Στο ίδιο έργο θεατές

Εικόνες γνώριμες στους φίλους της Εθνικής μπάσκετ. Απογοήτευση στο τέλος και αναζήτηση ευθυνών. H επανάληψη είναι μήτηρ της μαθήσεως, μάλλον, μόνο για τους φιλάθλους

Πόσες φορές έχουμε παρακολουθήσει στη μικρή οθόνη την «Αλίκη στο Ναυτικό», τον
«Τζαναμπέτη», την «Ιταλίδα από την Κυψέλη» και τις υπόλοιπες ταινίες της
εποχής; Άλλες τόσες βλέπουμε – την τελευταία εξαετία – το ίδιο ακριβώς έργο
από την Εθνική ομάδα μπάσκετ (που σήμερα στις 11.15 π.μ. θα αγωνιστεί κόντρα
στο Πουέρτο Ρίκο για την 5η θέση). Παρότι το έργο είναι… interactive, παρότι
οι πρωταγωνιστές αλλάζουν, το σενάριο είναι απαράλλαχτο και αλλαγές στο
σύντομο μέλλον δεν προβλέπονται.

Το 1998 στο Μουντομπάσκετ της Αθήνας ήταν ημιτελικός και αντίπαλος η
Γιουγκοσλαβία. Δύσκολη αποστολή, όμως όσοι θυμούνται η εξέλιξη έμοιαζε με την
προχθεσινή. Το 1999 στο Ευρωμπάσκετ της Γαλλίας έπεσε… μαύρο στην οθόνη λόγω
του πρόωρου αποκλεισμού. Το 2001 στο ευρωπαϊκό της Τουρκίας, ήταν
προημιτελικός και αντίπαλος η Γερμανία. Αποτέλεσμα αρνητικό, αν και το ταμπλό
είχε δείξει +20! Πέρυσι στο Ευρωμπάσκετ της Σουηδίας ήταν προημιτελικός και
αντίπαλος η Ιταλία. Μία από τα ίδια, ακόμη και στη διακύμανση του σκορ (45-38
στο 26′ και σερί 2-11 εις βάρος μας). Στους Ολυμπιακούς της Αθήνας, ως
γνωστόν, ήταν πάλι προημιτελικός, αντίπαλος η Αργεντινή και το φινάλε είχε
ξανά μανά τα ίδια.

Αλήθεια τι μπορεί να αλλάξει για να δούμε κάτι καλύτερο στις επόμενες
διοργανώσεις; Τίποτα! Απολύτως τίποτα! Όπως κάθε λαός έχει την κυβέρνηση που
του αξίζει, έτσι και το ελληνικό μπάσκετ έχει την Εθνική ομάδα που του αξίζει.
Οι θέσεις 5-6 είναι εκείνες στις οποίες ανήκει και οτιδήποτε υψηλότερο θα
πρέπει να θεωρείται υπέρβαση. Αυτή είναι η αλήθεια. Στην εφετινή διοργάνωση η
Ελλάδα έπαιξε καλύτερο μπάσκετ από ό,τι πέρυσι, από ό,τι στην Τουρκία και
φυσικά τη Γαλλία. Είχε ξεκάθαρους προσανατολισμούς (όπως πάντα αμυντικούς),
έναν σέντερ σε εξαιρετική κατάσταση (Παπαδόπουλος), νέο «αίμα» (Σπανούλης,
Ζήσης, Τσαρτσαρής, ακόμη και Κακιούζης), ψηλά πλέι μέικερ (Παπαλουκάς,
Διαμαντίδης), παίκτες με εμπειρίες από μεγάλες διοργανώσεις και ομάδες του
εξωτερικού, μεγαλύτερη ελευθερία κινήσεων και άριστο κλίμα.

*** «Υπάρχει ανυπομονησία από τους ανθρώπους που αγαπάμε το άθλημα και
αυτό φορτώνει με μεγαλύτερο άγχος τα παιδιά. Από όλους μας υπάρχει αυτή η
ανυπομονησία και δεν εννοώ κάτι ή κάποιους συγκεκριμένα», είπε προσπαθώντας να
εξηγήσει το φαινόμενο ο Παναγιώτης Γιαννάκης και δεν έχει άδικο. Απλώς δεν
είναι λογικό.

Οφείλουμε να αποκτήσουμε αυτογνωσία, να ξεκαθαρίσουμε τους στόχους μας και να
δουλέψουμε με υπομονή. Με τους παίκτες που υπάρχουν και με τον προπονητή που
δεν είναι φυσιολογικό να αλλάζει ύστερα από κάθε διοργάνωση. Έτσι, ίσως δούμε
καλύτερες ημέρες. Έως τότε, ίσως χρειάζεται και ένας ψυχολόγος, για να
στηρίζει επιστημονικά τους παίκτες και να μην τους κυριεύει το άγχος.

ΦΙΝΑΛΕ ΑΛΒΕΡΤΗ

Το τελευταίο παιχνίδι με την Εθνική ομάδα αναμένεται να είναι το σημερινό για
τον Φραγκίσκο Αλβέρτη! Ο αρχηγός της Εθνικής ομάδας σίγουρα θα ήθελε να
κλείσει με διαφορετικό τρόπο την ιστορία του στο αντιπροσωπευτικό συγκρότημα,
αλλά φαίνεται πως το πλήρωμα του χρόνου έφθασε. Στο περιβάλλον το είχε
συζητήσει από τις αρχές της χρονιάς, αν και πάντα έλεγε πως «η αγάπη για το
άθλημα είναι τέτοια, που μπορεί η λογική να λέει πως πρέπει να σταματήσω, αλλά
η καρδιά να επιμένει». Ωστόσο, όπως φάνηκε και από τις συζητήσεις στο
Ολυμπιακό Χωριό, ο «Φράνκι» μάλλον έχει πάρει την απόφασή του. Τέλος εποχής
αναμένεται να αποτελέσει το Ολυμπιακό τουρνουά και για τον Δημήτρη Παπανικολάου.

TA ΚΟΡΙΤΣΙΑ

Στην 7η θέση!

Το «πάρτι» τελείωσε με τον καλύτερο τρόπο για τις κοπέλες. Κατέκτησε κιόλας
την πολύ τιμητική έβδομη θέση. Στο γήπεδο, στις 9 το πρωί, βρίσκονταν περίπου
7.000 θεατές για να συμπαρασταθούν στον αγώνα των κοριτσιών κόντρα στη Νέα
Ζηλανδία για την 7η θέση. Το ματς όμως ήταν ντέρμπι ώς το τέλος (85-83 στα
12” με τρίποντο της Μαρίνο) και θα μπορούσε να είχε άλλη εξέλιξη αν στα 5” η
Μαρίνο ήταν εύστοχη στο τρίποντο που επιχείρησε έπειτα από λάθος στην
επαναφορά της μπάλας!

Ο ομοσπονδιακός προπονητής μίλησε και για τις παίκτριές του τονίζοντας πως
«η διάκριση τούς άξιζε γιατί τόσα χρόνια ήταν στη θολούρα και τη λάσπη»!

ΕΛΛΑΔΑ (26/47δ, 4/19τρ, 23/28β, 38-6ρ, 14ασ, 18λ): Κωστάκη 12(1/5τρ), Δελή,
Μάλτση 29(7/12δ, 1/7τρ, 12/12β, 11ρ), Σαρέγκου 16(7/13δ, 2/4β), Σαμορούκοβα
15(6/12δ, 3/4β, 11ρ), Καββαδία, Καλέντζου 12 (2/6τρ), Χριστοφάκη, Κλιγκοπούλου
3.

NEA ΖΗΛΑΝΔΙΑ (21/57δ, 7/26τρ, 20/29β, 24-18ρ, 9ασ, 13λ): Μαρίνο 18
(4/10τρ), Κομπέιν 3, Λοφχάγκεν 23 (6/11δ, 1/4τρ, 8/10β, 15ρ, 3ασ), Φάρμερ 21
(6/14δ, 1/4τρ, 6/11β, 5-3ρ), Κερ 10, Ουόκερ 3, Κότον, Ουίλενς, Τούπου 5, Τίνι.