Πώς δημιουργήθηκε το πρόβλημα

Τους αναγνώστες των «ΝΕΩΝ» συνεχίζει να απασχολεί το σχέδιο Ανάν, αλλά και
η προϊστορία του προβλήματος και οι συνέπειες της μιας ή της άλλης απάντησης.

Ο… μύθος των Ευρωπαίων σταυροφόρων

Ο κ. Νίκος Χρυσολωράς, υποψήφιος διδάκτωρ του Πανεπιστημίου του Λονδίνου,
σημειώνει, μεταξύ άλλων, για τους θιασώτες της άρνησης:

Πολλές αλήθειες για το Κυπριακό παραμένουν ακόμη ταμπού στις σχετικές
συζητήσεις επί του ζητήματος. Συζητήσεις που, εάν γίνονταν, θα καταδείκνυαν τη
συνυπευθυνότητα τόσο της Ελλάδας όσο και της Κυπριακής Δημοκρατίας του ’60 και
του ’70 για πολλά από τα προβλήματα που ταλανίζουν σήμερα τον λαό της Κύπρου,
και θα κατέληγαν στο συμπέρασμα ότι η μεταφορά της αποκλειστικής ευθύνης για
το Κυπριακό πρόβλημα στην τουρκοκυπριακή κοινότητα και ιστορικά ανακριβής και
πολιτικά επιζήμια είναι. Αυτό που αξίζει να αναρωτηθεί κανείς είναι ποιοι
τέλος πάντων είναι αυτοί που διαρρηγνύουν σήμερα τα ιμάτιά τους υπέρ του όχι.
H «νηφάλια», λοιπόν, απάντηση στην καίρια αυτή ερώτηση είναι ότι οι κύριοι
αυτοί είναι είτε οι ίδιοι είτε οι ιδεολογικοί απόγονοι εκείνων που ενθάρρυναν
το εθνοθρησκευτικό μίσος μεταξύ των δύο κοινοτήτων από τη δεκαετία του 1940
και έπειτα…

Είναι διαφορετικό πράγμα να διαφωνούν κάποιοι με το σχέδιο στην παρούσα μορφή
του στη βάση λογικών επιχειρημάτων (π.χ. έλλειψη ικανών εγγυήσεων για την
οικονομική επιβίωση του νέου κράτους, πιθανότητα εμφάνισης δυσλειτουργιών στη
διοίκηση του νέου κράτους κ.λπ.), και διαφορετικό να επικαλούνται τις ασαφείς
έννοιες είτε του θείου είτε του εθνικού δικαίου, το νόημα των οποίων – για
κάποιον περίεργο λόγο- μόνον εκείνοι γνωρίζουν σε βάθος. Είναι επίσης
διαφορετικό πράγμα να αρνούνται την τελική μορφή τού εν λόγω σχεδίου ύστερα
από επισταμένη μελέτη της τελικής του εκδοχής και διαφορετικό να διατρανώνουν
την αντίθεσή τους σ’ αυτό πριν καταλήξουν – ή και πριν ακόμη αρχίσουν – οι
σχετικές διαπραγματεύσεις. Και τέλος πάντων είναι καιρός να πληροφορήσουμε
επιτέλους όσους δεν το γνωρίζουν ότι το ομοσπονδιακό – δικοινοτικό πλαίσιο
μιας επανενωμένης Κύπρου αποτελεί βάση όσων σοβαρών συνομιλιών έχουν γίνει
μεταξύ των δύο πλευρών τα τελευταία 27 χρόνια.

Όσοι υποστηρίζουν τη λύση του Κυπριακού πριν από την 1η Μαΐου, κατηγορούνται
ότι παραμυθιάζουν τον λαό με μύθους και εκβιαστικά διλήμματα. Ο μύθος στην
προκειμένη περίπτωση είναι ότι μετά την ένταξη της Κύπρου στην Ευρωπαϊκή
Ένωση, η Ευρώπη δεν θα ανεχθεί ξένα στρατεύματα κατοχής στο έδαφός της. Νομίζω
ότι χρέος της – έμπειρης σε ευρωπαϊκά ζητήματα – Ελλάδας είναι να πληροφορήσει
με ειλικρίνεια τον ελληνοκυπριακό λαό ότι η Ευρώπη δεν έχει ούτε τη διάθεση
ούτε τις δυνατότητες, αλλά ούτε και την πολιτική βούληση να στείλει τους
«σταυροφόρους» της να απελευθερώσουν τη Βόρεια Κύπρο.

H κοσοβοποίηση της Κύπρου είναι βεβαία

Ο κ. Γ. N., από την άλλη, υποστηρίζει:

Από τη στιγμή που η προηγούμενη κυβέρνηση δέχθηκε την επιδιαιτησία του Ανάν
(κάτι παρόμοιο ούτε σε εποχές της χειρότερης αποικιοκρατίας δεν είχε γίνει),
ήταν απόλυτα βέβαιο ότι θα οδηγούμασταν στο φοβερό αυτό αποτέλεσμα. Στη Νέα
Υόρκη έστησαν αγχόνη για την Κύπρο και πέρασαν θηλιά στον λαιμό της!

Ο Μπους ήθελε να υπάρξει μια πολύ φιλοτουρκική λύση για το Κυπριακό, τόσο
φιλοτουρκική που να τη δεχθούν ακόμα και οι Τούρκοι στρατηγοί κι έτσι να γίνει
μεγάλη αναβάθμιση της Τουρκίας και να της ανοίξει ο δρόμος για την E.E. Με τη
«λύση» αυτή γίνεται επιβράβευση και νομιμοποίηση της τουρκικής εισβολής, της
κατοχής, της εθνοκάθαρσης, του εποικισμού! Με τον εποικισμό μάλιστα, που
σύμφωνα με τον ΟΗΕ είναι ειδεχθές έγκλημα πολέμου, προωθούνται κι άλλα
φοβερότερα σχέδια για την Κύπρο.

H Τουρκία έχει μεταφέρει έναν πολύ μεγάλο αριθμό Τούρκων εποίκων στο μαρτυρικό
νησί για να επιτύχει τη μεγάλη δημογραφική του αλλοίωση. Με τη «λύση» Ανάν
όλοι οι έποικοι παραμένουν και με τον υψηλότατο δείκτη γεννητικότητας που
έχουν η κοσοβοποίηση της Κύπρου στο εγγύς μέλλον είναι βεβαία! Κι αυτό θα
επιταχυνθεί με το δικαίωμα μονομερούς επέμβασης, που ο Ανάν (ο Μπους δηλαδή)
έχει δώσει τόσο προκλητικά και πάλι στην Τουρκία!

H Τουρκία επί 30 χρόνια έδειχνε τη μεγαλύτερη περιφρόνηση προς τον ΟΗΕ… Έχει
απορρίψει συνολικά 21 αποφάσεις της Γενικής Συνέλευσης του ΟΗΕ και του
Συμβουλίου Ασφαλείας (μετά… βδελυγμίας μάλιστα)! Έχει επιδείξει την πλέον
απόλυτη αδιαλλαξία και έτσι πέτυχε όλα όσα ήθελε! Και τώρα εμφανίζεται ότι…
σέβεται την απόφαση του ΟΗΕ (δηλαδή του Μπους), ενώ εμείς αντιδρούμε! H
κατάντια μας δεν έχει προηγούμενο!