M. ΑXAΛINΩTΟΠΟYΛΟΣ «Aλίμονο αν η μουσική χρειάζεται το εθνικό για να υπάρχει»

![]() |
![]() |
Κλαρίνο με ταυτότητα, με τεχνική, και ευρύτητα πνεύματος – έτσι ώστε κανείς
από το ακροατήριο να μην αμφιβάλλει ότι το όργανο αποκτάει άλλη χάρη όταν
βρίσκεται στα χέρια βιρτουόζου. Ο Μάνος Αχαλινωτόπουλος αποφεύγει τους
χαρακτηρισμούς. Αποφεύγει ακόμη και τον χαρακτηρισμό «παραδοσιακός
κλαρινίστας» γιατί όπως λέει «είμαστε πολύ νέοι για να διεκδικούμε τέτοιους
τίτλους».
Άλλωστε και η παιδεία του τον κατατάσσει στη νέα ανήσυχη γενιά οργανοπαιχτών
που φλερτάρουν με τις μουσικές του κόσμου, την τζαζ, τη δική μας έντεχνη
παράδοση. Αυτά ως ενήλιξ. Γιατί το «παιδί» Αχαλινωτόπουλος κατοικεί ακόμα στην
ψυχή του εννιάχρονου αγοριού που ακολουθούσε τον θείο του στα πανηγύρια και
μαγευόταν από τον διονυσιασμό και την αμεσότητα των παραδοσιακών οργάνων. Από
τη μια η παράδοση (και η καθ’ ημάς Ανατολή) και από την άλλη το έντεχνο
τραγούδι, το ροκ, η τζαζ. Το πάθος και η ψυχή του «παραδοσιακού» οργανοπαίχτη
και ο διαβασμένος δυτικός μουσικός που αναζητάει διαρκώς προσπαθώντας να δώσει
ήχο στις μουσικές που κουβαλάει μέσα του. Ο ρόλος της παράδοσης ως βάσης για
δημιουργική αναζήτηση φαίνεται καθαρά και στο υλικό του πρώτου του προσωπικού
δίσκου «Υάκινθος» (Sony, 1999), αλλά και στον τρόπο που το κλαρίνο του
συνοδεύει τον Διονύση Σαββόπουλο, την Ελευθερία Αρβανιτάκη, την Έλλη Πασπαλά
και πλείστα άλλα πρώτα ονόματα στις ζωντανές τους εμφανίσεις.
Απόψε θα εμφανιστεί στην Τεχνόπολι (Γκάζι) στο πλαίσιο των συναυλιών της
Συντεχνίας Μουσικών, μαζί με τον Πόντιο τραγουδιστή Αλέξη Παρχαρίδη και την
νεαρή Αρετή Κετιμέ. Το πρόγραμμά τους βασίζεται σε διασκευές κομματιών του
«Υάκινθου», παραδοσιακά κομμάτια, κομμάτια από τον δίσκο της Αρετής, όλα
διασκευασμένα και παιγμένα με τον τρόπο που ο Μάνος αντιλαμβάνεται την
παράδοση. Τη σημερινή παράδοση. «Ο κόσμος ακούει κλαρίνο και αυτόματα ο νους
του πηγαίνει εκεί. Αλλά τι σημαίνει παράδοση; Θεωρώ βαρύ τον χαρακτηρισμό
“παραδοσιακός” με την έννοια όλου αυτού του σοβαρού, του εθνικού, του επίσημου
που κουβαλάει. Αλίμονο αν η μουσική χρειάζεται το εθνικό για να μπορεί να
υπάρχει. Το θέμα είναι να ξεπερνάς τις διαχωριστικές γραμμές και να στέκεσαι
στον έρωτα που έχει μέσα της».
INFO
Απόψε στην Τεχνόπολι (Γκάζι, Πειραιώς 100, τηλ. 210-3474.645). Είσοδος: 5 ευρώ.















