Mόδα οι «αστικές» πλαζ

Όταν οι κάτοικοι της πόλης δεν πηγαίνουν στη θάλασσα, η θάλασσα πηγαίνει
στην πόλη. Μητροπολιτικές πλαζ ξεφυτρώνουν σε όλη την Ευρώπη. Από το Παρίσι
μέχρι το Μιλάνο.

Στο Μιλάνο. Οι Ιταλοί απολαμβάνουν την ηλιοθεραπεία και το μπιτς βόλεϊ μπροστά στην «Αψίδα της Ειρήνης»

Είναι σαν να παίζεις σε ένα βιντεοπαιχνίδι, λέει ο κοινωνιολόγος Ενρίκο Φίντσι
στην εφημερίδα «Κοριέρε ντέλα Σέρα». Στις αστικές πλαζ στο Παρίσι και το
Μιλάνο, στην Τουλούζη και τις Βρυξέλλες, στο Άμστερνταμ και το Βερολίνο, στο
Ρότερνταμ και τη Βουδαπέστη, οι άνθρωποι βγάζουν τα σανδάλια από τα πυρωμένα
πόδια που έχουν καεί στην άσφαλτο, αφήνουν κατά μέρος τα γυαλιά ηλίου και
ετοιμάζονται να απολαύσουν μια βουτιά στη θάλασσα στην πόλη. Στην Ιταλία, έτσι
και αλλιώς, ένας στους τρεις δεν πρόκειται να δει πραγματική θάλασσα αυτό το
καλοκαίρι.

Οι πρώτοι που έφεραν τις πλαζ στις πόλεις ήταν οι Γερμανοί και οι Αυστριακοί.
Πριν από καμιά δεκαριά χρόνια. «Εκνευρισμένοι από τις χίλιες δυο ιδιοτροπίες
του καιρού, κατάλαβαν ένα πράγμα: ότι κάτω από μια γυάλινη καμπάνα μπορεί
κανείς να αναπλάσει τους τροπικούς», εξηγεί ο κοινωνιολόγος Φίντσι. «Με άμμο,
φοινικιές, ακόμη και κύματα».

Στο Τορίνο

Το Τορίνο έχει δημιουργήσει τη δική του όμορφη πλαζ, πάνω στις όχθες του
Πάδου. Όμως χρειάστηκε να γίνει το «Παρίσι-Πλαζ», μια πλαζ τριών χιλιομέτρων
στον Σηκουάνα, για να γίνουν μόδα οι «παραλίες» στις πόλεις. Τέσσερις πλαζ,
από τις οποίες οι δύο με αμμουδιά, 22 καμπίνες, τέσσερις καντίνες, 150
ομπρέλες, 300 ξαπλώστρες και 80 φοίνικες: είναι το τρίτο καλοκαίρι που οι
όχθες του Σηκουάνα στο Παρίσι λειτουργούν σαν μια μικρή λουτρόπολη χάρη στην
επιχείρηση «Παρίσι-Πλαζ» που ήταν έμπνευση του δημάρχου της γαλλικής
πρωτεύουσας Μπερτράν Ντελανοέ. Το συνολικό κόστος της επιχείρησης είχε φτάσει
το 1,5 εκατομμύριο ευρώ – 900.000 για τις εγκαταστάσεις, 600.000 για τις
πολιτιστικές δραστηριότητες. Το 66% των Παριζιάνων που είχαν ερωτηθεί στο
πλαίσιο δημοσκόπησης είχαν εγκρίνει το κλείσιμο των δρόμων στις όχθες του
Σηκουάνα για τα αυτοκίνητα. Ο Ντελανοέ θέλει το ποσοστό αυτό να φτάσει το
100%.

Τριών ειδών

Οι αστικές πλαζ είναι τριών ειδών: με άμμο, με βότσαλα, με χορτάρι. Και ενώ το
μουντό Λονδίνο κοιτάζει από μακριά το Παρίσι (το σχέδιο για τη δημιουργία πλαζ
αναβλήθηκε για το προσεχές έτος), άλλες ευρωπαϊκές πόλεις ακολουθούν τον δρόμο
που χάραξε ο δήμαρχος της Πόλης του Φωτός Μπερτράν Ντελανοέ. Οι Βρυξέλλες
δημιούργησαν πλαζ με εμπορικά κέντρα. Στο Άμστερνταμ, οι πολίτες έχουν δύο
επιλογές: Nemo Beach ή Blijburg aan Zee, όπου μπορούν να πάρουν ακόμη και
μαθήματα ιστιοπλοΐας. Πλαζ στο ποτάμι έχουν επίσης η Τουλούζη και το
Ρότερνταμ. Και η Βουδαπέστη στον Δούναβη. Στο Βερολίνο, η αμμουδιά έφτασε
μέχρι την πύλη του Βρανδεμβούργου. Στο Μιλάνο ξεφορτώθηκαν 600 τόνοι κάτω από
τη σκιά της «Αψίδας της Ειρήνης.

ΣΤΗΝ ΙΤΑΛΙΑ

20,5 εκατομμύρια δεν θα πάνε διακοπές

Οι αστικές πλαζ είναι μια καλή λύση για τους περισσότερους από 20,5
εκατομμύρια Ιταλούς που, σύμφωνα με έρευνα του ινστιτούτου Federalberghi-Cirm,
αυτό το καλοκαίρι δεν έφυγαν και δεν πρόκειται να φύγουν για διακοπές. Δηλαδή
το 36% του πληθυσμού. Το ίδιο περίπου ισχύει και για τη Γαλλία. «Το πρώτο
πράγμα που υποχρεώνει τους Ιταλούς να μείνουν στην πόλη είναι τα χρήματα»,
εξηγεί ο κοινωνιολόγος Τζανπάολο Φάμπρις. «Χρήματα που σπανίζουν, τόσο στις
κατώτερες όσο και στις μεσαίες εισοδηματικά τάξεις».