Aυξάνεται η δυσαρέσκεια

Το ότι πνέει ένας αντιευρωπαϊκός άνεμος στην Βρετανία, το γνωρίζαμε. Το ότι
ο άνεμος αυτός, όμως, έχει γίνει τόσο ισχυρός που μπορεί να προσφέρει στο
Κόμμα για την Ανεξαρτησία του Ηνωμένου Βασιλείου (UPIK) ποσοστό έως και 21%
στις ευρωεκλογές, λίγοι το φαντάζονταν.

Ρόμπερτ Κιλρόι-Σιλκ. Ο πρώην παρουσιαστής σε talk show γίνεται δεκτός με ενθουσιασμό από ψηφοφόρους στο Νότιγχαμ

Σύμφωνα με μια δημοσκόπηση που πραγματοποίησε το YouGov μέσω Ίντερνετ στις 29
Μαΐου, οι Βρετανοί Συντηρητικοί θα εξασφαλίσουν στις ευρωεκλογές της 13ης
Ιουνίου 27%, οι Εργατικοί 23%, οι Φιλελεύθεροι-Δημοκράτες 16% και το UKIP 21%.
Τελείως διαφορετικά είναι τα αποτελέσματα δημοσκόπησης που είχε γίνει στις 19
Απριλίου από το Ινστιτούτο MORI. Οι Συντηρητικοί είχαν λάβει τότε 35%, οι
Εργατικοί 33%, οι Φιλελεύθεροι-Δημοκράτες 24% και το UKIP μόλις 2%. Στην ίδια
εκείνη δημοσκόπηση, ωστόσο, είχε τεθεί και το ερώτημα τι θα συνέβαινε εάν ένα
υποψήφιο κόμμα πρότεινε την αποχώρηση της Βρετανίας από την E.E. και τον
περιορισμό της εισόδου μεταναστών στη χώρα: Το 40% είχε δηλώσει «πρόθυμο» να
ψηφίσει ένα τέτοιο πολιτικό σχηματισμό.

Αφαίμαξη ψήφων

«Ας είμαστε σαφείς: μια αποχώρηση από την E.E. θα ήταν απόλυτη καταστροφή για
την Βρετανία», ένιωσε χθες την ανάγκη να δηλώσει ο Βρετανός υπουργός
Εξωτερικών Τζακ Στρο, κι αυτό δεν είναι τυχαίο. Μπορεί βραχυπρόθεσμα το UPIK
να απειλεί (με… αφαίμαξη ψήφων) τους Συντηρητικούς και ιδιαίτερα τον νέο
τους αρχηγό, τον Μάικλ Χάουαρντ, αν όμως το ποσοστό του φτάσει στα επίπεδα που
προβλέπει η δημοσκόπηση μέσω Ίντερνετ, τότε τα πράγματα θα αρχίσουν να
σοβαρεύουν και για το κόμμα του Μπλερ. Κι ας προοιωνίζεται η ίδια δημοσκόπηση
μια μάλλον ευπρόσωπη ήττα για τους Εργατικούς σε σχέση με το 1999, όταν είχαν
λάβει 28% έναντι 35,8% των Συντηρητικών -και μόλις 7% του ΡΙΚ.

H θλιβερή αλήθεια είναι πως το αντιευρωπαϊκό κόμμα της Βρετανίας, το οποίο
διαθέτει επί του παρόντος τρεις έδρες στο Ευρωκοινοβούλιο, έχει πολλούς άσους
στο μανίκι του. Κατ’ αρχάς, τη δυνατότητα να δαπανήσει πολλά χρήματα για την
προεκλογική του εκστρατεία. Κατά δεύτερον, την πλούσια πηγή ψήφων που αποτελεί
η δυσαρέσκεια των Βρετανών με την Ευρώπη. Κατά τρίτον, χαρισματικά στελέχη.
Σύμβουλός του είναι ένας πρώην συνεργάτης του Μπιλ Κλίντον, ο Ντικ Μόρις. Το
κόμμα υποστηρίζεται από την ηθοποιό Τζόαν Κόλινς και στους υποψηφίους του
περιλαμβάνεται και ο Ρόμπερτ Κιλρόι-Σιλκ, ένας πρώην βουλευτής των Εργατικών
που έγινε δημοσιογράφος, για να απολυθεί προ μηνών από το BBC εξαιτίας ενός
άρθρου του που κρίθηκε ρατσιστικό απέναντι στους Άραβες. Ηγέτης του είναι ο
Νάιτζελ Φάρατζ, ο οποίος επιμένει πως το UPIK δεν έχει καμία σχέση με το
ακροδεξιό Βρετανικό Εθνικό Κόμμα.

Οι ευρωεκλογές, βέβαια, αναμένεται να συνοδευτούν από υψηλή αποχή -σε όλη την
Ευρώπη. Στη Γαλλία, για παράδειγμα, τα δύο τρίτα των πολιτών δήλωσαν πως δεν
ενδιαφέρονται για το θέμα. Και στη Βρετανία, αναμένεται να προσέλθει στις
κάλπες μόλις ένας στους τρεις ψηφοφόρους. Σε αυτό το πλαίσιο, είναι δύσκολο να
γίνουν ακριβείς προβλέψεις. Και δεν είναι λίγοι εκείνοι που αμφισβητούν το
αξιόπιστο μιας δημοσκόπησης μέσω Ίντερνετ. Το ποσοστό που θα λάβει το UPIK,
λοιπόν, είναι μια άγνωστη όσο και αποφασιστική παράμετρος.

Προειδοποιούν για τους ακροδεξιούς

Τον κίνδυνο να εξασφαλίσουν τα ακροδεξιά κόμματα της Ευρώπης αρκετές έδρες στο
Ευρωκοινοβούλιο, ώστε να αναγνωριστούν επισήμως ως «πολιτική ομάδα», με ό,τι
αυτό σημαίνει από πλευράς οικονομικών προνομίων και επιρροής, επισημαίνουν οι
αναλυτές. Επί του παρόντος, υπάρχουν στο Ευρωκοινοβούλιο περίπου δέκα
ακροδεξιοί βουλευτές. Και βάσει του κανονισμού, μια «πολιτική ομάδα» πρέπει να
έχει τουλάχιστον 18 ευρωβουλευτές από πέντε χώρες. Οι δημοσκοπήσεις, όμως,
δείχνουν ότι το Βρετανικό Εθνικό Κόμμα θα εκλέξει την 13η Ιουνίου τον πρώτο
του ευρωβουλευτή, το Εθνικό Μέτωπο του Ζαν Μαρί Λεπέν θα αυξήσει τις έδρες του
από πέντε σε οκτώ και το βελγικό Βλάαμς Μπλοκ από δύο σε τρεις. Το αυστριακό
Κόμμα της Ελευθερίας διαθέτει ήδη πέντε έδρες στο Ευρωκοινοβούλιο, η ιταλική
Λέγκα του Βορρά τρεις και το δανέζικο Ακροδεξιό Λαϊκό Κόμμα, μία. Αν η
ευρωπαϊκή Ακροδεξιά πετύχει τον στόχο της, τότε θα αποκτήσει αρκετή ισχύ ώστε
να επιβάλει τροποποιήσεις στην ευρωπαϊκή νομοθεσία και -ακόμα χειρότερα -τη
δυνατότητα να διαδίδει το αντιευρωπαϊκό της μήνυμα με ευρωπαϊκή χρηματοδότηση.