Σοκ και δέος στη Nέα Σμύρνη

Ο Κινέζος στρατηγός Σουν Τζου στο βιβλίο του «H τέχνη του πολέμου» γράφει
μεταξύ άλλων και τα εξής: «Προσποιήσου αταξία και συνέτριψε τον εχθρό.
Προσποιήσου ότι είσαι αδύναμος για να ερεθίσεις την αλαζονεία του. Να
προσφέρεις δολώματα και να τον δελεάσεις».

Το αν διαβάζουν εκεί στην Παιανία, δεν το γνωρίζουμε. Σίγουρα, ωστόσο,
εφήρμοσαν κάποια από τα ανωτέρω διδάγματα και με απόλυτα πειστικό τρόπο ήρθε
το εκκωφαντικό ΠΑΟ – Ολυμπιακός 3-1, στον τελικό του Κυπέλλου. Ουδεμία
αμφισβήτηση για το δίκαιο της νίκης, μολονότι δεν έγινε καν μάχη στον
αγωνιστικό χώρο του γηπέδου της Νέας Σμύρνης.

Ο Παναθηναϊκός στις τελευταίες προπονήσεις «υπέφερε» με παίκτες χαλαρούς,
αμυντικούς (Γκούμας) που δεν μάρκαραν σωστά και έναν προπονητή που προσπαθούσε
να επιβάλει τάξη. Το ισόπαλο ματς πρωταθλήματος στη Λεωφόρο, παράλληλα,
εκτιμήθηκε από τους αρμόδιους στον Ρέντη ως επιβεβαίωση της ανωτερότητάς τους,
καθώς «ισοφαριστήκαμε στο παρά κάτι»! Οποία πλάνη… Ο δείκτης της αλαζονείας
ψήλωσε ακόμη περισσότερο, μπήκε ο Ολυμπιακός με τουπέ στο γήπεδο και άλλο που
δεν ήθελε ο Παναθηναϊκός για να χτυπήσει στο ψαχνό την κατάλληλη στιγμή. Και
ακόμη: Το δόλωμα του Ιτζάκ Σουμ ήταν οι τρεις κεντρικοί αμυντικοί (μέσα ο
Χένρικσεν). Ξανά λάθος διάγνωση από το «κόκκινο» επιτελείο. Δεν ήταν ακριβώς
«μας φοβούνται», αλλά η απόλυτη επιτυχία της επιχείρησης να κλείσουν όλοι οι
διάδρομοι και με μακρινές πάσες να βρεθούν οι ταχυπόδαροι Κωνσταντίνου –
Παπαδόπουλος.

Ο Μιχάλης Κωνσταντίνου εκμεταλλεύεται το λάθος του Καρεμπέ και σφραγίζει τη νίκη του Παναθηναϊκού

Ο τελικός (από τους πλέον εύκολους για τον Παναθηναϊκό) για να είμαστε
ειλικρινείς είχε κριθεί στη μελέτη. Ή αν προτιμάτε, στη δίψα των δύο
αντιπάλων. Το κίνητρο του ΠΑΟ να (απο)δείξει πως δίκαια παίρνει τα σκήπτρα
ήταν ασύγκριτα μεγαλύτερο από το αντίστοιχο του Ολυμπιακού να κρατηθεί στην
επιφάνεια. Και όταν μάλιστα δεν υπάρχει και σωσίβιο, πας αύτανδρος στον
βυθό…

Οι ποδοσφαιριστές του Παναθηναϊκού, το έβλεπες από την προθέρμανση, ένιωσαν
μια απίστευτη έλξη για το τρόπαιο, όπως τα πουλιά που οδηγούνται στη φωλιά
τους πριν από την καταιγίδα. Δεν θα το άφηναν να τους ξεφύγει. Για την
ακρίβεια, μετατράπηκαν σε αρπακτικά και ράμφισαν τις φιγούρες με τις
«ερυθρόλευκες» φανέλες, τις σκιές ενός δοξασμένου πρόσφατου παρελθόντος. Από
την αρχή του (υποτιθέμενου) ντέρμπι οι «πράσινοι» εξασφάλισαν το πολυπόθητο
γκολ και αντί – ως γίνεται συνήθως – να ανακάμψει ο Ολυμπιακός, βρήκαν χώρο
και γήπεδο για θανατηφόρες αντεπιθέσεις. Το γεγονός πως στο φινάλε του α’
ημιχρόνου το σκορ ήταν το εύθραυστο 1-0, άγχωσε ορισμένους και κάποιους άλλους
τους οδήγησε στη λαθεμένη σκέψη πως «όλα παίζονται». Και όμως, ο Ολυμπιακός
του Νίκου Αλέφαντου ήταν ζαλισμένος, εξουθενωμένος, μάταιος. Ισοφάρισε προς
στιγμήν με τον Τζιοβάνι, γρήγορα όμως δέχθηκε και άλλο γκολ και μετά το τρίτο,
έτσι για να μη μείνει σε κανέναν η αμφιβολία για το ποιος άξιζε να σηκώσει την
κούπα στην «οχυρωμένη» από χιλιάδες αστυνομικούς Νέα Σμύρνη.

Ο Ολυμπιακός μπήκε στο ματς με την ελαφρότητα εφήβου που αγνοεί τις βασικές
δυσκολίες τις ζωής. Καλά δεν ήξερε, δεν ρώταγε (ο Αλέφαντος); Ο Μινχ από
αριστερά έκανε πάρτι με σέντρες βγαλμένες από το ωραιότερο παρελθόν του…
Γεωργάτου, για να αποδειχθεί πως η Μπενφίκα έκανε τεράστιο… καλό προς όφελος
της ποδοσφαιρικής ποιότητας. Ο Παπαδόπουλος αν στο ματς πρωταθλήματος έκανε
την άμυνα του Ολυμπιακού να δεινοπαθήσει με τις απανωτές εκρήξεις του, το
Σαββατόβραδο προκάλεσε σοκ και δέος! Τόσο ο Πάντος όσο και ο Βάλλας δεν
κατάφεραν να τον αναχαιτίσουν στιγμή και αν ο Γιάννου δεν έδειχνε πλήρη
ετοιμότητα σε κάποιες περιπτώσεις, όλα θα είχαν τελειώσει πολύ νωρίτερα. Όσον
αφορά τον Κωνσταντίνου, μαζί με τον έτερο επιθετικό του ΠΑΟ ξεχώρισαν και για
το ακόλουθο: Παίζουν καταπληκτική άμυνα, με την έννοια ότι τρέχουν, πρεσάρουν
τους αμυντικούς και δημιουργούν καταστάσεις, αλλάζοντας συνεχώς θέσεις στο
μισό του γηπέδου!

Ο Δημήτρης Παπαδόπουλος αιφνιδιάζει την άμυνα του Ολυμπιακού και ανοίγει το σκορ τρία λεπτά μετά την έναρξη του τελικού

Ο Σουμ; Ούτε αναζητήσεις ούτε αλλαγές, τίποτα! Μα, δεν χρειάστηκε! Λες και
ήταν κομπιούτερ οι παίκτες κατέθεσαν τον καλύτερό τους εαυτό μέσα στη σεζόν,
σε σημείο να αναρωτιέσαι αν ήταν επακόλουθο της καλής προετοιμασίας και ημέρας
ή επωφελήθηκαν του αδύναμου Ολυμπιακού. Ελάχιστες φορές στο παρελθόν υπήρξε
τέτοια διαφορά κλάσης! Και ο Νίκος Αλέφαντος… Εξέθεσε και εξετέθη! Εξέθεσε
τον Γεωργάτο βάζοντάς τον να παίξει δεξιά και ο κλασικός αριστερός χαφ
αγόγγυστα υπέμεινε το προσωπικό του δράμα, αρχικά χάνοντας τον Μινχ στη φάση
του 1-0 και αμέσως μετά φουλ στα νεύρα παραλίγο να φύγει με κόκκινη για βίαιο
πάτημα στον Παπαδόπουλο. H αλλαγή του, αλλαγή πρώιμη (14′), δεν ήταν «μαγκιά»
για τον κυρ-Νίκο, γιατί ο Ολυμπιακός έχασε το καλό αριστερό πόδι και το πάθος
που ζητούσε σε ένα κρίσιμο ματς. Επιπλέον, στο 21′ έβγαλε και τον Βάλλα
(λίμπερο Καρεμπέ), τον συντετριμμένο από την απώλεια του πατέρα του
ποδοσφαιριστή. Και δεν ξέρουμε τι ήταν πιο σκληρό η παρουσία του για ένα
εικοσάλεπτο μέσα στον ωκεανό των «πράσινων» επελάσεων ή μήπως η αντικατάστασή
του από τον μετρ του αιφνιδιασμού, Αλέφαντο; Κρίμα, γιατί εγκλωβισμένος σε
εμμονές, προλήψεις και την αθεράπευτη μανία του για αλλαγές μπέρδεψε και τον
ίδιο του τον εαυτό! H απόγνωση-δυσφορία τού Τζιοβάνι, όταν ο Αλέφαντος στις
αρχές του β’ ημιχρόνου (52′) έβγαλε τον Χούτο και έριξε στον αγώνα τον
«αόρατο» Κούζμπα, τα είπε όλα για τους παρατηρητικούς…

Και ο Βραζιλιάνος είχε δίκιο. Όσο και αν προσπαθούσε, ήταν ολομόναχος.
Ισοφάρισε, ωστόσο, η μοίρα πρόσταξε γρήγορο δεύτερο γκολ από τον ΠΑΟ και τέλος
ενός άνισου τελικού…

*** Ο Μινχ στο 3′ στόπαρε, περίμενε τον Γεωργάτο και όταν έπρεπε
έστειλε σέντρα-ξυραφιά στην καρδιά τους άμυνας του Ολυμπιακού. Ο Παπαδόπουλος
σαν ελατήριο τινάχτηκε και με κεφαλιά κάρφωσε για το 1-0.

*** Με δύναμη ο Παπαδόπουλος περνά τον Βάλλα (16′), αλλά ο Γιάννου με
άριστο ρεφλέξ «απάντησε» στην αριστερή του γωνιά στο τετ α τετ.

*** Νέα σέντρα του Μινχ (στο 26′, γιατί με αντίπαλο τον Καστίγιο είχε
μεγάλη άνεση!), ξανά όμως ο Γιάννου (δεξιά) έκανε το μπλοκ στην κεφαλιά του
Κωνσταντίνου.

*** Ευκαιρία για τον Ολυμπιακό (39′), όταν σε κεφαλιά του Στολτίδη ο
Χαλκιάς έπεσε για πρώτη φορά στο χόρτο της Νέας Σμύρνης…

*** Συρτή σέντρα του Μινχ (44′) πέρασε ανεκμετάλλευτη και δόθηκε
παράταση στην αγωνία.

*** Σκάψιμο και σέντρα του Τζόρτζεβιτς στον Τζιοβάνι, κεφαλιά στα
δίχτυα με αντίπαλο τον Χαλκιά, ο οποίος έμεινε «άγαλμα» (1-1, 65′).

*** Άνοιγμα του Γκονζάλεζ στον Παπαδόπουλο, με τη μία η κεφαλιά-πάσα,
Ανατολάκης – Γιάννου δεν προλαβαίνουν και ο Κωνσταντίνου με σουτ βάζει ξανά
μπροστά στο σκορ τον ΠΑΟ (68′).

*** Ο Μίκαελσεν (ιδιαίτερα αγαπητός στους οπαδούς του «Τριφυλλιού») την
πάσα, ο Κωνσταντίνου δεν πρόλαβε και έπιασε… αέρα (71′).

*** Ο Σεϊταρίδης ψάχνει συμπαίκτη του, ο Καρεμπέ το μεγάλο λάθος και ο
Κωνσταντίνου το 3-1, ίσως στο πιο άνετο πλασέ της ζωής του (80′).

*** H τελευταία φάση του ματς, το δοκάρι (και άουτ) από το αριστερό
δυνατό σουτ τού «Τζόλε», σαν η έσχατη τουφεκιά από τον παραδομένο Ολυμπιακό
(86′).

Ο διαιτητής Κασναφέρης είχε την τύχη να μη γίνει δύσκολη φάση. Έδειξε, πάντως,
διάθεση να συμβιβαστεί και προτίμησε να μην τιμωρήσει με κόκκινη τον Γεωργάτο
και να χαριστεί στους Καστίγιο (ας τον συνετίσει ο Ολυμπιακό, το καρατέκα στην
Ευρώπη δεν μετρά!), Ανατολάκη, Σεϊταρίδη.

Κίτρινες: Βενετίδης, Σεϊταρίδης, Γεωργάτος, Μπασινάς, Ανατολάκης, Καστίγιο.

ΠΑΝΑΘΗΝΑΪΚΟΣ: Χαλκιάς 6, Σεϊταρίδης 7, Μόρις 8, Χένρικσεν 7, Γκούμας 6,
Μινχ 9, Μπασινάς 8, Μίκαελσεν 7 (77′ Ζουτάουτας), Γκονζάλεζ 8 (89′ Βύντρα),
Παπαδόπουλος 9 (68′ Σαπάνης), Κωνσταντίνου 9.

ΟΛΥΜΠΙΑΚΟΣ: Γιάννου 8, Πάντος 5, Βάλλας 4 (21′ Μαυρογενίδης 5),
Ανατολάκης 4, Βενετίδης 3, Καρεμπέ 5, Στολτίδης 5, Γεωργάτος – (14′ Χούτος 4,
52′ Κούζμπα 3), Καστίγιο 4, Τζιοβάνι 7, Τζόρτζεβιτς 5.

ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ

Γκολ, ασίστ και χαμηλοί τόνοι

Ο Δημήτρης Παπαδόπουλος ταλαιπώρησε την άμυνα του Ολυμπιακού. Ένα γκολ και μία ασίστ δεν είναι και μικρή συγκομιδή για έναν τελικό Κυπέλλου

Ναι, στην α λα μπάσκετ ψηφοφορία για τον MVP δικαιωματικά το βραβείο παίρνει ο
Μιχάλης Κωνσταντίνου. Ειδικά όταν το χαρτί παραδίδεται στην κοπελιά που τα
μαζεύει, ακριβώς στο 80′, δέκα λεπτά πριν από το τέλος και σχεδόν ταυτόχρονα
με το δεύτερο (προσωπικό) γκολ του Κύπριου επιθετικού!

Μήπως, όμως, καλύτερος του Παναθηναϊκού και συνάμα του τελικού ήταν ο Δημήτρης
Παπαδόπουλος; Ο… θρύλος λέει πως το περασμένο καλοκαίρι δεν άρεσε στον
«Θρύλο» του Πειραιά ο σέντερ φορ και πολύ το έψαξαν αν αξίζει να περάσει την
πύλη του Ρέντη.

Ο Παπαδόπουλος έφυγε από την Μπέρνλι που δεν έπαιζε και μετακόμισε στον
Παναθηναϊκό όπου βγάζει μάτια! Δεν πίνει, δεν βγαίνει έξω (πλην της νύχτας του
Σαββάτου!), δεν ακούγεται και – κυρίως – δεν φωτογραφίζεται σε ιλουστρασιόν
περιοδικά. Δείχνει σεβασμό στο επάγγελμά του και εισπράττει το αντίτιμο της
επιτυχίας. Αυτόν που δεν σέβεται, είναι ο αντίπαλος.

Στη Νέα Σμύρνη ταλαιπώρησε τον Πάντο και τον Βάλλα, ανάγκασε και τον Καρεμπέ
να κάνει πονηρό φάουλ εκ των όπισθεν, έκανε την παρουσία του αισθητή. Και ο
μπαγάσας δεν μασάει κατά πως λένε στην ποδοσφαιρική γλώσσα! Όρθιος στο χτύπημα
του Γεωργάτου. Το ίδιο και στο σκληρό φάουλ του Ανατολάκη. Έφυγε, όταν πλέον
δεν είχε να κάνει και να δώσει τίποτα. Μα, έκανε τα δίχτυα να σπαρταρίσουν από
την υπέροχη κεφαλιά. Έδωσε με πάσα στον Κωνσταντίνου το 2-1. Το Κύπελλο ίσως
δεν ανήκει ολοκληρωτικά στον Δημήτρη Παπαδόπουλο. Σίγουρα όμως το μέλλον είναι
όλο δικό του!

ΑΛΕΦΑΝΤΟΣ

Μπέρδεψε την τράπουλα και τους παίκτες του

Ο Νίκος Αλέφαντος έκανε… άνω κάτω την ομάδα του με τις δύο αλλαγές στο πρώτο εικοσάλεπτο

Άραγε, ποιος έφυγε νωρίτερα; Ο μεν Σωκράτης Κόκκαλης αποχώρησε από το
γήπεδο και δεν είδε καν τους ποδοσφαιριστές του Ολυμπιακού να παίρνουν τα
μετάλλια του ηττημένου. Ο δε Νίκος Αλέφαντος, αμέσως μετά το σφύριγμα της
λήξης του τελικού, έφυγε γρήγορα γρήγορα για τα αποδυτήρια. Το να εμφανιζόταν
αργότερα στη συνέντευξη Τύπου ο κόουτς θα ήταν έκπληξη και τέτοιες επιφυλάσσει
μόνο στους αγωνιστικούς χώρους…

Το ίδιο έπραξε και το Σάββατο το βράδυ. Βάζοντας τον Γεωργάτο δεξιά, ήταν
θέμα χρόνου να τον αλλάξει. Στην ερώτηση «γιατί δεν τον έστειλε αριστερά και
προτίμησε να θυσιάσει έναν ποιοτικό παίκτη», προφανώς δεν υπάρχει επαρκής
εξήγηση-απάντηση. Και λίγο μετά, ο Νίκος Αλέφαντος έβγαλε και τον Βάλλα,
μολονότι μια συζήτηση μαζί του πριν από το ντέρμπι θα τον βοηθούσε να σώσει
την κατάσταση και να μην τρέχει να κάνει άνω κάτω την ομάδα στο 20λεπτο.
Νομίζουμε ότι θα είχε κάνει και άλλη αντικατάσταση παίκτη του πριν από το
ημίχρονο, αλλά από τη μία ο… Γεωργιάδης ήταν εκτός αποστολής και από την
άλλη, αν έβγαζε στο 45′ τον Χούτο, θα έχανε το λεπτό της… καθυστέρησης!
Έτσι, κυρ-Νίκο;

Ο Μαυρογενίδης σε ρόλο αμυντικού χαφ, προφανώς δεν εμπνεύστηκε όπως επί
εποχής Μπάγιεβιτς. Και ο Καρεμπέ, μας φάνηκε καλύτερος ως λίμπερο όταν τον
καθοδηγούσε ο Προτάσοφ και όχι τη βραδιά του τελικού. Μόνο ο Τζιοβάνι ήταν
ήρεμος, λες και έπιασαν τα απανωτά τετ-α-τετ (παρέα με τον Καστίγιο) που έχει
με τον Αλέφαντο στις εγκαταστάσεις του Ρέντη. Ωστόσο, ένα δεν πέτυχε ο
προπονητής του Ολυμπιακού: να κατακτήσει το Κύπελλο. Ένα τρόπαιο περίμενε στην
τρίτη θητεία του. Ποιος ξέρει. Ίσως την επομένη. Σε… δέκα χρόνια!