Για θυμήσου…

Στην κατηγορία των ποδοσφαιριστών της μεταπολεμικής περιόδου που η παρουσία
τους, αν και ουσιαστική, πέρασε απαρατήρητη, ανήκει ο Χριστόφορος Γεντζής, ο
οποίος σταδιοδρόμησε για δέκα συνεχή χρόνια στον ΠΑΟΚ ενώ αγωνίστηκε με
ιδιαίτερη επιτυχία με την Εθνική Ενόπλων. Υπήρξε μεγάλο ποδοσφαιρικό ταλέντο,
έπαιξε προωθημένος κυνηγός και διέθετε άριστη τεχνική κατάρτιση που συνδύαζε
με ακατάβλητο δυναμισμό. Τα πρώτα ποδοσφαιρικά του βήματα τα έκανε με τον
Ηρακλή Έδεσσας, όπου έπαιζε στη θέση του κεντρικού κυνηγού. Ήταν εντυπωσιακός
ντριμπλέρ και έξοχος σουτέρ. Κυρίως, όμως, έκανε παιχνίδι ουσίας και αυτό
κίνησε το ενδιαφέρον των παραγόντων του ΠΑΟΚ, που τον απέκτησαν με ελεύθερη
μεταγραφή, από την ομάδα της ιδιαίτερης πατρίδας του της Έδεσσας, την
ποδοσφαιρική περίοδο 1950-’51. Στην ομάδα του «Δικέφαλου Αετού» του Βορρά
μονιμοποιήθηκε από την αρχή στη θέση του δεξιού ενδιάμεσου, με το νούμερο 8
στην ασπρόμαυρη φανέλα και μαζί με άλλες δύο μεγάλες δόξες της εποχής εκείνης,
τον Λάμπη Κουιρουκίδη και τον Νίκο Παπαδάκη αποτέλεσαν την καταπληκτική
τριπλέτα που σκορπούσε πανικό στις αντίπαλες άμυνες (Γεντζής – Κουιρουκίδης –
Παπαδάκης) όταν προπονητής του ΠΑΟΚ ήταν τότε, για μεγάλο διάστημα, ένας σοφός
άνθρωπος του ελληνικού ποδοσφαίρου, ο Νίκος Πάγκαλος. Τότε ο ΠΑΟΚ διέθετε
σπουδαίους ποδοσφαιριστές όπως, μεταξύ άλλων, τους Μουρατίδη, Πρόγιο, Λύμπο,
Χασιώτη, Κεμανίδη, Πετρίδη, Τσίντογλου, Χαβανίδη, Κιουραζή, Συμεωνίδη,
Καλογιάννη, με τους οποίους πρωταγωνιστούσε στο πρωτάθλημα Θεσσαλονίκης, στο
Πρωτάθλημα Ελλάδας και στο Κύπελλο, ενώ τουλάχιστον έξι από τους παραπάνω
παίκτες αγωνίζονταν στη Μεικτή Θεσσαλονίκης, που είχε αναδειχθεί το 1955
πρωταθλήτρια Πόλεων στο πανελλήνιο τουρνουά Μεικτών Ομάδων.

Ο Χριστόφορος (ή Φόρης όπως τον αποκαλούσαν στα νιάτα του οι συμπαίκτες του
και οι φίλαθλοι του ΠΑΟΚ) αγωνίσθηκε το 1954-56 με τα χρώματα της Εθνικής
Ενόπλων Δυνάμεων και έλαβε μέρος σε τρεις αγώνες για το Πρωτάθλημα ΣΙΣΜ:
Ελλάδα – ΗΠΑ 7-0, Ελλάδα – Αίγυπτος 5-1 και Αίγυπτος – Ελλάδα 1-3. Ένα
στοιχείο που πρέπει να τονισθεί είναι ότι ο Γεντζής, παράλληλα με το
ποδόσφαιρο, εργάσθηκε σκληρά ως μεροκαματιάρης. Δούλευε για μεγάλα διαστήματα
στα παγοποιεία του γαμβρού του στην Έδεσσα, αφού ο ΠΑΟΚ δεν κατάφερε να τον
τακτοποιήσει σε μια μόνιμη εργασία. Μετά το 1960, όταν κρέμασε τα ποδοσφαιρικά
του παπούτσια, διακρίθηκε και ως προπονητής. Πρώτα ήταν τεχνικός οδηγός του
Εδεσσαϊκού και αργότερα στη Νάουσα, η οποία επί των ημερών Γεντζή ανέβηκε στην
A’ Εθνική Κατηγορία. Σήμερα ο Γεντζής ζει οικογενειακώς στην Έδεσσα και ο
Εδεσσαϊκός έχει τιμήσει την προσφορά του, απονέμοντάς του το αξίωμα του
επίτιμου προέδρου.