Aφού κάνει το καλό…

Έγραφα χτες για τον πληθωρισμό στις παραστάσεις του «Άδειου Χώρου» της
Πειραματικής Σκηνής – έντεκα ομάδες στριμωγμένες για πρόβες και παραστάσεις σε
δύο αίθουσες μέσα σε είκοσι έξι ημέρες φέτος – που κατά την άποψή μου πρέπει
να αντιμετωπιστεί, για να αποσυμφορηθεί ο θεσμός και να γίνει πιο χρήσιμος. Να
συμπληρώσω επιπλέον ότι το φετινό πρόγραμμα, ίσως λόγω του στριμώγματος, έχει
μπλεχτεί. Ομάδες άλλαξαν ημέρες, οι ώρες που παίζονται είναι άλλα αντ’ άλλων
και τηλέφωνο για ενημέρωση δεν υπάρχει! Κουλουβάχατα στο Γκαράζ… Στο
τηλέφωνο των ταμείων του, που δίνει το Εθνικό για τις στήλες θεαμάτων,
απαντάει μόνον τηλεφωνητής που μας πληροφορεί ότι στην Πειραματική Σκηνή
δίνονται οι παραστάσεις του «Άδειου Χώρου» από 2 έως 26 Ιουνίου με ελεύθερη
είσοδο. Σιγά την πληροφορία! Φωτιστήκαμε…

…ας το ρίξει στον γιαλό

Όσοι έχουν την τύχη να γνωρίζουν το τηλέφωνο της Πειραματικής που το Εθνικό
ΔΕΝ έχει ανακοινώσει, μπορούν να παίρνουν πληροφορίες μόνον έως τις 17.00!
Επειδή η είσοδος είναι ελεύθερη, πρέπει να έχουν εξαφανιστεί οι ταμίες; Δεν θα
έπρεπε να βρίσκεται κάποιος, κάπου τέλος πάντων, έτοιμος να δίνει πληροφορίες
για το περιπεπλεγμένο ωράριο; Έστω ένας καθημερινά ενημερωνόμενος τηλεφωνητής.
Το επαναλαμβάνω: το Εθνικό πρέπει να ξανακοιτάξει τον θεσμό. Κι αν θέλει να
κάνει το καλό, ας το κάνει ολόκληρο. Κι ας το ρίξει στον γιαλό… Ας μην
αντιμετωπίζει τα παιδιά του Άδειου Χώρου ως πτωχούς συγγενείς. Και ας
επιτρέψει σε όσους ενδιαφέρονται, να μπορούν να έχουν μια καλύτερη ενημέρωση.