[ ΠΡΟΒΟΛΕΙΣ ]

Οι τρεις Νομικές Σχολές των Πανεπιστημίων μας έλαβαν μια σημαντική
απόφαση: Να συγκροτήσουν κοινή επιστημονική επιτροπή, η οποία, ελεύθερη από
πολιτικές σκοπιμότητες, κρατικό έλεγχο και κυβερνητικούς χειρισμούς, θα
ασκήσει τον απόλυτα ελεύθερο επιστημονικό έλεγχο όλων των χειρισμών που
μεθοδεύονται για να προστατευθούν, έτσι, πολύτιμες κατακτήσεις του νομικού μας
πολιτισμού.

Ασφαλώς αυτή η πρωτοβουλία θα έπρεπε να έχει ληφθεί νωρίτερα, πριν φτάσουν στη
Βουλή οι «τρομονόμοι» της κυβέρνησης Σημίτη (ψηφίστηκε πριν από δύο χρόνια)
και της κυβέρνησης Καραμανλή που συζητείται απόψε στην Ολομέλεια. Όπως επίσης
οι πρωτοβουλίες πολιτικών απ’ όλα τα κόμματα και προσωπικοτήτων (π.χ. του
Γεώργιου-Αλέξανδρου Μαγκάκη και του Μανώλη Γλέζου) θα έπρεπε να έχουν
εκδηλωθεί νωρίτερα, πολύ πριν ολοκληρωθεί αυτός ο κύκλος της
«αντιτρομοκρατικής υστερίας» που γέμισε με κάμερες και νόμους, δήθεν για την
ασφάλεια του πολίτη, όλη την Ελλάδα.

H σημερινή, φυσικά, κινητοποίηση στο κέντρο της Αθήνας αποτελεί μια απάντηση
στην «τρομολαγνεία». Είναι, ωστόσο, ένα από τα πολλά βήματα που πρέπει να
γίνουν για να δοθεί μια απάντηση σε όσους νομίζουν πως η τρομοκρατία
καταπολεμάται με την κατατρομοκράτηση του πολίτη.

Το θέμα είναι πολύ σοβαρό, ίσως περισσότερο και από την επιτυχία ενός μεγάλου
κοινωνικού προγράμματος. Αφορά τη δημοκρατία, η οποία απειλείται με ρυθμίσεις
που ακυρώνουν και ποδοπατούν αξίες και τα δικαιώματα του ανθρώπου. Σε μία
εποχή κατά την οποία ξαναϊδρύονται στρατόπεδα συγκέντρωσης, όπως στο
Γκουαντάναμο και στο Ιράκ, τέτοιες νομοθετικές περιπέτειες, που αναζητούν
μάλιστα τον κοινοβουλευτικό μανδύα – στην Ελλάδα, απόψε στη Βουλή -, είναι
επικίνδυνες. Πέραν του περιορισμού των ελευθεριών του πολίτη, δημιουργούν ένα
βαρύ κλίμα αποτροπής κάθε ελεύθερης φωνής και καταπίεσης κάθε αγωνιστικής
διαμαρτυρίας των κινημάτων των εργαζομένων και των αντιπολεμικών μετώπων.

Τίθεται, λοιπόν, ένα μεγάλο ερώτημα δημοκρατικής συνείδησης: Ποιοι βουλευτές
θα σηκώσουν φωνή απέναντι σ’ συτό το άγος για τη δημοκρατία;