[ ΠΡΟΒΟΛΕΙΣ ]

Και τώρα που έσβησαν τα φώτα των Ολυμπιακών Αγώνων και φύγαμε από τα
μετάλλια, τη βοή των γηπέδων, τα ντοπαρίσματα και την εθνική μας περηφάνια,
τώρα βρέθηκα πάλι μόνος στην άκρη ενός τεράστιου κτιρίου μπροστά σε έναν
υπολογιστή. Σε ένα άψυχο μηχάνημα που – στην εποχή της αχαριστίας και της
μοναξιάς – έγινε ένας αληθινός φίλος που δεν θα με προδώσει ποτέ. Θέλω να
γράψω για την επιστροφή στην καθημερινότητα, για την ακρίβεια, την ανεργία,
για τα ελλείμματα και τη διαμαρτυρία της ξεχασμένης επαρχίας. Τα γνωστά
προβλήματα που ξανάρχονται στη ζωή μας μετά το διάλειμμα των Ολυμπιακών
Αγώνων. Τα εθνικά μας προβλήματα που η κυβέρνηση της σεμνότητας και της
ταπεινότητας δεν κατόρθωσε ούτε καν να ακουμπήσει. Για την ανεργία που όλοι
βλέπουμε στην ίδια μας την οικογένεια ή σε γνωστούς ότι είναι το μείζον
πρόβλημα της ελληνικής κοινωνίας. Και για ένα εξάμηνο τώρα δεν έχει ληφθεί
ούτε… μισό μέτρο.

Για τις περίφημες αυξήσεις σε μισθούς και συντάξεις οι υποσχέσεις μένουν στα
λόγια, αφού στο όνομα των ελλειμμάτων αναβάλλονται. Τα επίσημα στοιχεία
δείχνουν ότι οι 7 στους 10 συνταξιούχους παίρνουν σύνταξη έως 600 ευρώ τον
μήνα. Η μέση γενική κύρια σύνταξη είναι σήμερα στα 529 ευρώ, η μέση κύρια
σύνταξη γήρατος κινείται στα 610 ευρώ, ενώ στα 443 ευρώ είναι η μέση κύρια
σύνταξη αναπηρίας.

Να θυμίσω τις σχετικές βαρύγδουπες εξαγγελίες της N.Δ. για γενναίες αυξήσεις
αλλά και για τη μονιμοποίηση όλων των συμβασιούχων. Και με σεμνότητα και
ταπεινότητα έξι μήνες μετά ξεχάστηκαν τα πάντα. Τα δικά μας παιδιά παίρνουν τη
θέση των απολυμένων συμβασιούχων. Αλλά και για την ακρίβεια, όσοι πήγαν
διακοπές κατάλαβαν ότι είναι πλέον συνυφασμένη με τη ζωή μας. Και μάλιστα τώρα
το φθινόπωρο που θα ανοίξουν και τα σχολεία όλοι θα συνειδητοποιήσουμε ότι
πάμε για χρυσό μετάλλιο στην ακρίβεια. Ας μην ξεχνάμε ότι οι αυξήσεις στις
τιμές των προϊόντων, αλλά και στον τομέα των υπηρεσιών, την τριετία 2001-2004
είναι τρομακτικές. Οι τιμές των προϊόντων που πωλούνται στα σούπερ μάρκετ
αυξήθηκαν έως και 30%, ενώ οι ανατιμήσεις στον τομέα των υπηρεσιών έφθασαν το
75%.

Όλα αυτά σκέφτομαι και με τρομάζουν τώρα που τέλειωσαν οι Αγώνες. Και
περιμένουμε με σεμνότητα και ταπεινότητα να δούμε μια άσπρη μέρα…