Tι έχουν τα έρμα και ψοφάνε…

H ΖΩΗ είναι γεμάτη επιλογές – που δεν είναι κατ’ ανάγκην επιλογές ζωής
και θανάτου, αλλά καθορίζουν την πορεία των προσώπων. Για παράδειγμα, δεν ήταν
κακό να παίζεις μπάλα το ’87 – μόνον που τότε κυριαρχούσε το μπάσκετ και το
ποδόσφαιρο ήταν ανυπόληπτο. Όπως δεν είναι κακό να παίζεις μπάσκετ σήμερα –
μόνον που όλη η Ελλάδα βγαίνει στους δρόμους για τον Δέλλα και τον Χαριστέα.

Αυτό ακριβώς μοιάζει να είναι το πρόβλημα του ΠΑΣΟΚ – εν έτει 2004, με την
Εθνική ποδοσφαίρου στον τελικό του Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος ποδοσφαίρου,
παίζει μπάσκετ. Αλλιώς, δεν εξηγείται το γεγονός ότι με κοτζάμ νέα πολιτική
διακήρυξη, με κοτζάμ – κοτζάμ νέα Όργανα, το μόνο που κατάφερε ήταν να
κερδίσει σαράντα δευτερόλεπτα στα τελευταία λεπτά των δημοφιλών δελτίων
ειδήσεων της τηλεόρασης.

Φιλοδοξίες

Και μάλιστα, πίσω από τις δηλώσεις Σημίτη, για τις νέες φιλοδοξίες του – ο
πρώην πρωθυπουργός παίζει και αυτός σε ένα ευρωπαϊκό πρωτάθλημα…

Τι έχουν λοιπόν τα ΠΑΣΟΚικά έρμα και ψοφάνε; Δεν είναι ότι η – έστω και
ψηφιακή – επιστροφή στην «προϊστορική» 3η του Σεπτέμβρη, δεν συγκίνησε τα Μέσα
Ενημέρωσης και, όπως ήταν φυσικό, δεν συγκίνησε και την κοινωνία. Ίσως δεν
είναι ούτε η ασάφεια των προθέσεων της ηγεσίας του – που όμως κάνει πιστευτό
ότι δεν ενδιαφέρεται παρά για τον έλεγχο του κόμματος. Δεν είναι καν το ότι η
συγκρότηση κομματικών Οργάνων διά διορισμού – που πάντως τείνει να γίνει
καθεστώς με τη «συμμετοχική δημοκρατία» – δεν είναι δα και ό,τι το
συναρπαστικότερο.

Επιστροφή στις δόξες

EINAI ΚΥΡΙΩΣ η αίσθηση που είχαν οι πάντες το ’87 για το ποδόσφαιρο.
Είναι η ίδια αίσθηση που έχουν όλοι σήμερα για το μπάσκετ – ότι θέλει πολλά
χρόνια για να γυρίσει στις δόξες, και όλοι είναι διατεθειμένοι να του τα
χαρίσουν, αφού δεν τους κοστίζει τίποτα. Και στο μεταξύ, έχουν και το
ποδόσφαιρο για να μαγεύονται…