ΔIΟNYΣHΣ ΣABBΟΠΟYΛΟΣ «Ποιον να έβγαζα από την τούρτα; Tον Mίκη;»

«Τους ενόχλησε ότι δεν ήμουν συντηρητικός. Το ότι δεν ήμουν ο “τρυφερός Νιόνιος” με τις μπαλάντες του», λέει ο Διονύσης Σαββόπουλος για όσους κρίνουν και επικρίνουν τη «Συναυλία των κεριών» στο Ηρώδειο

Ο Διονύσης Σαββόπουλος επιμένει: «Κανένας διχασμός δεν υπήρξε στη συναυλία».
Το πρόβλημα όμως, όπως το θέσαμε και στον ίδιο, είναι περισσότερο ιδεολογικό
παρά αισθητικής φύσεως.

Προσωπικά δεν είδα διχασμένο κοινό στο Ηρώδειο, αλλά τα δημοσιεύματα που
ακολούθησαν και τα e-mail που λάβαμε μετά δείχνουν ότι η συναυλία ήταν μια
καλή αφορμή για να βγουν πράγματα που σας έχει κρατήσει ο κόσμος εδώ και
καιρό.

«Έζησα δύο καταπληκτικές βραδιές στο Ηρώδειο. Λαχείο την έκανα. Δύο φορές
κατάμεστο και παλλόμενο. Και επτά ανκόρ τη φορά. Τι μου λέτε τώρα; Τι μου
έχουν κρατημένο;».

Δεν μπορείτε να φανταστείτε; Τα δημοσιεύματα δεν σας δίνουν μια εικόνα;

«Κάποιοι έγραψαν ότι το Ηρώδειο ήταν διχασμένο. Αυτό είναι απολύτως ψέμα. Σας
λέω ότι κάναμε επτά ανκόρ. Άλλος παρουσίασε όλη τη συναυλία σαν να
περιστρεφόταν γύρω από την Καλομοίρα. Είναι επίσης παραπληροφόρηση. Δυόμισι
λεπτά το έβγαλα το πουλάκι μου σε ένα σκετσάκι με μια τούρτα. Ποιον να έβγαζα
δηλαδή, τον Μίκη Θεοδωράκη;

Η συναυλία είχε τη μορφή πάρτι, αλλά δουλέψαμε δύο μήνες σκληρότατα και χίλια
ευχαριστώ στους κορυφαίους συναδέλφους μου που με βοήθησαν σ’ αυτό το
πρόγραμμα των δυόμισι ωρών».

Ας απομακρυνθούμε λίγο από τη συναυλία. Γιατί υπάρχει και μια ιδεολογική
πλευρά στο όλο θέμα. Πολύς κόσμος ή τουλάχιστον κάποιοι φαίνεται να έχουν
πρόβλημα με τον Σαββόπουλο τού σήμερα…

«Κι εγώ νόμιζα ότι ξεμπερδέψαμε από τους κολλημένους σαββοπουλικούς…Ακούστε,
χαίρομαι που τα τραγούδια μου έχουν απαιτήσεις από μένα, αλλά αν μ’ αυτό
εννοείτε ότι πρέπει να είμαι βλοσυρός 24 ώρες το 24ωρο δεν θα συμφωνήσω. Δεν
μπορώ να γιορτάσω; Να γελάσω στη γιορτή μου; Να κάνω ένα αστείο;».

Κατηγορείτε τον κόσμο για έλλειψη χιούμορ;

«Δυστυχώς, κάτι χειρότερο. Έλλειψη ελευθερίας που καλύπτεται πίσω από
ιδεολογικό άλλοθι. Προ μηνών δικαίως ξεσηκώθηκαν όλοι όταν στη διεθνή
εικαστική έκθεση Outlook απειλήθηκε η ελευθερία της έκφρασης ενός ανώριμου –
έστω – καλλιτέχνη με εκείνο το καρπούζι. Και τώρα θα μου πείτε τι πάει και τι
δεν πάει στο ρεπερτόριο μου; Κάποτε το ιδεολογικό πρόσχημα κάλυπτε
ολοκληρωτικούς και δογματικούς ανθρώπους. Τώρα καλύπτει απλώς κατεστημένους
προοδευτικούληδες».

Δεν θέλω να μιλήσω εκ μέρους των ανθρώπων που σας σχολίασαν στον Τύπο, αλλά
νομίζω ότι η βασική κατηγορία είναι ότι έχετε μεταλλαχθεί σε κάποιον που δεν
έχει σχέση με αυτόν που γνώριζαν στο παρελθόν. Έναν συντηρητικό άνθρωπο…

«Συντηρητικό είναι να βάλεις το σμόκιν σου και να πας στο Ηρώδειο ως
μουσουργός. Εγώ πήγα σαν να έκανα ένα πάρτι. Ελάτε τώρα. Αυτό ακριβώς τους
ενόχλησε, ότι δεν ήμουν συντηρητικός. Το ότι δεν ήμουν ο “τρυφερός Νιόνιος” με
τις μπαλάντες του».

Εσείς τι θέλετε να είστε;

«Ελεύθερος καλλιτέχνης».

Υπάρχει και το σχόλιο ότι επαναλαμβάνεστε…

«Δεν επαναλαμβάνω τίποτα. Κάθε φορά προσπαθώ ξανά».

Δεν περιστρέφεστε γύρω από τον Νιόνιο του ’60 και του ’70;

«Συχνά. Θα μου το απαγορέψετε κι αυτό;».

Ένας ενεργός καλλιτέχνης δεν πρέπει να ασχολείται και με το σήμερα;

«To Fame Story έφτασε να περνάει σε ακροαματικότητα τις εκλογές. Είναι δυνατόν
να κάνεις ότι δεν το βλέπεις; Αλλά αν πας να το κάνεις, σε κατηγορούν μερικοί
Νεάντερταλ που θα σε ήθελαν κλεισμένο μέσα στον σκοτεινό εαυτό σου».

H δύστροπη των εφηβικών μας πάρτι

Τελικά, για σας ποιο ήταν το πρόβλημα στο πάρτι του Ηρωδείου;

«Στα εφηβικά μας πάρτι πάντα τύχαινε μια δύστροπη που με ρωτούσε: Αυτή γιατί
την κάλεσες αφού δεν είναι της δικής μας παρέας; Μα, επειδή μού αρέσει και
ακριβώς γιατί είναι από άλλη παρέα. Όλοι περνούσαν υπέροχα και η δύστροπη
κατέβαζε μούτρα.

Κανένας διχασμός δεν υπήρξε στη “Συναυλία των κεριών”. Το Ηρώδειο ήταν σύσσωμο
και λαμπρό πλάι μου δυο νύχτες. Αλλά αν η δύστροπη συνεχίσει, μπορεί να πάρει
μερικούς με το μέρος της. Κυρίως εκείνους που δεν είδαν τη συναυλία».

ΑΝΤΙΔΡΑΣΕΙΣ

«Φαλίρισε η εταιρεία που εμπιστευτήκαμε»

Ο απόηχος από το πάρτι Σαββόπουλου στο Ηρώδειο καλά κρατεί. Το δείχνουν και τα
e-mail που φτάνουν στα «NEA»: «Εμείς “του ’60 οι εκδρομείς”, που τον
ακολουθήσαμε σ’ αυτό το κοινό ατέλειωτο ταξίδι νιώθουμε εδώ και χρόνια, ότι
φαλίρισε η εταιρεία που εμπιστευτήκαμε γι’ αυτήν τη διαδρομή. Έτσι μείναμε
εκεί που μας άφησε ή που ο καθένας κατέβαινε κατά διαστήματα. Είναι σα να
απολαμβάνεις την αγαπημένη σου πάστα και στο τελευταίο κομμάτι βρίσκεις μέσα
μια… τρίχα! Μπλιαχ. Έτσι είναι. Θλιβερό», γράφει ο Βασίλης Φίλης.

Ο φοιτητής Νικόλας Μιχελής φοιτητής γράφει: «Σας ευχαριστούμε εκ μέρους όλων
εκείνων που νομίζουν πως έχουν μείνει μόνοι, αλλά ευτυχώς διαψεύδονται. Είμαι
κι εγώ ένας απ’ αυτούς που έχουν αηδιάσει με το οργουελικό υπερκύκλωμα
πολιτικής, πολιτισμού και τηλεόρασης. Ένας λαός σε πλήρη σύγχυση,
αποπροσανατολισμένος, χωρίς ειρμό, χωρίς προσωπικότητα που ανέχεται το
ξεπούλημα αξιών, ήθους, μνήμης. Θυμάμαι κάποτε σε μουσική σκηνή της Λεωφ.
Αλεξάνδρας, που ο Σαββόπουλος σχολίαζε τα μαγαζιά της Παραλιακής και τα
μουσικά “υποπροϊόντα” που προωθούν κάνοντας αναφορά στις ακριβές τους τιμές.
Εν τούτοις ο χώρος όπου εμφανιζόταν ο ίδιος είχε από τις ψηλότερες τιμές
εκείνης της περιόδου! Πάντα θαύμαζα την ευφυΐα του όχι μόνο στη μουσική, αλλά
κυρίως στον λόγο. Δυστυχώς κανένα “επαναστατικό” παρελθόν δεν χαρίζει εσαεί το
προνόμιο της σάτιρας ενός κατεστημένου, του οποίου ο ίδιος αποτελεί μέχρι
σήμερα ένα από τα εκλεκτότερα μέλη του. Δεν υποφέρεται άλλο αυτή η υποκρισία.
Όχι άλλες ιεροποιήσεις εις βάρος της ψυχής και της νοημοσύνης μας».

«Μας είχε προειδοποιήσει από καιρό, απ’ όταν τραγουδούσε “Σαν βγω απ’ αυτή τη
φυλακή” στα φεστιβάλ της ΟΝΝΕΔ ή όταν έπρεπε να πληρώσουμε 100.000 δρχ. το
μπουκάλι για να τον ακούσουμε στον “Κεραμεικό”», παρατηρεί ο Στέφανος
Λεμονίδης. «Προφανώς όταν έλεγε “Χατζιδάκι μ Θοδωράκια μ, σις τρώτι κι πίνιτι
και μένα με τρώει η αρκούδα”, ζήλευε αφάνταστα. Τελικά αυτοί κράτησαν την
αξιοπρέπειά τους κι αυτός έγινε ο εκπρόσωπος της αστικής τάξης. Ούτε ο
Νταλάρας δεν έφτασε σ’ αυτό τον ξεπεσμό».

Ο ηθοποιός και σκηνοθέτης Στέφανος Ληναίος, αναφερόμενος στο προχθεσινό σχόλιο
του Γιώργου Σαρηγιάννη θεωρεί πως «βγάζει όλα τα απωθημένα μιας γενιάς που
προσπαθεί όσο μπορεί να μείνει όρθια, μακριά απ’ όλους αυτούς τους εμπόρους
των ιδεών μας».