Tα παιδιά δεν παίζουν πια

Ο GI Joe, ο πλαστικός στρατιώτης που αγάπησαν γενιές αγοριών, κλείνει φέτος
τα 40 και ετοιμάζεται να δώσει μια από τις σκληρότερες μάχες του: στόχος του,
να κατακτήσει τη φαντασία παιδιών τα οποία θα προτιμούσαν να παίξουν με
βιντεοπαιγνίδια.

Πρόκληση για τη βιομηχανία του παιγνιδιού. Οι σύγχρονοι πιτσιρικάδες προτιμούν να σερφάρουν στο Δίκτυο από το να παίζουν με κούκλες δράσης όπως ο μικρός Αμερικανός του 1965

Αλλά ο GI Joe δεν είναι μόνος. Στην ηλικία των οκτώ ετών περίπου, τα παιδιά
αρχίζουν να χάνουν το ενδιαφέρον τους για τα παραδοσιακά παιγνίδια, όπως οι
κούκλες δράσης, και στρέφονται στη μόδα, τα ηλεκτρονικά και τα
βιντεοπαιγνίδια. Σύμφωνα με τους «Φαϊνάνσιαλ Τάιμς», αυτή είναι η
σημαντικότερη πρόκληση για τη βιομηχανία του παιγνιδιού. Οι κατασκευαστές
καλούνται να αντιμετωπίσουν τη λεγόμενη «συμπίεση των ηλικιών» ή «KGOY» (από
τα αγγλικά αρχικά των λέξεων, «παιδιά μεγαλώνουν νεώτερα»).

H ηλικιακή ομάδα που επηρεάζεται περισσότερο είναι αυτή των 8 ώς 12 – η
λεγόμενη ηλικία των «τουίνς», πριν από τα «τινς», την εφηβεία. Έχοντας έναν
καταιγισμό επιλογών, οι τουίνς ενδιαφέρονται πλέον λιγότερο για τα παραδοσιακά
παιγνίδια και η απομάκρυνσή τους απ’ αυτά επέρχεται με ρυθμό ταχύτερο απ’ ό,τι
τα περασμένα χρόνια. «Οι κατασκευαστές παιγνιδιών θα πρέπει να αρχίσουν να το
λαμβάνουν υπόψη, αν δεν το έχουν ήδη κάνει», λέει ο Μάικλ Ρένμοντ, αναλυτής
του Ομίλου The NPD Group, και προσθέτει πως η τάση προς τα ηλεκτρονικά
παιγνίδια επηρεάζει ιδιαίτερα τα αγόρια.

Οι ειδικοί

Το 2003, για παράδειγμα, τα αγόρια που έπαιζαν με βιντεοπαιγνίδια πέρασαν
περίπου 40% λιγότερο χρόνο παίζοντας με κούκλες δράσης απ’ ό,τι την
προηγούμενη χρονιά, σύμφωνα με πρόσφατη έρευνα του ενημερωτικού δελτίου NPD
Funworld.

Ψυχολόγοι και αναλυτές της βιομηχανίας του παιγνιδιού λένε πως πολλοί
παράγοντες ευθύνονται για το γεγονός ότι τα παιδιά παίζουν λιγότερο και
εγκαταλείπουν νωρίτερα τα παραδοσιακά παιγνίδια τους. Ένα από τα κεντρικά
θέματα είναι αυτό του χρόνου. Τα παιδιά έχουν υπερφορτωμένο πρόγραμμα και
λιγότερες ελεύθερες ώρες για να χαλαρώνουν. Και ο ανταγωνισμός για το τι θα
τους τραβήξει την προσοχή τις λίγες αυτές ώρες χαλάρωσης είναι σκληρός, από τα
βιντεοπαιγνίδια και το Ίντερνετ μέχρι την τηλεόραση και τα σπορ. «Τα σημερινά
παιδιά επιτηρούνται στενά και έχουν λιγότερο χρόνο για ελεύθερο, μη δομημένο
δημιουργικό παιγνίδι και πολύ περισσότερη δραστηριότητα μέσα στο σπίτι», λέει
ο Μάικλ Κοέν, ψυχολόγος και ιδρυτής της εταιρείας ερευνών και συμβούλων
Michael Cohen Group. «H έμφαση στις εκπαιδευτικές επιδόσεις σε όλο και
νεαρότερη ηλικία σημαίνει ότι τα παιδιά ξοδεύουν περισσότερο χρόνο για το
σχολείο και την κατ’ οίκον σχολική δουλειά και λιγότερο για το παιγνίδι».

Το στοίχημα των κατασκευαστών

H τάση της «συμπίεσης των ηλικιών» έχει αναγκάσει τις εταιρείες
παιγνιδιών να εργάζονται σκληρά για να παρακολουθούν τις αλλαγές στην
τεχνολογία και τα γούστα των παιδιών. Το στοίχημα γι’ αυτές είναι να
δημιουργήσουν νεωτεριστικά παιγνίδια που να βρίσκουν απήχηση στους τουίνς –
μια αγορά 5 δισ. δολαρίων που αντιστοιχεί στο 20% της βιομηχανίας παραδοσιακών
παιγνιδιών, η οποία φτάνει συνολικά τα 20,7 δισ. δολάρια. Τι χρειάζεται λοιπόν
για να δελεάσεις τους τουίνς καταναλωτές; Αναλυτές λένε πως για να είναι
επιτυχημένο ένα παιγνίδι πρέπει κατ’ αρχήν να μπορεί να μεταφέρεται, επειδή τα
παιδιά περνούν πολύ χρόνο σε αυτοκίνητα ή πούλμαν. Ένα παιγνίδι πρέπει επίσης
να ταιριάζει με τον κοινωνικό κύκλο του παιδιού. Για τα αγόρια, αυτό εν γένει
σημαίνει πως το παιγνίδι θα πρέπει να έχει κάποιο ηλεκτρονικό εξάρτημα ή μια
αθλητική διάσταση. (Περίπου το 70% των χρημάτων που ξοδεύονται σε παιγνίδια
διατίθεται για προϊόντα που έχουν ενσωματωμένο τσιπ ηλεκτρονικού υπολογιστή.)
Για τα κορίτσια, το σημαντικό είναι η μόδα και η κοινωνική αλληλεπίδραση.

Καθώς η αγορά των τουίνς στρέφεται όλο και περισσότερο προς τα παιγνίδια με
κάποιο ηλεκτρονικό στοιχείο, οι κατασκευαστές παραδοσιακών παιγνιδιών θα
έρχονται σε όλο και πιο άμεσο ανταγωνισμό με τις εταιρείες που κυριαρχούν στην
αγορά των βιντεοπαιγνιδιών, ιδιαίτερα με την ιαπωνική Nintendo. Χάρη στο
εξαιρετικά επιτυχημένο Game Boy, η Nintendo έχει το μεγαλύτερο μερίδιο στην
αγορά των βιντεοπαιγνιδιών για τουίνς. Όταν το Game Boy πρωτοκυκλοφόρησε στις
ΗΠΑ, το 1989, η Nintendo πούλησε περίπου 2,5 εκατ. κομμάτια. Πέρυσι πούλησε
περισσότερα από 8 εκατομμύρια.