ΣE ΠPΩTO ENIKO Kαλά, πού χάθηκες;

Απελπισία. Καθόμουν στον καναπέ, βυθισμένη σχεδόν στο τίποτε, χαζεύοντας Fame
Story αν θυμάμαι καλά (μπράβο Μαρία) και εκείνος δίπλα διάβαζε εφημερίδα (τη
δικιά μας) όταν άρχισε να μου πετάει, το ένα πίσω από το άλλο, τα στοιχεία της
έρευνας της Eurostat σαν μπαλάκια του τένις που αδυνατούσα να αποκρούσω, λόγω
κακής, κυρίως, φυσικής κατάστασης (το 81% των Ελλήνων που ρωτήθηκαν προτιμάει
στον ελεύθερο χρόνο του να ξεκουράζεται στο σπίτι, το 35% να βγαίνει για να
πάει σε εστιατόριο και σε κάποιο μπαρ). Ξεβολεύτηκα από τον καναπέ. Ίσιωσα την
πλάτη, ένιωσα τα μαξιλάρια να θέλουν να με ρουφήξουν και τραβήχτηκα. Συνέχισε
απτόητος με άλλους επιθετικούς αριθμούς. Ο μέσος όρος τηλεθέασης σε διάστημα
10 ετών έχει αυξηθεί κατά περίπου 1 ώρα. Έκλεισα την Καλομοίρα, σαν να μου
είχε κάνει κάτι η κοπέλα. Δεν ξέρω γιατί, σαν να σκιάχτηκα. Αλλά η έρευνα,
αμείλικτη, είχε συνέχεια – η κατανάλωση γρήγορου φαγητού πέταξε στα ύψη (η
μεσογειακή δίαιτα θα ακολουθείται, υποθέτω, μόνο με συνταγή γιατρού και εφ’
όσον πρώτα δεν καλύψουν τις ανάγκες σου τα συμπληρώματα διατροφής, τόσες
εταιρείες έχουν επενδύσει σε αυτά, μην πάνε χαμένα). Πάμε παρακάτω. H μέση
διάρκεια των διακοπών – σε ημέρες – ήταν 7,8 το 2002 και 4,2 το 2003.
«Σταμάτα, το κάνεις μόνο για με τρομάξεις», αμύνθηκα. Δεν το κάνω εγώ, μου
είπε, τα στοιχεία το κάνουν. Έχουν τίποτε μαζί σου τα στοιχεία; Δεν είχαν.
Προσπάθησα να μαζέψω όποια ελάχιστη δύναμη μου είχε απομείνει και να περάσω
επιθετικά. Του είπα (άσχετο) πως είχε υποσχεθεί να φτιάξει το ντουλάπι που
είχε χαλάσει. Είχε απάντηση: «Μόλις το 14% προτιμά το “φτιάξτο μόνος σου” στον
ελεύθερο χρόνο του. Δεν μπορεί… θα φταίνε οι Ολυμπιακοί μάλλον – είναι κάτι
που λέω συχνά και όχι μόνο τελευταία. Μου υπενθύμισε βέβαια πως δεν είναι
ωραίο πράγμα να ρίχνω τις ευθύνες στους άλλους. Εντάξει, δεν είναι. Αλλά
πρέπει να βρούμε τον Έλληνα που χάσαμε… Κάπου εκεί έξω.