Πάθος και προσωπικές μονομαχίες, νικητές του ντέρμπι

H διακύμανση του σκορ, το πάθος, η δύναμη, αλλά και το καλό ποδόσφαιρο που
είδαμε κατά διαστήματα στο χθεσινό ντέρμπι (τίτλου) των «αιωνίων» στη Λεωφόρο,
ασφαλώς ανήκουν στα θετικά της αναμέτρησης.

Ο Παναθηναϊκός μπήκε στο παιχνίδι με το δεξί. Καλύτερο ξεκίνημα ασφαλώς δεν
μπορούσαν να διανοηθούν οι «πράσινοι». Όμως, η συνέχεια δεν ήταν ανάλογη. Ο
Ολυμπιακός κυριάρχησε, ισοφάρισε σε ένα κρίσιμο σημείο, πέτυχε να βρεθεί
μπροστά στο σκορ στις αρχές της επανάληψης, αλλά στο τέλος αποχώρησε από τη
Λεωφόρο με την πίκρα στα χείλη. Ο «αιώνιος» αντίπαλός του πήρε την μπουκιά από
το στόμα του και τον πρώτο λόγο για την κατάκτηση του φετινού πρωταθλήματος.

Μπορεί σε άλλες περιπτώσεις το ισόπαλο αποτέλεσμα να άφηνε τους «αιώνιους»
ικανοποιημένους. Όχι όμως και χθες.

Από σήμερα το πρωί, Παναθηναϊκός και Ολυμπιακός σκέφτονται την επόμενη ημέρα.
Και τα μάτια και των δύο μονομάχων της κούρσας του φετινού πρωταθλήματος είναι
στραμμένα στο ντέρμπι της επόμενης αγωνιστικής στην Τούμπα. Του ΠΑΟ γιατί
πρέπει να νικήσει για να κρατηθεί στην κορυφή και να διατηρήσει την απόσταση
ασφαλείας των δύο βαθμών από τους «ερυθρολεύκους». Και των τελευταίων γιατί
αυτό στο οποίο προσβλέπουν πλέον, είναι κάποιο στραβοπάτημα των αντιπάλων τους.

ΣΤΗ MAXH ΤΩΝ ΠΑΓΚΩΝ

Σουμ – Αλέφαντος σημειώσατε «2»

Μπορεί η «μάχη» μέσα στον αγωνιστικό χώρο να έληξε χωρίς νικητή χθες το βράδυ
στη Λεωφόρο, όμως η «μάχη» των πάγκων είχε νικητή και αυτός δεν είναι άλλος
από τον Νίκο Αλέφαντο.

Μπορεί να μην είναι αρεστός με τα καμώματα και τις ενέργειές του, όμως χθες
νίκησε κατά κράτος τον Ιτζάκ Σουμ, ο οποίος, ειδικά στο πρώτο μέρος,
περιλαμβανόταν στους θεατές του αγώνα και μάλιστα τους προνομιούχους αφού
παρακολούθησε τον αγώνα από τη γραμμή του πλαγίου άουτ. H κίνηση του Αλέφαντου
να βγάλει μεσοαμυντικό (Μαυρογενίδη) βάζοντας στη θέση του έναν καθαρόαιμο φορ
(Χούτο), δεν έτυχε της ανάλογης απάντησης από την πλευρά του Παναθηναϊκού.
Έτσι, το… γήπεδο μονομιάς έγειρε προς την εστία του Χαλκιά με τον Ολυμπιακό
να κάνει το παιχνίδι του και να ισοφαρίζει.

Ο Σουμ είχε τον Χένρικσεν να κάνει ζέσταμα για μισή ώρα στο πρώτο ημίχρονο,
αλλά τελικά, στην επανάληψη, προτίμησε να ρίξει στον αγώνα τον (ανέτοιμο)
Κυργιάκο. Που μπορεί να πήγε καλά, όμως παίκτες με την προσωπικότητα, το ήθος,
την ποδοσφαιρική αξία του Χένρικσεν αξίζουν καλύτερης αντιμετώπισης.

Απέναντι λοιπόν στην κίνηση του Αλέφαντου με τον Χούτο, ο Ισραηλινός τεχνικός
άφησε την ομάδα και τους παίκτες του έρμαια στις ορέξεις των αντιπάλων τους.
Δεν έκανε τίποτα για να τους βοηθήσει. Και, σε τελική ανάλυση, θα ήταν ο
κύριος υπαίτιος τυχόν ήττας, ενώ φέρει το μεγαλύτερο μερίδιο της ευθύνης γι’
αυτό που δεν κατάφερε να δώσει στον κόσμο της ομάδας του ΠΑΟ: Μια νίκη-τίτλο
απέναντι στον αιώνιο αντίπαλο.

Ο Αλέφαντος ξάφνιασε με την επιλογή του Μαυρογενίδη, αντί του Βενετίδη, αλλά
και την ανάθεση της φρούρησης του Παπαδόπουλου στον Πάντο. Ο τελευταίος δεν τα
κατάφερε 100% στην αποστολή του, όμως το γεγονός ότι ο αντίπαλός του δεν είδε
δίχτυα ανήκει στα υπέρ του.

Θα ήταν παράλειψη να μην σημειώσουμε ότι ο χθεσινός Ολυμπιακός, σε αντίθεση με
αυτό που βλέπαμε πριν από δύο μήνες, πραγματοποίησε καλή εμφάνιση, είχε σωστή
κυκλοφορία της μπάλας και πετυχημένες επιλογές στην επίθεση.

Ο ΔΙΑΙΤΗΤΗΣ

Μοίρασε τα… λάθη

Ο Γιώργος Δούρος κατάφερε να αφήσει παραπονεμένες και τις δύο ομάδες. Τον
Ολυμπιακό γιατί δεν έδειξε, ως όφειλε, κόκκινη κάρτα και στον Κυργιάκο στη
φάση με τον Τζιοβάνι, και τον Παναθηναϊκό γιατί ανέχθηκε το σκληρό παιχνίδι
των αμυντικών του Ολυμπιακού ενώ παράλληλα οι «πράσινοι» φωνάζουν και για δύο
πέναλτι. Μπορεί στη σκέψη του να ήταν να λήξει το παιχνίδι ισόπαλο, ώστε να
θεωρεί ότι μοίρασε το «καρπούζι» στα ίσα. Κάτι τέτοιο όμως δεν επιτεύχθηκε. Ο
Γεωργάτος έβγαλε το παιχνίδι χωρίς κάρτα αν και θα έπρεπε να έχει χρεωθεί με
κίτρινη από το 2′, ενώ στην επανάληψη ξέχασε τι σημαίνει πλεονέκτημα σε μία
φάση όπου ο Ολιζαντέμπε μπορούσε να γίνει απειλητικός για την εστία του Γιάννου.