[ ΠΡΟΒΟΛΕΙΣ ]

Όσο πλησιάζουν οι ημέρες των Ολυμπιακών Αγώνων τόσο πληθαίνουν οι
εικόνες εξωτερικής προόδου της πόλης.

Αισθητικές παρεμβάσεις στις παλιοχρονισμένες γκρίζες πολυκατοικίες.
Φρεσκοφυτευμένα δενδρύλλια. Φρεσκοβαμμένες οι τσιμενταρισμένες υπόγειες
διαβάσεις. Καινούργιοι κάδοι σκουπιδιών. Τροχονόμοι σε διασταυρώσεις. H
παραλιακή οργανώθηκε μέσα στο χάος της. Πριν το καταλάβουμε μπήκε και το τραμ.
Τα ξενοδοχεία ευπρεπίστηκαν – με την υστεροβουλία του Κερδώου Ερμή. Τα μουσεία
γέμισαν εκθέματα διεθνούς εμβέλειας και σημασίας. Κάποιες μικρές συνοικιακές
πλατείες διασώθηκαν. Μπορεί να χάσαμε την Ομόνοια, αλλά κρατήσαμε την Πλατεία
Συντάγματος (η Πλατεία Κολωνακίου είναι θεσμός). Νέοι πεζόδρομοι έβγαλαν
τραπεζάκια έξω.

Στου Ψυρή το τουριστικό χρώμα έχει διακριτικές πινελιές. Και μια βραδινή βόλτα
στον πεζόδρομο της Διονυσίου Αρεοπαγίτου «είναι όλα τα λεφτά». Στην πλατεία
του Αρχαιολογικού Μουσείου τα πολύχρωμα πανό προσθέτουν χρώμα στη βουή της
Πατησίων που, όπως και οι άλλες μεγάλες αρτηρίες, δείχνει να λύνει το
κυκλοφοριακό αδιέξοδο.

H Σταχτοπούτα έβγαλε τα σκονισμένα κουρέλια της. Στο παρά πέντε θα μετατραπεί
σε πριγκίπισσα. Ο επαρχιωτισμός μας αποκτά το δικό του, ιδιαίτερο, ενδιαφέρον
φολκλόρ. Όλα προετοιμάζουν το έδαφος για τη μεγάλη Ολυμπιακή γιορτή, που θα
είναι ελληνική. Οι πληγές επουλώνονται. Προσωρινά; Πάντως, η πόλη αλλάζει.
Αποσπασματικά. Άλλωστε, τα αποσπάσματα στο χάος θριαμβεύουν… H άσχημη και
βρώμικη Αθήνα έγινε συναρπαστική, ευχάριστη… Τσαχπίνα και αρτίστα.
Νοικοκυρεμένη αλλά και ξενύχτισσα. Κι αγαπησιάρα όπως ήταν πάντοτε.

Ακόμα και τα λίγα αδέσποτα που ξέμειναν στους δρόμους, κάνουν τον τόπο πιο
ανθρώπινο. Γιατί τόπος είναι οι άνθρωποι. Οι κοινωνίες χρειάζονται χώρο
οργανωμένο, καθαρό, πολιτισμένο. Όχι Ντίσνεϊλαντ. Ανάμεσα στον θρίαμβο του
Κυπέλλου και στην αναμονή της μεγάλης γιορτής, οι Αθηναίοι στέκονται θετικά
αμήχανοι. Σαν να περιμένουν το θαύμα.

Έως τότε, όμως, το σημαντικότερο δίδαγμα από την προετοιμασία είναι ότι η πόλη
εκπολιτίζει. Ας είμαστε ειλικρινείς. Αν η πολιτεία συνεχίσει να προσφέρει
στους πολίτες της συγκοινωνίες, σωστή ενημέρωση και σεβασμό, πού θα πάει; Θα
αντιστραφεί η αυτοταπείνωση σε αυτοεκτίμηση. Το θέμα είναι να διαρκέσει η
ευφορία, αυτός ο ασχημάτιστος ενθουσιασμός, και να μπει το νερό στ’ αυλάκι.

Γιατί όπως η πόλη εκπολιτίζει, έτσι και εκβαρβαρώνει.