H χαρά του γιατρού

TON ΓΛΕΝΤΑΜΕ εμείς οι Έλληνες τον Ιούνιο. A, δεν έχουμε παράπονο. Όλο τον
μήνα τη βγάζουμε από γιατρό σε γιατρό. Δεν αφήνουμε όρθια ειδικότητα για
ειδικότητα. Κάθε χρόνο, τέτοιο μήνα, μια μανία, μια λύσσα, να κάνουμε
μαζεμένες όλες τις εξετάσεις που δεν κάναμε ένα χρόνο τώρα. Θες που έρχονται
διακοπές, θες που στο ακριτικό νησί δεν έχει αξονικό τομογράφο – του δίνουμε
και καταλαβαίνει.

Αναλύσεις αίματος, τεστ Παπ, μαστογραφίες, όλα τα καλά. Όλοι οι Έλληνες
κυκλοφορούν με τα ούρα υπό μάλης. Αν δεν είμαστε καλά, γιατί δεν είμαστε καλά;
Κι αν είμαστε καλά, τι διάολο συμβαίνει και είμαστε καλά; Για να είμαστε καλά,
κάτι δεν πάει καλά. Πρέπει να ανακαλύψουμε τι δεν πάει καλά και νιώθουμε τόσο
καλά.

H ΚΟΛΛΗΤΗ MOY είναι η κορυφαία του είδους. H πρωταθλήτρια. Ο Κεντέρης
με ανταύγειες. Όποτε δεν βρίσκω τον παθολόγο μου, παίρνω εκείνην τηλέφωνο.
Ψηλός ο αιματοκρίτης σου, μου λέει. Τα λευκά αιμοσφαίρια με ανησυχούν κομμάτι.
Μήπως πέρασες κάποια λοίμωξη προσφάτως; Πες μου και την καθίζηση, να
διαμορφώσω πληρέστερη γνώμη. Μήπως σου βρίσκεται πρόχειρο κανένα αιμοπετάλιο;
Για δώσε μου τη μέγιστη τιμή να ‘ρθουμε στο τσακίρ κέφι. Γεια σου, ρε
προθρομβίνη, με τα κλαρίνα σου!

H ΚΟΛΛΗΤΗ MOY, εκτός από ιατρικές γνώσεις, διαθέτει και τετραμελή
οικογένεια. Άλλοι στον ελεύθερο χρόνο τους πάνε σινεμά ή βόλτα μέχρι το
Σούνιο. Εκείνη πάει σε γιατρούς. Έτσι ξεσκάει. Έτσι το ρίχνει έξω, βρε αδερφέ!
Από ιατρείο σε ιατρείο. Και καλά κάνει. Μπέργκμαν έχει δει, Γκοντάρ, Ρομέρ
έχει δει – καμιά καλή ταινία δεν βγήκε τελευταία. Θα σου βάλω εγώ τώρα τη
ρετροσπεκτίβα των αδελφών Μαρξ δίπλα σε ένα καλό υπερηχογράφημα;

ΠΡΙΝ από δύο εβδομάδες, σηκώθηκε ένα πρωί απολύτως ψύχραιμη κι απολύτως
πεπεισμένη ότι κάτι σοβαρό τής συμβαίνει. Γέμισε νόημα η άδεια της ζωή! Γιατρό
για γιατρό δεν άφησε. Εξέταση για εξέταση. Ανάλυση για ανάλυση.

OTAN, κάποτε, βγήκαν τα αποτελέσματα, εμάς, τις φίλες της, μας ζώσανε
τα φίδια. Όλοι σκέφτονται πώς να ξεστομίσουν στον άνθρωπό τους ότι έχει
πρόβλημα. Εμείς δεν ξέραμε πώς να ξεστομίσουμε ότι δεν έχει. Ότι χαίρει άκρας
υγείας. Πώς να πεις τέτοια βαριά κουβέντα; Πώς να της το φέρεις με τρόπο, όταν
ξέρεις ότι θα γίνει έξαλλη και θα βγάλει σκάρτο σύμπαντα τον ιατρικό κλάδο;
Για να τη βγάζουν όλοι καλά, πάει να πει ότι δεν ξέρουν την τύφλα τους. Για να
σκάει από υγεία, κάτι πολύ σοβαρό, πολύ σπάνιο συμβαίνει. Κάτι που καμία
εξέταση δεν μπορεί να εντοπίσει.

ΕΠΕΙΔΗ, όποιος κοροϊδεύει κοροϊδεύει τα μούτρα του, κι εγώ δεν πάω
πίσω. Και μάλιστα το προσωποποιώ το πακέτο. Όταν ο γιος μου ανεβάζει πυρετό,
τρεις η ώρα τα χαράματα, μουντζώνομαι γιατί δεν έχω παντρευτεί παιδίατρο. Όταν
χτύπησε το πόδι της η μαμά μου, έσκασα που δεν παντρεύτηκα ορθοπεδικό. Ανάλογα
με την οικογενειακή μας πάθηση, αλλάζει και ο προσανατολισμός μου. Ντύνομαι
νυφούλα στο πλευρό γυναικολόγου, αγγειολόγου, ωριλά, γαστρεντερολόγου. Νοερά
με όλους έχω περάσει το κατώφλι της εκκλησίας.

Έτσι είναι, αγάπη μου. Άλλες ώρες, τι να τους κάνεις; Το ζήτημα είναι να τους
έχεις εκεί, πρόχειρους. Κόμοδους, σε μια δύσκολη στιγμή. Αλλιώς, μια κουρτίνα
την κρεμάω και μόνη μου. (Όπου δεν υπάρχει άντρας, υπάρχει σκάλα). Κι άμα
χαλάσει το καζανάκι, φωνάζω υδραυλικό.

ΙΟΥΝΙΟΣ – η χαρά του γιατρού. Άντε βρε! Να πακετάρουμε, στο σακ
βουαγιάζ, μαγιό, αντηλιακό και εξέταση ούρων και να αραιώνουμε σιγά σιγά. Όπως
μόνο εμείς ξέρουμε!

Με το ηθικό ψηλά! Και την πίεση χαμηλά!