Πρόσωπα «Ένας Aμερικανός στο Παρίσι»

Ο στόχος του νέου εκδότη της Ιντερνάσιοναλ Χέραλντ Τρίμπιουν και των
συνεργατών του είναι σαφής: να αυξήσουν την κυκλοφορία της εφημερίδας, που
φθάνει τα 250.000 φύλλα, δίνοντας έμφαση στο ανεξάρτητο παρελθόν της.
![]() |
|
Μάικλ Γκόλντεν: H κατάσταση στην «Ημερησία του Κόσμου» αρχίζει να αλλάζει |
Το πρόσφατο παρελθόν τής Χέραλντ Τρίμπιουν θυμίζει το μιούζικαλ «Ένας
Αμερικανός στο Παρίσι». Όπως και ο χαρακτήρας που έπαιζε ο Τζιν Κέλι, η
εφημερίδα ήταν διχασμένη ανάμεσα σε δύο έρωτες: τους δύο μετόχους της, τη Νιου
Γιορκ Τάιμς και την Ουάσινγκτον Ποστ. Όλοι γνώριζαν ότι δεν είχε οικονομικό
μέλλον με εκείνη τη δομή. Επρόκειτο για ένα περιθωριακό προϊόν που πολλοί
θεωρούσαν -κακώς -ότι προορίζεται για τους εκτός Ηνωμένων Πολιτειών
Αμερικανούς. Ενώ οι Φαϊνάνσιαλ Τάιμς επεκτείνονταν σε νέες αγορές στην Ασία, η
Χέραλντ Τρίμπιουν έχανε χρήματα και αναζητούσε αγωνιωδώς πόρους.
Το δίλημμα έλαβε τέλος όταν η Νιου Γιορκ Τάιμς απέκτησε τον απόλυτο έλεγχο της
εφημερίδας, πριν από δύο χρόνια. Μερικές από τις πιο αυστηρές κριτικές που
ασκήθηκαν τότε προήλθαν από το εσωτερικό της εφημερίδας. Όπως έγραψε κάποιος,
αυτός ο «Αμερικανός στο Παρίσι» ήταν εξαιρετικά αμήχανος με την κατάσταση, και
ιδιαίτερα με την οικονομική του υποστήριξη από μια ηλικιωμένη κυρία. Τότε
αποφάσισε να πάει στο Παρίσι ο Άρθουρ Σουλτσμπέργκερ Τζούνιορ, πρόεδρος της
Νιου Γιορκ Τάιμς, και να μιλήσει στο προσωπικό. Μαζί του ήταν ο εξάδελφός του
Μάικλ Γκόλντεν, αντιπρόεδρος της εταιρείας.
Ο Μάικλ Γκόλντεν είναι πλέον ο νέος εκδότης της Τρίμπιουν. Και όπως λέει, η
κατάσταση στην «Ημερησία του Κόσμου» αρχίζει να αλλάζει. Δύσκολα βέβαια μπορεί
κανείς να χαρακτηρίσει ένα άρθρο «παγκόσμιο» σε μία περίοδο όπου είναι τόσο
μεγάλη η απόσταση ανάμεσα στην αμερικανική και την ευρωπαϊκή κοινή γνώμη.
Είναι αλήθεια, όμως, ότι τα πράγματα στην οδό Ντε Γκραβιέ έχουν ηρεμήσει. H
Νιου Γιορκ Τάιμς έχει ρίξει όλο της το βάρος στην αδελφή των Παρισίων, στη
διάθεση της οποίας θέτει καθημερινά άρθρα 1.200 δημοσιογράφων. Κάποτε μάλιστα
σχεδίαζε και να τη μετονομάσει σε διεθνή έκδοσή της. Όταν παραιτήθηκε όμως ο
διευθυντής Χάουελ Ρέινς λόγω του σκανδάλου με τον δημοσιογράφο Τζέισον Μπλερ,
τα σχέδια μετονομασίας αναβλήθηκαν.
H διεύθυνση της Τρίμπιουν, που υπολογίζει τη συλλογική αξία των αναγνωστών της
σε 741 δισεκατομμύρια δολάρια, θέλει να ικανοποιήσει τις προσδοκίες του
«παγκόσμιου κοινού» της, που προτιμά την αντικειμενικότητα από τη στράτευση
και το σχόλιο από τη διαμάχη. Μια τέτοια γραμμή, λέει ο Γκόλντεν, ακολουθούν
μεταξύ άλλων η Γουολ Στριτ Τζέρναλ, η Φαϊνάνσιαλ Τάιμς και το περιοδικό
Μπίζνες Γουίκ. Το λάθος τους όμως είναι ότι απευθύνονται κυρίως στον
επιχειρηματικό κόσμο. Ύστερα από μήνες ερευνών, η Τρίμπιουν και η μητρική της
εταιρεία κατέληξαν ότι το μέλλον των «παγκόσμιων» εφημερίδων δεν βρίσκεται
στις επιχειρήσεις, αλλά στο ευρύτερο κοινό.














