Πράσινο φως στην ανέγερση, «χαστούκι» στις προσφυγές

![]() |
![]() |
|
Οι προσφυγές (και του νυν υφυπουργού Πολιτισμού) κατά της ανέγερσης του Νέου |
Έληξε και τυπικά, με τη δημοσίευση της υπ’ αριθμ. 2175/2004 απόφασης της
Ολομέλειας του Συμβουλίου της Επικρατείας, η πολυσυζητημένη διαμάχη γύρω από
το Νέο Μουσείο Ακροπόλεως, που πήρε οριστικά το πράσινο φως.
H απόρριψη των προσφυγών φορέων και κατοίκων της περιοχής που ζητούσαν την
ακύρωση των αποφάσεων της Πολιτείας με τις οποίες έχουν εγκριθεί οι μελέτες
για την ανέγερση του Μουσείου, επικαλούμενοι κυρίως καταστροφή των αρχαιοτήτων
και του περιβάλλοντος χώρου, ανοίγει τον δρόμο για την ολοκλήρωση των
εργασιών.
Το οξύμωρο είναι ότι την ίδια στιγμή τα μέλη των συμβουλίων που ενέκριναν τις
εν λόγω μελέτες αντιμετωπίζουν σειρά κατηγοριών για τις προκληθείσες ζημιές
στις αρχαιότητες της περιοχής, με αφορμή μηνυτήρια αναφορά του νυν υφυπουργού
Πολιτισμού Πέτρου Τατούλη, του Συλλόγου Αρχιτεκτόνων και υπομνήματα ιδιωτών,
που είχαν υποβληθεί πριν από περίπου ενάμιση χρόνο.
Αξίζει να σημειωθεί ότι και ο σύμβουλος Επικρατείας κ. Π. Πικραμμένος, ο
οποίος είχε εισηγηθεί στην Ολομέλεια του ΣτΕ να κάνει δεκτούς με επιφυλάξεις
δύο μόνο από τους ισχυρισμούς των προσφευγόντων, που αφορούσαν σε αμιγώς
τυπικές παραβάσεις, είχε ταχθεί ευθέως κατά των αιτιάσεων που αφορούσαν την
καταστροφή των αρχαιοτήτων και του περιβάλλοντος.
Πάντως, ακόμη και αν η προσφυγή στο Συμβούλιο της Επικρατείας των εκπροσώπων
του Διεθνούς Συμβουλίου Μνημείων και Τοποθεσιών (ICOMOS) και των κατοίκων της
περιοχής Μακρυγιάννη γινόταν δεκτή από την Ολομέλεια, σύμφωνα με την εισήγηση
του κ. Πικραμμένου, αυτό θα είχε ως μοναδική συνέπεια την καθυστέρηση του
έργου και όχι την οριστική παύση των εργασιών ανέγερσης του Νέου Μουσείου.
Άλλωστε, η χωροθέτηση του Νέου Μουσείου Ακροπόλεως έχει εγκριθεί από το
Συμβούλιο της Επικρατείας με απόφαση του 2003 και, όπως προαναφέρθηκε, όλοι οι
ισχυρισμοί των προσφευγόντων που άπτονται σημαντικών ζητημάτων (τοποθέτηση
υποστυλωμάτων στην κόκκινη ζώνη όπου υπάρχουν αρχαιολογικά ευρήματα, βλάβη
αρχαιοτήτων, μη σύνταξη Μελέτης Περιβαλλοντικών Όρων κ.λπ.), είχαν κριθεί και
από τον εισηγητή αβάσιμοι.















