ΣE ΠPΩTO ENIKO «Aθάνατη» ψυχή… made in Greece

«Αν είναι όνειρο, δεν θέλω να ξυπνήσω», έγραφε ένα από τα πανό για τον θρίαμβο
της Εθνικής ομάδας ποδοσφαίρου. H μπάλα το έκανε το θαύμα της! Τα παιδιά της
Εθνικής έριξαν παντού μαγική ονειρόσκονη, απομακρύνοντας τούς πάντες απ’ τη
μιζέρια της καθημερινότητας.

Τα πλήθη βγήκαν στους δρόμους, εκτόνωσαν όλα τ’ απωθημένα, όλα όσα τους
καταπιέζουν, όλες τις καταναγκαστικές εντάσεις της καθημερινότητας,
πανηγυρίζοντας έξαλλα και φτιάχνοντας συνθήματα με φαντασία και
δημιουργικότητα (αν και οφείλουμε να ομολογήσουμε ότι τα συνθήματα με τους…
τσολιάδες δεν μας τιμούν ιδιαιτέρως).

Μέσα σε όλη αυτή την τρέλα, όπου πολιτικοί και θρησκευτικοί παράγοντες
προσπάθησαν να κλέψουν λίγη απ’ τη λάμψη της επιτυχίας, ο μόνος που τελικά
κατάφερε να αρθρώσει πολιτικό λόγο ήταν ο Ότο Ρεχάγκελ. Χωρίς παρλάτες και
δήθεν μεγαλόσχημους λόγους, ο άνθρωπος το μήνυμά του το έδωσε: «κατάφερα να
ενώσω τους Έλληνες», δήλωσε και γνώριζε πολύ καλά τι σήμαινε αυτό.

Ο «δικός μας» Ότο – ο οποίος φαίνεται να έχει κατανοήσει πολύ βαθιά την
ελληνική ψυχοσύνθεση – χρειάστηκε να έρθει απ’ τη Γερμανία για να δώσει
μαθήματα δυτικοευρωπαϊκής κουλτούρας σε παίκτες και θεατές. Κάτι που δεν έχουν
καταφέρει χρόνια τώρα οι θεσμοθετημένοι παράγοντες της πολιτείας.

Επειδή, όμως, η «αθάνατη ελληνική ψυχή» – αυτή που υποτίθεται ότι μας χάρισε
τη νίκη – ποτέ δεν πεθαίνει, τα ίδια πλήθη που αποθεώνουν σήμερα τον κ.
Ρεχάγκελ, θα είναι εξίσου έτοιμα στο μέλλον να τον συντρίψουν στο πρώτο
στραβοπάτημα. «Θα τον τιμούμε και θα τον αγαπάμε πάντα, όποια κι αν είναι η
απόφασή του», δήλωσε ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας, K. Στεφανόπουλος για τον
Γερμανό προπονητή. Αλλά πόσο σίγουροι είμαστε ότι αν αποφασίσει να μας αφήσει
για χάρη της Εθνικής ομάδας της χώρας του, η «ελληνική ψυχάρα» δεν θα τον
αποχαιρετήσει ως… (τουλάχιστον) προδότη;