ΓNΩMH Eπικρίνουν τους πάντες εκτός του μουλά Ομάρ

Όλοι επικρίνονται, εκτός από τον μουλά Ομάρ, τον αρχηγό των Ταλιμπάν. H
επιτροπή που συστάθηκε από τον πρόεδρο Μπους για να ερευνήσει την 11η
Σεπτεμβρίου λέει πως ο μουλάς Ομάρ αντιτάχθηκε στις επιθέσεις της Αλ Κάιντα
στις ΗΠΑ, αλλά τελικά υπερίσχυσε ο Οσάμα Μπιν Λάντεν. Αν ο μουλάς Ομάρ
προσαχθεί ποτέ σε δίκη, η χθεσινή έκθεση μπορεί να χρησιμοποιηθεί από την
υπεράσπισή του.

Πέρα απ’ αυτό το παράδοξο, ο πρόεδρος Κλίντον παρουσιάζεται στην έκθεση αυτή
ελαφρώς χειρότερα απ’ ό,τι ο πρόεδρος Μπους. Αλλά αυτό μόνο και μόνο επειδή
είχε περισσότερο χρόνο για να κάνει κάτι: οκτώ χρόνια στα οποία η απειλή από
την ισλαμική τρομοκρατία αυξανόταν και δύο χρόνια που η Αλ Κάιντα αποτελούσε
σαφή απειλή. Αντίθετα, η κυβέρνηση Μπους είχε μόνον οκτώ μήνες από τότε που
ανέλαβε τα καθήκοντά της έως τις επιθέσεις. Έχει τη δικαιολογία της έλλειψης
χρόνου – αλλά τα χειρότερα σφάλματα, το ότι αγνοήθηκαν προειδοποιητικές
ενδείξεις, συνέβησαν επί των ημερών της. Το Κογκρέσο επικρίνεται επίσης. Τα
χειρότερα όμως επιφυλάσσει η έκθεση για τον Τζορτζ Τένετ, τον μέχρι πρόσφατα
διευθυντή τής CIA. H έκθεση λέει πως η δουλειά του ήταν πράγματι αδύνατη και
πως τα τρία διαφορετικά επίπεδα της ευθύνης του μοιράζονται τουλάχιστον άλλοι
δύο άνθρωποι. Αλλά έπειτα από τα καταδικαστικά σχόλια για την κρίση του από
την Επιτροπή Υπηρεσιών Πληροφοριών της Γερουσίας και από την αφήγηση του
δημοσιογράφου Μπομπ Γούντγουορντ για τον πόλεμο στο Ιράκ, ο Τένετ έχει γίνει
πλέον σαφώς ο κοινός αποδιοπομπαίος τράγος για όλες τις αποτυχίες των
υπηρεσιών ασφαλείας τα τρία τελευταία χρόνια.

Το πιο επικριτικό σημείο για τον Μπους ίσως δεν είναι η κρίση της επιτροπής,
αλλά οι βιντεοκασέτες που δείχνουν τους αεροπειρατές να περνούν ανενόχλητοι
από τους ελέγχους ασφαλείας του αεροδρομίου στις 11 Σεπτεμβρίου. Το ερώτημα
που έθεσε στον εαυτό της η επιτροπή ήταν: «Θα μπορούσαν άραγε οι επιθέσεις να
έχουν προβλεφθεί και προληφθεί;». H απάντηση που δίνει είναι «ναι». Αλλά
κατανέμει την ευθύνη σε πολλά πρόσωπα και θεσμούς.