους ψήλωσε από το κόρδωμα ο μέσος Έλληνας αυτήν την εβδομάδα. Ωραία
ήταν, πάντως. Κύλησε το γλέντι και βρήκε τους γλεντζέδες. Οι ποικίλου είδους
πονοκέφαλοι της επόμενης ημέρας είναι το (λίγο έως πολύ) αναπόφευκτο τίμημα.
«See you» στο Πεκίνο.

3. Άρωμα ανδρός. Πρώτα χαρακτήρισε την αποστολή (του) εκτελεσθείσα, μετά
προβληματική, κατόπιν αδύνατη κι έπειτα εφικτή. Ο Τζορτζ Μπους ήταν
αναμφισβήτητα ο πρωταγωνιστής του συνεδρίου των Ρεπουμπλικανών στη Νέα Υόρκη.
Σε όλους τους τομείς, συμπεριλαμβανομένου κι εκείνου της σταθερότητας απόψεων.
«Δεν νομίζω ότι μπορεί να κερδίσει κανείς τον πόλεμο εναντίον της
τρομοκρατίας», είπε τη Δευτέρα. «Θα κερδίσουμε», είπε την Τρίτη.

4. Άγγιγμα θανάτου. H διορία που είχε δώσει στο Χαρτούμ ο ΟΗΕ προκειμένου να
χαλιναγωγήσει τους Άραβες πολιτοφύλακες και να βελτιώσει την πρόσβαση των
οργανώσεων αρωγής στους 1,3 εκατομμύριο εκτοπισμένους του Νταρφούρ, έληξε.
Αντί να βελτιωθούν, ωστόσο, οι συνθήκες ζωής των προσφύγων επιδεινώθηκαν. Πώς
θα απαντήσει η διεθνής κοινότητα; Το σκέφτεται. Αφού πεθάνουν μερικές χιλιάδες
ακόμα θα το συζητήσει κιόλας.

5. Μάτια κλειστά. Το να συλλαμβάνεις ομήρους παιδιά είναι μια πράξη
αδικαιολόγητη, όποιοι και αν είναι «οι στόχοι, οι δυστυχίες και η απελπισία
σου», σύμφωνα με την εύστοχη διατύπωση της «Λε Μοντ». Εξίσου αδικαιολόγητο,
ωστόσο, είναι το να εξωθείς ανθρώπους σε παρόμοιες πράξεις. Όπως και το να
παρακολουθείς αμέτοχος, χρόνια τώρα, το συγκεκριμένο μοτίβο. Τσετσένοι
αντάρτες, Πούτιν και Δύση, αντίστοιχα.

6. Έκτη αίσθηση. Έξι μήνες είχαν να δουν οι Ισραηλινοί παρόμοιες εικόνες. Έναν
χρόνο είχε να σημειωθεί τόσο φονική επίθεση όσο η διπλή παλαιστινιακή επίθεση
αυτοκτονίας της Τρίτης. H απάντηση του Αριέλ Σαρόν μόλις άρχισε να δίνεται
αλλά μπορεί να προβλεφθεί. Νέες στρατιωτικές επιχειρήσεις, επιτάχυνση της
κατασκευής του τείχους «ασφαλείας», κι έπειτα νέες παλαιστινιακές επιθέσεις,
το ίδιο αδιέξοδο.