ΣTAΥPOΣ TΣIΩΛHΣ Kαταφρονεμένοι «σκυλάδες», το… αλάτι της γης

![]() |
![]() |
|
Στα μπουλούκια των «σκυλάδων», όπως λέμε με ευκολία, είναι αφιερωμένη η νέα |
«Οι μουσικοί χωρίς όνομα και επίθετο, αυτοί που μας διασκεδάζουν στα πανηγύρια
και τα λαϊκά κέντρα, χωρίς να νοιαζόμαστε για το ποιοι είναι, είχαν και έχουν
όλη την αγάπη μου και τον πόνο μου. Αυτούς λοιπόν διάλεξα για πρωταγωνιστές
της νέας κωμωδίας μου», λέει απλά ο 66χρονος Σταύρος Τσιώλης για το 12ο φιλμ
του «Και οι τελευταίοι θα γίνουν πρώτοι».
Μέχρι πριν από δέκα χρόνια γυρίζατε πολύ βαθιά υπαρξιακά δράματα… Τι
έγινε στη ζωή σας και τελευταίως κάνετε κωμωδίες, με φευγάτη διάθεση και
χιούμορ;
«Φαίνεται πως μέσα μου αυτό ήμουν κι εγώ, απλώς η ζωή ήταν πολύ σκληρή και η
βαριά πλευρά της με είχε πάρει από κάτω… Νιώθω ότι η χαρά της ζωής είναι το
μεγαλύτερο δώρο. Το γεγονός ότι ζούμε είναι το μέγα και αξεπέραστο θαύμα. Δεν
αναρωτιέμαι αν υπάρχει Θεός ή όχι. Ο κάθε άνθρωπος έχει τον δικό του Θεό του.
Κανένας πόνος δεν μπορεί να ξεπεράσει τη χαρά της ζωής. Μόνο ο πόνος του
αποχωρισμού. H μάνα που χάνει το παιδί της, το ζευγάρι που το χωρίζει ο
θάνατος ή απομακρύνονται ο ένας από τον αλλον ύστερα από μια εκ βαθέων
συνύπαρξη. Αυτός είναι και ο λόγος που δεν αντέχω πια να κάνω σχέσεις»!
Στην εποχή μας, όμως, ποιος νοιάζεται γι’ αυτά;
«Γι’ αυτό κι εγώ στράφηκα σε ανθρώπους που είναι “καταφρονεμένοι”, αλλά
περήφανοι. Και θέλησα να γίνουν ήρωες της ταινίας μου. Γιατί αποτελούν και
τους δικούς μου ήρωες, καθώς μέσα από την αγωνία τους για το χρήμα δεν έχουν
χάσει κάθε ιερό και όσιο. Δεν πιστεύουν ότι τα χρήματα είναι το παν στη ζωή.
Είναι αξιοπρεπείς, ενώ οι περισσότεροι από εμάς δεν ικανοποιούμαστε με τίποτα.
Σε όποιον να πεις: Πόσα παίρνεις; 2.000 ευρώ; Στα κάνω 5.000. Την άλλη μέρα θα
νιώθει – μη πω ότι θα είναι και σίγουρος – ότι δεν του φθάνουν. H απληστία
είναι να μην μπορείς να ικανοποιηθείς με τίποτα. H τέχνη είναι να περνάς πολύ
καλά με τα πιο ελάχιστα χρήματα. Ακούς τη Βανδή να τραγουδάει συνεχώς το
“Υποφέρω” και είσαι σίγουρος ότι δεν… υποφέρει καθόλου. Κάπως έτσι πάμε να
γίνουμε κι εμείς. Να χάσουμε την αλήθεια μας»!
Και το λέει αυτό ο 66χρονος Σταύρος Τσιώλης. Ένας από τους πιο αγαπητούς,
τρυφερούς και ικανούς σκηνοθέτες του ελληνικού σινεμά, ο οποίος μετά την
πρόσφατη περιπέτεια της υγείας του – προβλήματα στην καρδιά και μπαϊπάς –
φοβάται ότι δεν θα κάνει άλλη ταινία… «Όχι λόγω υγείας, αλλά γιατί όλο και
πιο δύσκολα πλέον μπορείς να είσαι απλός και αληθινός – αν και δεν μπορώ να
φανταστώ τον εαυτό μου χωρίς να κάνω ταινίες»!
Προβολείς στη σκοτεινιά της ζωής
«Στην καρδιά της Λιβαδειάς, δίπλα στο ποτάμι, βρίσκεται το περίφημο μαγαζί τού
Μίμη “The river”. Είναι καλοκαίρι και χρειάζεται ορχήστρα. Από τα χαράματα
πλακώνουν συγκροτήματα απ’ όλη την Ελλάδα να πάρουν τη δουλειά», λέει το στόρι
που έχει στα χέρια του ο Σταύρος Τσιώλης. Κι αυτό θα είναι αρκετό για να
περάσουν από εκεί φίρμες, «σκυλάδες», Τσιγγάνοι και λευκοί λαϊκοί
οργανοπαίκτες, δεύτερες φωνές που κάνουν κονσομασιόν και «γλάστρες». Όλοι,
όμως, «ονειρεύονται και δεν έχουν χάσει την καρδιά τους». Και ο Σταύρος
Τσιώλης απευθύνθηκε για την ερμηνεία αυτών των ρόλων σε ανθρώπους στους
οποίους πιστεύει και ο ίδιος. Κι αυτοί αποδέχθηκαν με ενθουσιασμό την πρότασή
του. Ανάμεσα τους, λοιπόν, θα είναι ο τραγουδιστής Γιώργος Μαργαρίτης με τους
μουσικούς «667», που έγραψαν τα τραγούδια του τελευταίου δίσκου του, οι
οικογένειες μουσικών Τσιγγάνων Κώστα Μπέκου, Νίκου Σούτα, το συγκρότημα του
Χάρη Κωστόπουλου. Αλλά και «λευκοί» καλλιτέχνες, όπως ο Ιεροκλής Μιχαηλίδης, η
Άννα Παναγιωτοπούλου, ο Γιάννης Ζουγανέλης – δική του και η μουσική με τα
τραγούδια της ταινίας -, ο μόνιμος στις τελευταίες ταινίες του Αργύρης
Μπακιρτζής, η Ταμίλα Κουλίεβα, η Κύπρια τραγουδίστρια Κωνσταντίνα, η Ελένη
Φιλίνη, ο Χρήστος Τσάγκας, ο Θοδωρής Μανίκας και δεκάδες άλλοι. Με συνολικό
κόστος 550.000 ευρώ και παραγωγούς το EKK, την ET1 και την εταιρεία Θάλασσα.
35 χρόνια, 12 ταινίες
Από το 1969 που άρχισε να σκηνοθετεί ταινίες ο Σταύρος Τσιώλης, έχουν
περάσει 35 χρόνια στα οποία έχει «έργο ζωής» 12 φιλμ. Τα πρώτα ήταν σούπερ
εμπορικές παραγωγές της Φίνος Φιλμ («Πανικός», «H ζούγκλα των πόλεων»,
«Κατάχρηση εξουσίας»). Μετά πέρασαν 14 χρόνια σιωπής… Και ύστερα κατάφερε
στο νέο ξεκίνημά του να γίνει ένας από τους σημαντικότερους σκηνοθέτες του
σημερινού ελληνικού σινεμά. Με ταινίες σημεία αναφοράς στην ελληνική
φιλμογραφία: «Μια τόσο μακρινή απουσία» ’85, «Ακατανίκητοι εραστές» ’88,
«Έρωτας στη χουρμαδιά» ’90, «Παρακαλώ γυναίκες μην κλαίτε» ’92, «Ας περιμένουν
οι γυναίκες» ’98 κ.ά.
INFO
«Και οι τελευταίοι θα γίνουν πρώτοι», η 12η ταινία του Σταύρου Τσιώλη αρχίζει
γυρίσματα στις 7 Ιουνίου στη Λιβαδειά.















