Yψηλή ζήτηση για χάλυβα

Με τις σημαντικές επενδύσεις που πραγματοποίησαν και οι τέσσερις χαλυβουργίες
της χώρας δηλώνουν έτοιμες να καλύψουν με εξαγωγές τα κενά που θα προκύψουν
στην εγχώρια κατανάλωση μετά την ολοκλήρωση των Ολυμπιακών έργων.

Οι τιμές των χαλυβουργικών προϊόντων έχουν πάρει την ανηφόρα. Ο χάλυβας που
χρησιμοποιείται στις μεταλλικές κατασκευές των μεγάλων έργων έχει ανατιμηθεί,
από τα 350 δολάρια τον τόνο που ήταν τον Νοέμβριο στα 550 δολάρια σήμερα, ενώ
στο σίδερο μπετόν που χρησιμοποιείται στην ιδιωτική οικοδομική δραστηριότητα
οι τιμές ακολούθησαν την ίδια ανοδική πορεία και σήμερα πλησιάζουν τα 450
δολάρια τον τόνο.

Ο «ένοχος» για τη μεγάλη αυτή αύξηση είναι κινεζική αγορά, η οποία, λόγω των
εντυπωσιακών ρυθμών αύξησής της (7% – 8% ετησίως) καταβροχθίζει μεγάλες
ποσότητες χάλυβα αλλά και scrap, που είναι και η πρώτη ύλη που χρησιμοποιείται
για την παραγωγή του.

Και το 2004

Στελέχη του κλάδου παραγωγής χαλυβουργικών προϊόντων εκφράζουν φόβους ότι η
ξέφρενη πορεία στις τιμές των προϊόντων χάλυβα θα συνεχιστεί και το 2004, έστω
και με πιο συγκρατημένους ρυθμούς.

Οι τσουχτερές τιμές χαλυβουργικών προϊόντων δεν άφησαν, ούτε πρόκειται να
αφήσουν, ανεπηρέαστη και την ελληνική αγορά. Στελέχη του κατασκευαστικού
κλάδου εκτιμούν ότι, παρά το γεγονός της ολοκλήρωσης των Ολυμπιακών Έργων, η
ζήτηση χαλυβουργικών προϊόντων θα εξακολουθήσει να είναι μεγάλη,
τροφοδοτούμενη τόσο από την ιδιωτική οικοδομική δραστηριότητα όσο και από την
κατασκευή των αυτοχρηματοδοτούμενων οδικών αξόνων που προβλέπεται να
δρομολογούνται σταδιακά.

Με δεδομένη τη διατήρηση των ίδιων, περίπου, ρυθμών ζήτησης χάλυβα, τόσο από
την εγχώρια όσο και από τη διεθνή αγορά, οι τέσσερις ελληνικές χαλυβουργίες –
Σιδενόρ, Χαλυβουργική, Χαλυβουργία Θεσσαλίας και Ελληνική Χαλυβουργία – δεν
έχουν κανένα λόγο να ρίξουν τις τιμές τους. Την ίδια τιμολογιακή πολιτική
προβλέπεται να ακολουθήσουν και οι εισαγωγείς προϊόντων χάλυβα, οι οποίοι
καλύπτουν σήμερα περίπου το 20% της εγχώριας ζήτησης.

Επικαλούμενοι το μεγάλο κόστος της πρώτης ύλης (scrap), αλλά και τον
υπερδιπλασιασμό των ναύλων, που από τα 50 δολάρια τον τόνο έφτασαν μέσα σε
λίγους μήνες τα 120 δολάρια, εκτιμάται ότι θα ανεβάσουν την τιμή των τελικών
προϊόντων που παράγουν έως και 15%. Και αυτό, παρά το γεγονός ότι οι τιμές
χαλυβουργικών προϊόντων έχουν σπάσει ρεκόρ 50ετίας.

Βεβαίως, υπάρχουν και οι αντίθετες εκτιμήσεις, σύμφωνα με τις οποίες «η τρελή
πορεία των τιμών του χάλυβα δεν μπορεί να συνεχιστεί», καθώς έχει γονατίσει
πολλές βιομηχανίες που τον χρησιμοποιούν σε μεγάλο βαθμό. Οι απόψεις αυτές
στηρίζονται στην εκτίμηση ότι με τέτοιες υψηλές τιμές η ζήτηση θα υποχρεωθεί
από μόνη της να περιοριστεί, μη αντέχοντας άλλο να σηκώνει το μεγάλο κόστος
των χαλυβουργικών προϊόντων. Οι πρώτες ενδείξεις που υποστηρίζουν την εκτίμηση
αυτή προέρχονται από την Κίνα, η οποία έχει περιορίσει αισθητά τη ζήτηση.

Σε κάθε περίπτωση, η προσδοκώμενη, λόγω της δυναμικής επανεμφάνισης της
Χαλυβουργικής, μείωση στις τιμές χαλυβουργικών προϊόντων στην ελληνική αγορά,
φαίνεται να αναβάλλεται επ’ αόριστον.

H αρχαιότερη ελληνική χαλυβουργία, που αναμένεται να θέσει από τον ερχόμενο
Αύγουστο σε πλήρη λειτουργία τη νέα της επένδυση, δεν πρόκειται να ακολουθήσει
επιθετική πολιτική εκμεταλλευόμενη τη διατήρηση της ζήτησης σε υψηλά επίπεδα.

Ανώτατο διοικητικό στέλεχος της εταιρείας εκτιμά ότι με μια Κίνα που απορροφά
μεγάλες ποσότητες χάλυβα, με την οικονομία των ΗΠΑ να βρίσκεται σε άνοδο και
με την Ευρώπη να παρουσιάζει σημάδια ανάκαμψης, οι πωλήσεις είναι
εξασφαλισμένες.

H οικοδομή

Εξάλλου, εκτιμάται ότι η ιδιωτική οικοδομική δραστηριοτήτα δεν πρόκειται να
κάνει πίσω επειδή ανεβαίνουν οι τιμές του χάλυβα, η συμμετοχή του οποίου στο
συνολικό κόστος κατασκευής μιας οικοδομής δεν είναι και τόσο σημαντική: μια
οικοδομή 200 τ.μ. απαιτεί περίπου 23 τόνους χάλυβα, πράγμα που σημαίνει ότι με
μια αύξηση της τάξεως του 15% η επιβάρυνση για σίδηρο μπετόν θα είναι περίπου
11.000 ευρώ.

Οι δύο μεγάλες χαλυβουργίες, Σιδενόρ και Χαλυβουργική, πραγματοποίησαν μεγάλες
επενδύσεις – 300 εκατ. ευρώ η πρώτη τα τελευταία έξι χρόνια και πάνω από 100
εκατ. ευρώ η δεύτερη – και είναι αυτονόητο ότι θα διεκδικήσουν μεγαλύτερα
μερίδια αγοράς και μέσα από την τιμολογιακή τους πολιτική.