Φτιάχνουν «ποδήλατα» με εξαρτήματα από παλιά ρωσικά τανκς!

Κουβανός δείχνει την τουρμπίνα τού ρικ-ιν-μπίλι του, ενθύμιο από κάποιο παλιό σοβιετικό άρμα μάχης

Ρικ-ιν-μπίλι! Απαντήστε ειλικρινά, το ξέρατε; Και μην ανοίγετε λεξικά. Δεν
υπάρχει σε κανένα. Εφεύρεση το όνομά του, ενδεικτικό της δαιμόνιας κουβανικής
εφευρετικότητας το ίδιο το αντικείμενο. Κανείς δεν ξέρει πώς προέκυψε, ούτε
και γιατί δύο από τα συνθετικά του είναι οι λέξεις ρικ και μπίλι. Σχέση με το
ροκ πάντως, μάλλον επιβεβαιώνεται…

Το «καινοτόμο» ρικ-ιν-μπίλι, δεν είναι και τόσο καινούργιο. Μακρινός εξάδελφος
του ποδηλάτου α λα κουβανικά, ανήκει στην κατηγορία των δικύκλων και
κυκλοφορεί στους δρόμους της Αβάνας εδώ και χρόνια, αποτελώντας εναλλακτικό
μέσον μεταφοράς.

Παραλλαγές. Απαντάται σε διάφορες παραλλαγές. Πάρτε ένα κινεζικό
ποδήλατο. Εφαρμόστε πάνω του ένα κλεμμένο αλυσοπρίονο, ένα πλαστικό μπουκάλι
για τα καύσιμα, ένα καρεκλάκι ή ό,τι προτιμάτε για να καθήσετε και με λίγες
ακόμη συμβουλές από τους ειδήμονες θα είστε έτοιμοι να συναγωνιστείτε ακόμη
και τους παραδοσιακούς του χρήστες. Πενήντα ή 125 κυβικών, η κίνησή τους
μπορεί να ενεργοποιηθεί με ποικίλα μέσα, αρκεί να τροποποιηθούν κατάλληλα:
αντλίες νερού, γεννήτριες, ακόμη και εξαρτήματα παλιών σοβιετικών αρμάτων
μάχης (κοινό μυστικό μεταξύ των ειδικών, τα τελευταία είναι από τα πλέον
αξιόπιστα και δυνατά). Ολόκληρες οικογένειες μεταφέρουν, μαμά, μπαμπά και το
παιδί στη μέση.

Δεν χρειάζεται να τα δει κανείς μπροστά του για να τα αναγνωρίσει. Άλλωστε,
σπάνια ένα ρικ-ιν-μπίλι είναι όμοιο με ένα άλλο. Ο ήχος τους προηγείται της
εικόνας τους. Όπως και να ‘χει πάντως, αποτελούν μία από τις πλέον
λειτουργικές εναλλακτικές λύσεις για τις μεταφορές στην Κούβα από τις αρχές
της προηγούμενης δεκαετίας και την κατάρρευση του σοβιετικού κομμουνισμού,
οπότε μειώθηκαν αισθητά τα μέσα μαζικής μεταφοράς. Επίσης, το πρόβλημα
εντείνεται και λόγω της περιορισμένης πρόσβασης σε ιδιωτικά αυτοκίνητα,
κατασκευασμένα μετά το 1960. Για την αγορά τους απαιτείται έγκριση από τις
αρχές σε ανώτερο επίπεδο.

Οι εναλλακτικές λύσεις, όπως η παραπάνω, είναι παράνομες και στους ιδιοκτήτες
τους επιβάλλονται πρόστιμα, γιατί θεωρούνται επικίνδυνα. Επίσης, στα «φτιάξ’
το μόνο σου» δίκυκλα δεν παραχωρούνται πινακίδες, γιατί δεν αναγνωρίζονται
επίσημα, όπως τα εργοστασιακά. Τελευταία πάντως, μέχρι και η Αστυνομία έχει
γίνει περισσότερο ανεκτική. Όλο και λιγότερα κατάσχονται καθημερινά,
ενδεικτικό της κατανόησης των αστυνομικών για την κρίση στα μέσα μεταφοράς της Κούβας.