Aντίο, Γιάννη Kυράστα

Ήταν πένθιμο το απομεσήμερο της άνοιξης, συννεφιασμένο, σιωπηλό. Ο Γιάννης
Κυράστας ταξιδεύει από χθες σε τόπο άυλο, απείραχτο απ’ τον χρόνο παίρνοντας
μαζί του το τελευταίο δυνατό χειροκρότημα των εκατοντάδων φίλων που συνόδευσαν
το ξόδι του, και το πικρό δάκρυ των δικών του ανθρώπων, που είδαν έτσι
αναπάντεχα να σκοτεινιάζει αυτός που γέμιζε φως τη ζωή τους.

H ζωντανή ιστορία του ελληνικού αθλητισμού, και όχι μόνο του ποδοσφαίρου,
ήταν εκεί. Εκεί ήταν και πολιτικοί, παράγοντες, καλλιτέχνες. Όλοι τους
«ακούμπησαν» βουβοί, συγκινημένοι στο φέρετρο του μεγάλου ποδοσφαιριστή, του
άξιου προπονητή, του ανθρώπου που υπηρέτησε σεμνά και με αξιοπρέπεια, όσο
λίγοι, τον χώρο του.

Ας είναι ελαφρύ το χώμα που τον σκεπάζει.