Συναίνεση για τον Mπαρόσο

Ο πρωθυπουργός της Πορτογαλίας έχει πολλά προσόντα. Μιλά πολλές ξένες
γλώσσες. Προέρχεται από μια χώρα που συμμετέχει ενεργά στο ευρώ. Και έχει
αποκηρύξει το μαοϊκό του παρελθόν. Με άλλα λόγια, είναι ο ιδανικός άνθρωπος
για να ηγηθεί της Ευρώπης.

Ζοζέ Μανουέλ Ντουράο Μπαρόσο: «Είμαι ένας μεταρρυθμιστής, όχι ένας επαναστάτης, ένας κεντρώος, όχι ένας φονταμενταλιστής της ελεύθερης αγοράς»

Ο Ζοζέ Μανουέλ Ντουράο Μπαρόσο έχει βέβαια και αρκετά μειονεκτήματα. Το
μεγαλύτερο είναι ότι πριν από τον πόλεμο στο Ιράκ οργάνωσε τη Σύνοδο Κορυφής
των Αζορών, με τη συμμετοχή του προέδρου Μπους, του Βρετανού πρωθυπουργού Τόνι
Μπλερ και του τότε Ισπανού πρωθυπουργού Χοσέ Μαρία Αθνάρ. Συγκέντρωσε δηλαδή
υπό την προεδρία του όλο το φιλοπολεμικό στρατόπεδο. H ενέργειά του αυτή, όπως
και η επίμονη άρνησή του να αποσύρει στη συνέχεια τους 120 Πορτογάλους
αστυνομικούς που σταθμεύουν στο Ιράκ, προκάλεσε την οργή τόσο των Πορτογάλων
όσο και της υπόλοιπης («παλιάς») Ευρώπης. Και θεωρούνταν το βασικότερο εμπόδιο
για την αποδοχή του ως νέου προέδρου της Κομισιόν από την Ισπανία, τη Γαλλία
και τη Γερμανία.

Το… κέτερινγκ

Φαίνεται όμως πως το εμπόδιο αυτό ξεπεράστηκε. Όπως ανακοίνωσε χθες ο
προεδρεύων της Ευρωπαϊκής Ένωσης Μπέρτι Αχέρν, ο 48χρονος δικηγόρος τυγχάνει
της υποστήριξης των περισσοτέρων, αν όχι όλων, των Ευρωπαίων ηγετών. Ο
Γκέρχαρντ Σρέντερ, μάλιστα, δήλωσε δημοσίως ότι η Γερμανία θα υπερψηφίσει την
υποψηφιότητά του. Ίσως να μέτρησε το γεγονός ότι σε όλες τις φωτογραφίες από
τη Σύνοδο των Αζορών, δεν φαινόταν παρά μόνο το χέρι τού κ. Μπαρόσο -πολλοί
είπαν τότε ότι ο Πορτογάλος πρωθυπουργός ήταν υπεύθυνος για το κέτερινγκ.
Θετικό θεωρείται επίσης το γεγονός ότι μετά την κήρυξη του πολέμου διατήρησε
καλές σχέσεις με το Παρίσι και το Βερολίνο, λειτουργώντας ως γέφυρα ανάμεσα
στις Ηνωμένες Πολιτείες και την Ευρώπη. «Είμαι βέβαιος ότι ο Ντουράο Μπαρόσο
θα κάνει εξαιρετική δουλειά» δήλωσε ο Βρετανός πρωθυπουργός Τόνι Μπλερ. Μόνο
το Ευρωπαϊκό Σοσιαλιστικό Κόμμα εξέφρασε χθες τις επιφυλάξεις του διά στόματος
του προέδρου του Πουλ Νίρουπ Ράσμουσεν. Αλλά δύσκολα θα επιμείνει σ’ αυτές.

Βεβαιότητα

Αν και ο ίδιος ο Μπαρόσο δεν έχει απαντήσει ακόμη θετικά στην πρόταση για την
υποψηφιότητά του, θεωρείται σχεδόν βέβαιο ότι θα είναι ο διάδοχος του Ρομάνο
Πρόντι στην προεδρία της Κομισιόν. H απόφαση θα ληφθεί κατά την αυριανή
έκτακτη σύνοδο της Ευρωπαϊκής Ένωσης, δίνοντας τέλος στις άκομψες διαμάχες που
είχαν σημειωθεί τις τελευταίες εβδομάδες. Ο διορισμός του θα πρέπει στη
συνέχεια να επικυρωθεί από το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, που θα συνέλθει για τον
σκοπό αυτό το δεύτερο δεκαπενθήμερο του Ιουλίου.

Πολλοί θα πουν ότι ο Μπαρόσο είναι ο ελάχιστος κοινός παρονομαστής σε μια
άτολμη Ευρώπη, ένας άνθρωπος χωρίς οράματα, που βρίσκεται πιο κοντά στην
Ουάσιγκτον απ’ ό,τι στις Βρυξέλλες. «Είμαι ένας μεταρρυθμιστής, όχι ένας
επαναστάτης, ένας κεντρώος, όχι ένας φονταμενταλιστής της ελεύθερης αγοράς»
λέει ο ίδιος. Και επισημαίνει ότι υποστηρίζει αρκετές θέσεις που βρίσκουν
αντίθετη την Ουάσιγκτον, όπως είναι η κατάργηση της θανατικής ποινής και η
επικύρωση της Συνθήκης του Κυότο για τον περιορισμό των αερίων που ευθύνονται
για το φαινόμενο του θερμοκηπίου. Επιμένει πάντως ότι «η Ευρώπη πρέπει να
είναι εταίρος των Ηνωμένων Πολιτειών και όχι αντίβαρο σε αυτές».

Μεταρρυθμίσεις

Ως πρωθυπουργός της Πορτογαλίας ο Μπαρόσο υπήρξε ένας μεταρρυθμιστής που δεν
δίστασε να εφαρμόσει αυστηρά μέτρα λιτότητας για να βγάλει τη χώρα του από τη
χειρότερη ύφεση της τελευταίας δεκαετίας. Μεταξύ των μέτρων αυτών, που
κόστισαν στο κόμμα του το χειρότερο ποσοστό της ιστορίας του στις πρόσφατες
ευρωεκλογές, ήταν η μείωση του προσωπικού των δημοσίων επιχειρήσεων και η
αναμόρφωση της φιλεργατικής νομοθεσίας.

Ποιος είναι

* ΜΑΟΪΚΟ ΠΑΡΕΛΘΟΝ Ο Ζοζέ Μανουέλ Ντουράο Μπαρόσο γεννήθηκε στη Λισαβώνα
στις 23 Μαρτίου 1956 και σπούδασε νομικά. Στη διάρκεια της δικτατορίας είχε
ενεργό δράση από τους κόλπους μιας παράνομης μαοϊκής οργάνωσης που λεγόταν
Κομμουνιστικό Κόμμα των Πορτογάλων Εργατών/ Επαναστατικό Κίνημα του
Πορτογαλικού Προλεταριάτου.

* ΣΤΗΝ ΚΕΝΤΡΟΔΕΞΙΑ Έξι χρόνια μετά την πτώση της δικτατορίας,
αποτέλεσμα της Επανάστασης των Γαριφάλων (25 Απριλίου 1974), ο Μπαρόσο
εντάσσεται στο Σοσιαλδημοκρατικό Κόμμα, όπου παραμένει μέχρι σήμερα. Παρά το
όνομά του, το κόμμα αυτό ανήκει στην κεντροδεξιά.

* ΠΡΩΘΥΠΟΥΡΓΟΣ Μετά τα μέσα της δεκαετίας του ’80, ο Μπαρόσο
αναλαμβάνει διάφορα αξιώματα. Το 1992 διορίζεται υπουργός Εξωτερικών και από
τη θέση αυτή διαπραγματεύεται την ειρηνευτική συμφωνία για τον τερματισμό του
εμφυλίου πολέμου στην Αγκόλα. Το 1995 μεταβαίνει στην Ουάσιγκτον για να
διδάξει στο Πανεπιστήμιο του Τζορτζτάουν. Επιστρέφει το 1999. Τρία χρόνια
αργότερα κερδίζει τις εκλογές και γίνεται πρωθυπουργός.